Begrip, van de dag (95) Strippen

20160110_124438

STRIPPEN

 

Als de crisis het grootst is, lijkt de redding nabij. Al moet gezegd worden dat ik zelf mijn eigen redder ben. Dit past ook wel in het huidige tijdsbestek waar solidariteit een verdacht woord is en plaats heeft moeten maken voor de participatiemaatschappij. Onlangs schreef ik over de bankencrisis die gevolgd werd door een tweede bankencrisis van een andere orde. De eerste crisis is opgelost door nieuwe bankjes te kopen, de tweede oplossing was moeilijker te vinden. Ik had uitgerekend dat het afvoeren van twee bankjes ongeveer €60,- zou kosten + 4% van mijn maandloon omdat ik de hele dag vrij moest nemen omdat bij het afvoeren geen tijd werd gegeven. Wel meteen afrekenen uiteraard.

Via de sociale media werd mij geadviseerd te gaan strippen. Omdat ik bij dat woord in eerste instantie denk aan Sodom en Gomorra, viel het kwartje niet meteen. Toen mijn eigen broer gisteravond hetzelfde voorstelde, ben ik vandaag aan de slag gegaan. Het was immers mooi weer. En een bankje strippen is al een leerzaam proces op zichzelf. Wat een hoop nietjes heeft zo’n meubel. Uiteraard wilde ik een beetje ‘groen’ aan het werk. Twee kussens worden hergebruik en alle stoffen komen in een zak. Het ijzer heb ik bij elkaar in een bak gedaan en de schroefjes en boutjes ergens bij mijn gereedschap neergegooid. Het meest onhandige is al dat hout met al die spijkert en nietjes. Ik zal het de komende weken gedoseerd weggooien of wegbrengen.

Al met al heeft de klus me anderhalf uur gekost, met het juiste gereedschap zou het misschien sneller gaan. (Tip voor verjaardag, een elektrische schroevendraaier zou uitkomst bieden). En omdat ik niet zo handig ben, slechts één klein splintertje, verder geen blessures, dus dat viel ook erg mee. De schuur is al weer iets leger, al moet een tweede bankje nog ontmanteld worden. Misschien past de term ontbankt worden wel beter bij de situatie. Of het beter is voor het milieu waag ik ernstig te betwijfelen, het is in ieder geval beter voor mijn portemonnee. Bovendien zijn er parallellen te trekken naar die andere bankencrisis. Eerst de troep opruimen en dan opnieuw beginnen.

20160110_142405

Begrip, van de dag (92) Groen als gras

20160107_195941

GROEN ALS GRAS

Enkele weken geleden schreef ik over de bankencrisis die we uiteindelijk opgelost hebben met twee hele leuke brandweerrode bankjes. We zijn de feestdagen goed doorgekomen met comfortabel zitgenot. Nu dient zich echter alweer een nieuwe bankencrisis aan. Waar moeten we met de oude bankjes heen? In 2016 zijn in Duiven ook de gescheiden afvalstromen gereguleerd in de zogenaamde diftar. Een heel logische stap om met zijn allen verantwoordelijkheid te dragen voor onze planeet. Papier, glas en gft scheiden zit al in onze genen. Sinds 2 jaar geleden sorteren we ook het plastic apart, maar sinds dit jaar is het daadwerkelijk de vervuiler betaalt en terecht, het voed je een beetje op.

Iedere lediging van het huisvuil kost geld, dus je wordt gestimuleerd om echt te scheiden. Grofvuil laten ophalen was om de zoveel weken gewoon mogelijk, maar dat kost nu ook geld, evenals het aanbieden ervan. U voelt hem al aankomen, twee banken staan in de schuur veel ruimte in te nemen, wel zes kuub. Hoe weet ie dat nou zo precies? Ik heb vanmiddag even geïnformeerd, de voorrijkosten zijn €21,- en per kuub wordt ruim €9, – gerekend. Een slordige zestig euro dus, ik heb de bankjes in het verleden via Marktplaats wel eens goedkoper aangeschaft. Nu kan ik dat betalen en mijn hart is groen genoeg om het er maar voor over te hebben, maar biedt iemand in de bijstand nooit een bank aan, de oude afvoeren kost een vermogen. Misschien is een boedelbak huren goedkoper dan die €21,- maar dan moet je wel een trekhaak hebben.

,,Maar dat is nog niet alles” zegt de vriendelijke dame van de SITA, die verantwoordelijk is voor de afvalstromen. We kunnen op de derde dinsdag van de maand niet zeggen hoe laat we komen, u dient de hele dag thuis te zijn om bij de chauffeur direct te kunnen afrekenen. Ik zei nog gekscherend tegen de dame van de SITA. ,,Hier zit een blogje in!” Dus naast €60,- betaal je ook nog eens zo’n 4% van je maandloon. Ik moet wel groen als gras zijn in de afvalscheidingsbranche, maar dit trekt mijn groene hart amper. Ik zie trouwens wel nieuwe economische mogelijkheden ontstaan voor afvalwachtbejaarden om de AOW aan te vullen. Of een werkervaringsplaats voor jongeren, wachten op de oudebankjes ophaaldienst. Ik denk dat onze bankencrisis nog wel een tijdje geparkeerd staat in onze schuur.