Een gros woorden voor de week (23 oktober 2021) SLOT

Wie of wat bepaalt het (zelf)beeld over de Nederlanders? Zijn dat de resultaten van het Nederlands elftal of de van links naar rechts huppende Oranje Leeuwinnen. Of vereenzelvigen wij ons met het twittergevechten van Rutte met de Sloveense premier en de muitende Polen die de rechtsstaat Nederland in twijfel trekken door de toeslagenaffaire. Ik voel geen verantwoordelijkheid in deze. Maar ook ik gebruik(te) wel eens gemeenplaatsen zoals dat wij Nederlanders vrijgevig, gastvrij, maar ook lomp en lawaaierig zijn. O ja, wij zijn liberaal en progressief. Duh….. Een opmerkelijk feitje las ik deze week over het gemiddelde groentegebruik van de Nederlander. Wij eten het allerminste groente in Europa, slechts 58 kilo per jaar tegenover 300 kilo door de Kroaten. Ik dacht dat wij zo’n gezond volkje waren? Werk aan de winkel voor Caroline. Nog vaker op tv om ons weer aan de spruitjes te krijgen.

Kakelkrant van Sprakeloos 45: Slecht toneel en matige acteurs uit Nederland

Theaterliefhebbers kunnen zich de laatste tijd op vele fronten verheugen op gratis voorstellingen. Is het poppentheater in de Haagse politieke burelen niet in de spotlight, dan valt in de Europese Arena veel te genieten. Vaak werken de nationale- en internationale gezelschappen geweldige spektakelstukken gezamenlijk af. En zoals het is met alles, je moet er wel van houden.

Vorige week waren de hoofdrollen voor het duo Merkozy, maar bij het spannende einde kwam er in een keer een duveltje uit de doos, de Britse acteur David Cameron. Je dacht dat het epos ten einde was, komt er een cliffhanger, goed voor talloze nieuwe afleveringen, op Engels en op Europees niveau.

In dat acteursgeweld valt de zeer middelmatige toneelspeler Mark Rutte amper op. Ogenschijnlijk is de man niet meer dan een decorstuk voor de aftiteling, waarbij hij ook op de foto mag. Mogelijk dat er in zijn acteurs-cao ook nog andere werkzaamheden genoemd zijn voor achter de coulissen, maar die vallen voor mij als theaterdier niet waar te nemen. Soms is er even een bijrolletje op het Europese toneel weggelegd. Vaak gebeurd dat op momenten als Mark Rutte en zijn toneelgroep op nationaal niveau ogenschijnlijk een subliem stuk hebben gespeeld zoals onlangs. Het toneelstuk heette: ‘De mitsen en maren van Roemenen en Bulgaren.’ Als souffleur en regisseur fungeerde een blonde pruik die Mark Rutte en zijn medespelers influisterde: ‘Een invasie uit de Balkan is op weg om onze rijkdom af te pakken.’ Met dat gegeven moest Rutte gaan improviseren. Tot tevreden van de regisseur vervulde Rutte zijn rol. Als beloning mocht hij hetzelfde stuk opvoeren in Europa. Wat zowel Rutte als zijn regisseur niet wisten, maar wel hadden moeten weten, dat indien een stuk eenmaal gespeeld is, een tegenstuk zich aandient. Aldus geschiedde.

De Roemeense president heeft snel een eenakter geschreven met de titel: ‘Een groot gevaar dus koopt geen Hollandsche waar. De kans is groot dat er een huilerig stuk komt van Rutte c.s.: ‘De Roemeen is gemeen’ of mogelijk iets heroïscher: ‘Weet je waar ik van baal, de Roemeen is geen liberaal.’

Tja, en dan weet je dat je weer in de kelder van het theater bent beland. We moeten het er mee doen. Maar toch heeft al dat toneelspel gevolgen, logische gevolgen want: Als de Roemenen niet in grote getale naar Nederland kunnen komen, kunnen ze ook niet in de kassen werken, maar dat hoeft ook niet meer. De producten worden immers minder verkocht. Zo zorgt ook het toneel voor logistieke verfijning, wie durft nog te beweren dat cultuur alleen maar geld kost.