Begrip, van de dag (149) Herkenbare misdaad

 

 

 

HERKENBARE MISDAAD

 

Afgelopen donderdag werd Nederland opgeschrikt door een vechtpartij tussen twee motorbendes. In het Van der Valk-Hotel te Rotterdam bewezen leden van de Hells Angels en de Mongols dat de twee jongensclubs rivaliserende opvattingen hadden. Waarover is mij als argeloze lezer niet duidelijk, maar berichten hebben het over marktaandelen in drugshandel en prostitutie. Het toch al geplaagde Ministerie van Justitie, met Van der Steur voorop, heeft er weer een hoofdpijndossier bij. Onze staatssecretaris belooft motorbendes hard aan te gaan pakken en dan weten we dat de daad bij het woord gevoegd gaat worden. Trouwens de Mongols kende ik niet en is in Nederland verboden, maar mogelijk dat deze club vanuit Duitsland opereerde.

Wat mij vooral altijd opvalt bij motorclubs is hun opvallende herkenbaarheid in relatie tot vermeende onderwereldpraktijken. Als je dan toch zaken doet die het daglicht niet kunnen verdragen, waarom doe je dat niet onherkenbaar? Het volgen van jongensclubs die boze dingen doen, moet volgens mij niet zo moeilijk zijn. Zouden andere clubjes dat ook hebben? De mocro-maffia met hippe brommertjes, vastgoedmakelaars met foute hummers, niet deugende boerenzonen met oude Golfjes GTI en jihadisten op kamelen. Voor justitie dus gewoon het spoor der herkenbaarheid volgen.

Eén (jongens)club heeft de herkenbaarheid tot op heden heel goed weten te ontlopen lezen we nu uit de Panama-Papers. Een wereldwijd vertakte bende van legale wereldleiders, CEO’s en andere kapitaalkrachtigen wist op magistrale wijze geldstromen op gang te brengen om belasting te ontduiken. In het jargon heet het trouwens niet belastingontduiking maar belastingontwijking want het was ook nog legaal. Legaal omdat die zelfde wereldelite de regels zelf heeft opgesteld en de mogelijkheden gecreëerd. Dat is nog eens een vermenging van de boven- en onderwereld. Dit is geen kwestie van hoe de onderwereld zich vermengt met de bovenwereld. Het is vooral een uiting van hoe de onderwereld een metamorfose ondergaat en zich presenteert als bovenwereld. Kom daar maar eens mee aan bij Henk en Ingrid, als ze al weten waar Panama ligt. Je zou haast zeggen dat iedereen die een stropdas draagt net zo herkenbaar is voor foute zaken dan iemand die een Harley-Davidson tussen zijn benen heeft.

Begrip, van de dag (8) De druk niet voelen

 

DE DRUK NIET VOELEN


Stel, je bent vijf keer op geweest voor je rijexamen en het rijbewijs is een vereiste voor je nieuwe baan. Een goedbedoelde vriend vraagt je of je zenuwachtig bent. Heel laconiek antwoord je: ,, Nou, nee ik voel die druk niet zo.” Of je bent gezonde Hollandse jongen van twintig jaar en gaat al jaren om met dezelfde vriendengroep, tegenwoordig testosteronbommen genoemd. Iedere zaterdagavond is het gezellig, biertjes, lachen en vrouwen. Je vrienden verdwijnen soms om tegen een hekwerk aan te vozen of hun Golf GTI in een dampende condens te veranderen. En jij loopt het ene blauwtje na het andere. Het begint de vrienden op te vallen en kameraadschappelijk proberen ze je aan een chickie te helpen. Op de dansvloer beweegt een schone brunette.  Nonchalant neem je nog een biertje en deelt je kameraden mee dat je geen druk voelt. Nu dan zeg ik, in beide gevallen ben je niet goed bij je hoofd, heb je geen binding met je eigen gevoel en mis je ieder gevoel met de realiteit.

Op weg naar huis hoorde ik een interview met onze bondscoach Danny Blind. Voor de niet voetballiefhebber, het Nederlands elftal speelt wedstrijd na wedstrijd als een dweil, ze verliezen van tegenstanders van wie dit theoretisch niet eens voor mogelijk wordt gehouden, bovendien komt er na de wedstrijd geen zinnig woord uit die duurbetaalde nepvedetten. In de wetenschap dat heel Nederland ons land Oranje wil kleuren, de economie een boost krijgt bij deelname en dat bovendien alle nieuwe Syrische Nederlanders van harte mee zullen juichen. Dat laatste bevordert dan weer de integratie. Op de vraag of onze bondscoach enige druk voelt bij de wedstrijd tegen Kazachstan morgenavond antwoord hij:,, Nee, dit is een wedstrijd als alle anderen, ik voel geen extra druk!” Dan durf ik toch te stellen dat je iedere vorm van realiteitszin verloren bent.

Natuurlijk is voetbal geen zaak van leven op dood, er zijn belangrijkere zaken. Maar als meest belangrijke bijzaak mag mijnheer Blind zich er wel iets meer rekenschap geven dat hij speelt met het humeur van vele miljoenen in ons land. Hij vergooit door zijn lakse en onverschillige houding het cumulatieve effect van Oranje uitgelatenheid in ons land. En Danny Blind voelt de druk niet? Nu mijnheer Blind, ik voel de druk heel erg om die oogkleppen van je kop te halen en om te  winnen voor de laatste kans om Nederland te redden.