Een gros woorden voor de week (10 januari 2021)

Een onrustig weekje was het. Iedereen wil ineens voor een prikkie op de eerste rang. Kunnen we eindelijk vaccineren, dan doet minister De Jonge het blijkbaar weer niet goed. Ik zou zeggen, niet meer muiten, maar spuiten.

Wel muiten dacht Trump, zijn haatcampagne van leugens had bijna succes in Washington. Bijna, of verloor de Messias slechts de eerste slag? Wordt 1/6 historisch net zo magisch als 9/11? Bij mij rest vooral de vraag waar ligt de grens tussen (twitter)vrijheid van meningsuiting en terroristische opruiing? Ik durf het niet te zeggen.

Moet we het nog hebben over de nieuwe omroepbaas van Zwart die weer een mentale inzinking had. Nee, dat is het niet waard om de week af te sluiten. Ik hoop dat we de rest ook snel kunnen vergeten, dan komt er een eind aan het gezeik over corona en wordt 1/6 niet magisch.

Een gros woorden voor de week ( 3 januari 2021)

De week met jaarwisseling verleidde mij om 2020 in 144 woorden te vatten. Ik doe het niet. Youp heeft dat al gedaan. Wat is hij blijvend goed om de tijdsgeest geestig en gecomprimeerd te verpakken. Daarvoor dank. Nu zijn er mensen die Youp te grof vinden. Dat kan, kwestie van smaak. Het gezeik op Twitter is daarentegen een geweldige weerspiegeling van de inhoud van zijn conference. De Wildersen en Baudetachtigen hanteren het sleetse commentaar dat Joepie een ultralinkse demagoog is. Niets nieuws onder de zon. Wel nieuw zijn de zichzelf serieus nemende ‘deugmensen’ die Youp te wit, te man, te weinig tweeslachtig en vooral te oud vinden. Zie hier de melange van polariteiten in Nederland, dè te luid aanwezige minderheid die onze tijdsgeest bepalen. Jammer dat hij het bijstandsschandaal uit Wijdemeren niet heeft kunnen bespreken, een Youperiaans spektakel is ons daarmee onthouden. Leve 2021!

Een gros woorden voor de week (22 november 2020)

Het lijkt nog ver weg, maar ook hier komen de verkiezingen eraan. Gedoe in het kabinet is zo’n voorbode dat de spanningen oplopen. Ook daar polarisatie, net als in de rest van de samenleving. Rutte gaat sky-high en heeft voorlopig van links niets te vrezen. Jesse Klaver denkt in Klazienaveen goede sier te kunnen maken met een grachtengordellijst. De door rechts Nederland geafficheerde potentiële terroriste Kauthar Bouchallikht wordt de stemmentrekker volgens Jesse. Dat kunnen we beter moet een ambitieuze PvdA-er hebben gedacht. Julie D’Hondt doet het voorstel om Jip en Janneke uit de bibliotheken te weren, te rolbevestigend. Aandacht kreeg ze volop. Ik denk aan vluchtelingen, Brexit, toekomstige economische coronaschade en de coronapandemie zelf. Lijken me punten die meer aandacht behoeven. De linkse stemmer staat voor raadsels. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig. Op naar kabinet Rutte 5, 6 en 7.

Een gros woorden voor de week (15 november 2020)

Deze week samengevat: Ik ben blij in Nederland te wonen. Natuurlijk zeuren we over mondkapjes en hoe we de kerst met oma moeten vieren. En als we niets meer te zeuren hebben halen we het ‘kwartje van Kok’ van stal. Peanuts vergeleken met de situatie in Amerika. Laten wìj ons gezond verstand maar gebruiken, al is dat een beladen term door de uitgifte van een suspect samenzweringskrantje met dezelfde naam. Of anders gezegd, dènk goed na. Maar ook dat is een verdachte uitdrukking omdat de Nederlandse Erdogan-partij van alle andere partijen te horen heeft gekregen: Democratisch tellen jullie even niet meer mee. Het is allemaal gekrakeel in de marge. Want wìj leven in een land waar onze Mark en Hugo het land besturen als Peppie en Kokkie (aanrader LUISTER) door op Facebook vragen te beantwoorden. Ik prijs ik me gelukkig en kan gerust slapen.

Een gros woorden voor de week (8 november 2020)

We ontwaken in een nieuwe wereld. Trump gaat weg en Joe is de baas van het land dat vroeger wereldleiders voortbracht. Kamala kan voor generaties vrouwen een voorbeeldfunctie vervullen als ze de hopeloze verdeeldheid binnen de Democratische partij kan overbruggen. We laten de kloof met de Republikeinen gemakshalve buiten beschouwing. Een kleine gedachtenkronkel tussendoor, zou het zorgpersoneel van de Amerikaanse ziekenhuizen hebben kunnen stemmen vanwege de pandemie? Potentieel een gevalletje verkiezingsfraude ervanuit gaande dat zij massaal op de Democraten stemmen. Dus maar bidden dat de feestende Ezels en de mokkende Olifanten niet leiden tot nieuwe corona-uitbraken.  Het feest der Democratie is klaar, nu naar onze eigen sores met Brexit, de vluchtelingencrisis en het oplaaiende moslimterrorisme. En in Nederland kibbelen we verder over de coronamaatregelen. De tijd van verstrooiing is voorbij, Goede Tijden-Slechte Tijden Amerika is afgelopen. Het is weer Onderweg naar Morgen in Europa.