Begrip, van de dag (73) Melkertgevoel

 

MELKERTGEVOEL

Gisteravond Pauw gekeken? Ik wel en ik had een herbeleving die ik graag zou verwoorden met het absolute Melkertgevoel. Wie herinnert zich niet de historische beelden van de verslagen Ad Melkert na de verkiezingen in maart 2002 en de triomferende Pim Fortuyn. Het geen antwoord hebben op het opportunisme van Fortuyn, of eigenlijk helemaal geen maatschappelijke ideeën en antwoorden hebben, luidde de neergang van de PvdA in. Aan tafel bij Pauw zaten onder andere Sanne Wallis de Vries en Dolf Jansen. Toen Jan Roos, ook uitgenodigd, zijn recalcitrante betoog startte, gaven ze verbaal niet thuis. Non-verbaal spraken hun gezichten boekdelen, arrogantie, verbazing maar ook onmacht.

De colour local van Pauw de laatste jaren is er al een van een hoog grachtengordelgehalte, starend naar de eigen navel als de moederbron van het absolute morele gelijk en daarmee andere wegzettend als minderwaardig. Zei de babyboomer Marcel van Dam niet dat Pim Fortuyn een minderwaardig mens was? Iedere keer als ik me kan zetten tot het kijken naar Pauw verzucht ik, jammer weer honderd PVV’ers erbij. De intolerantie, het wegzetten van mensen en het ontkennen van problemen die ze in hun eigen incrowd niet herkennen zorgt evenzo voor weerstand. ik durf zelfs te beweren dat haatzaaien een onderdeel is van de grachtengordelcultuur.

Ik wilde dit stukje de titel meegeven Schot in de Roos. Maar dat zou te veel eer zijn voor de GeenStijl-journalist Jan Roos. Op de keeper beschouwd komt er uit zijn mond ook alleen maar poep en is zijn doel slechts het besmeuren van andersdenkenden. Wat dat betreft verschillen tegenwoordig Jeroen Pauw c.s. en Jan Roos met zijn club eigenlijk maar heel weinig van elkaar. Ze preken radicaal voor eigen parochie en van goede journalistiek is geen sprake meer.

Begrip, van de dag (39) Niet-Piet

 

NIET-PIET

Met het naderen van Sinterklaas in ons land heb ik een kloek besluit genomen. De stellingen worden in Meppel al ingenomen. Hordes grootsteedse Randstedelingen nemen de bus om vermeend racisme rond de figuur van Zwarte Piet aan de kaak te stellen, niet op de minste plaats aangemoedigd door de zedenprekerij van de grachtengordel die met name de publieke omroep bevolken. De demonstranten zullen ongetwijfeld hordes Neanderthalers, racisten en opruiende Geen-Stijlers tegenover zich vinden. Jammer van zo’n kinderfeest, maar ik doe dit jaar niet meer mee aan de discussie. Ik ben het zat.

In het kort komt de discussie neer op een gesubsidieerde actie van de Mathijs van Nieuwkerk-en, Jeroen Pauw-en en hun duurbetaalde gasten die ondersteuning bieden aan een beperkte groep schreeuwende Bijlmer-fundi’s die daarmee uit alle holen en gaten hun racistische evenknie zullen ontmoeten. Mooie sensatie-televisie en veel nieuws natuurlijk, maar het gaat compleet voorbij aan het gevoel van de overgrote meerderheid in Nederland. Waarom moet de sfeer verpest worden door kleine groepen raddraaiers die hun gang gaan in morele verontwaardiging door een opeenstapeling van foutieve koppelingen van historische en sociologische feiten met valse sentimenten? Om de morele superioriteit van de grachtengordel te bevredigen? Hebben ze daarom deze wannebee Black Panters geïncorporeerd?

Die valsheid van de sentimenten heeft de weldenkende mens in de discussie schaakmat gezet. Of je bent een racist als witte Nederlander of je verraadt de goede zaak als donkere Nederlander, in beide gevallen een overgrote meerderheid. De discussie is gegijzeld dus ik praat niet meer over Zwarte Piet, Stroop Piet of wat dan ook. Het sinterklaasfeest is te ernstig bezoedeld en kan slechts tot maatschappelijke ontwrichting leiden. Ik stel voor dat we het afschaffen en het herinneren als Sinterklaas en Niet-Piet.

PS. Toen ik nog niet zo wijs was

In 2009 en 2011 dacht ik nog een geschiedenislesje te moeten geven. Ik wist niet beter.

In 2013 probeerde ik nog ludiek te doen om een vergelijk te maken met het Caraïbisch Carnaval in Rotterdam. Het heeft geen zoden aan de dijk gezet. In 2013 probeerde ik het ook nog een keer met een blogje om te waarschuwen voor de negatieve gevolgen van de Zwarte Piet discussie in de maatschappij.  In 2014 twijfelde ik heel hard of ik nog blogjes over het Sinterklaasfeest zou schrijven. Uiteindelijk vond ik inspiratie in mooie artikelen over de hoogmoed van de zichzelf uitgeroepen elite.