Kakelkrant van Sprakeloos 48: Het laatste ageren tegen 1-1-4 wansmaak

In een tijd van bezuinigen, waarbij zorg voor ouderen ondanks de PVV(!) niet beter wordt, is geldverkwisting zuur. Dus in de tijd dat er geen geld is voor speciaal onderwijs en kinderen ‘met een smetje’ weggezet worden als verwende blagen. In een tijd dat banken een negatieve rol spelen door de hypotheekverstrekking nog moeilijker te maken voor starters (Henk en Ingrid), dus andermaal de economie om zeep helpen, terwijl hun eigen winsten en premies onverminderd gehandhaafd blijven. In een tijd waarbij Mark Rutte met een ‘barbie-smile’ blijft zeggen dat we allemaal moeten bezuinigen, hebben de mensen die het voor het zeggen hebben zich definitief laten gijzelen door de PVV en in hun kielzog de dierenfundamentalisten van de PvdD.

De caviapolitie is al een tijdje een feit, ik schreef er al eerder over, dat ik me kapot schaam dat volwassen mensen die zich minister mogen noemen 1-1-4 zitten te promoten. Alsof dan alles goed gaat komen in ons land. De grootste promotor van dit gedrocht is Dion Graus die zegt dat de Animal Cops goed zijn om potentiële mishandelaars in huiselijke kring voortijdig op te sporen. Wie was ook al weer die politicus die omgeven wordt met een justitieel smetje op dit gebied? Ik was er zelf niet bij, maar laat ik eens een dooddoener gebruiken, waar rook is, is vuur.

Ik had me erbij neer gelegd dat we verworden zijn tot een degeneratief land met onze Animal Cops. Ik zal deze kennis als een vent dragen. In mijn optiek is het, in tegenstelling tot wat veel dierfundamalisten beweren, niet zo dat de beschaving begint bij welzijn voor dieren. Voor mij is dierenwelzijn vanzelfsprekend, zoals goed onderwijs, zorg en een eerlijke verdeling van de welvaart. Mijn stelling is dat wie zich op een autistische wijze met dierenwelzijn gaat bezig houden, de weg kwijt is geraakt in de menselijke verhoudingen en menselijke communicatie. Zoals ik al zei, ik heb me er bij neergelegd en had me voorgenomen er ook niet meer over te schrijven totdat……

U raadt het waarschijnlijk al, totdat we onze vaderlandse degeneratie ook nog eens gaan promoten via Postbus 51 spotjes. En niet zomaar propaganda voor smakeloosheid, maar smakeloze propaganda voor ons culturele onvermogen. Voor mij is het serieus nemen van de PVV en de PvdD definief onmogelijk. Ook de partijen die dit gedogen, tegen hun politieke geweten in, neem ik niet serieus. Over dit onderwerp kakel ik niet meer tot de volgende verkiezingen. En omdat ik toch nog niet weet op welke partij ik moet stemmen, mag de partij met het meest voor de handliggende bezuinigingsvoorstel, afschaffing van de Animal Cops, op mijn steun rekenen.

Kakelkrant van Sprakeloos 47: Willen we nog polderen, polder dan maar mee!

Polderen is de laatste tien jaar misschien wel het vuigste woord geworden. Sinds Geert Wilders ‘polderen’ bijna net zo erg vindt dan fundamentalistische moslims, durft niemand zich, buiten de theedrinkende Cohen, meer echt een polderkoning te noemen. Dat Geert Wilders eigenlijk de grootste polderaar op rechts is, begrijpt ook iedereen met een beetje verstand. Hij noemt het alleen anders, gedogen. Hij poldert ook wezenlijk anders, want het uitgangspunt bij het oer-Hollandse polderen is dat iederen droge voeten moet houden. Wilders poldert selectiever. Kleinere domeinen worden beter beschermt, met als gevolg dat ook grotere stukken onder water komen te staan. Polderpartner VVD is zeer blij met de inzichten van Geert, want zo kunnen ze toch ongezien Henk en Ingrid te grazen nemen.

Polderen van een andere orde is het socialistische polderen. Emiel Roemer heeft uitgesproken dat een regering met de VVD niet uitgesloten is. Of dat andersom ook zo is, waag ik te betwijfelen. Want immers als de PvdA al als te links wordt weggeschoven door de voormalige liberalen van Mark Rutte, dan vrees ik voor de jongens en meisjes van de SP. Maar Emiel mag van mij dromen en bouwen aan samenwerking, met wie dan ook. Boxmeer kent gelukkig ook zijn polderaars. Ik zag op twitter echter veel heftige reacties passeren. Waarschijnlijk van SP leden die de PvdAers verwende salonsocialisten vinden en wel heel flets afsteken tegen het oorspronkelijke rood.

De fletse kleur van de PvdA is ook wat mij stoort, maar heel erg kwalijk neem ik ze het niet. Het wordt veroorzaakt door de polderwerkzaamheden die de sociaaldemocraten al jaren hebben verricht. Met de poten in de politieke zompige modder staan is geen fraai gezicht. De idealen worden er niet mooier van. Dus Emiel, van mij mag je met de VVD gaan samenwerken. Ik stel het ten zeerste op prijs. Ik voorzie echter twee potentiële scenario’s als het daadwerkelijk tot samenwerking gaat komen. Ik geloof er niet in, maar stel.

Allereest duurt het hooguit drie maanden, laten we de symbolische termijn van 100 dagen noemen, of in de beeldvorming zal de PvdA de socialisten links gaan inhalen. We kunnen dan van linkse sociaaldemocratie spreken en fletse rechtse socialisten. Of de overbodigheid van de SP (of PvdA) wordt aangetoond, want eigenlijk is er geen wezenlijk verschil meer. Het beste is dan fuseren (polderen!) tot een grote linkse volkspartij, die ook wel weer fletse plekken zal vertonen.

Conclusie, Nederland moet polderen of we nu willen of niet. Ook de meer extreme politici moeten er aan geloven, willen ze tenminste macht en invloed verwerven. Emiel, je hebt gelijk, verzet je er niet tegen, lekker flets worden met Mark. Geen woorden, maar fletse daden. En laat die Wilders maar ontpolderen door te gedogen, want in hem zit geen oerdegelijke dijkgraaf.

Kakelkrant van Sprakeloos 46: Het fatsoen van Wilders, hoezee!

De verloedering slaat steeds verder om zich heen. Als je vroeger iets vervelend vond en je hanteerde ‘kloten’ dan kreeg ik op mijn kloten van mijn ouders. Nu zijn de ‘kutten’ niet van de lucht, want emancipatie brengt niet alleen voordelen met zich mee, ook verloedering moet ik constateren. In de VS en Engeland is heel lang het F-woord als een ware plaag bestreden. Als restverschijnsel zien we op tv de onnodige piepjes, een achterhoedegevecht. Fuck is niet alleen in de Engelse taal bijna verworden tot ‘Oxford’ Engels, ook in Nederland ‘fucken’ we er wat af. Moet kunnen anno 2012 constateren we eerder tevreden dan machteloos. Enige jaren terug hadden we ons eigen taboewoord, het H-woord. Het taboe dreigt te verdwijnen, en met de acceptatie van het H-woord is de verloedering weer een stukje verder in onze samenleving.

Maar gelukkig hebben we de hoeder tegen de verloedering nog in ons politieke bestel, want HIJ heeft gesproken. De stekker gaat uit het kabinet als het H-woord nog verder in onze samenleving geïntegreerd wordt. Onze zedenprediker en moralist uit Venlo accepteert het niet. Het H-woord mag niet meer worden uitgesproken, anders is het einde van het gedoogbeleid in zicht. “Het moet godverdomme maar eens afgelopen zijn met de kut-verloedering, ons hele land gaat naar de kloten, blijf met je teringtengels van ons hypotheekrente-aftrek.”

Dat ook het CDA en de VVD eindelijk gaan inzien dat de hypotheekrente-aftrek niet meer houdbaar is in deze vorm in het huidige economische klimaat, mag op zichzelf een wonder heten. Dat Geert Wilders met zijn PVV dit niet accepteert, dat siert de partij. Hiermee wordt maar eens te meer duidelijk dat Wilders geen machtspoliticus is, maar eentje die staat voor waarden en normen. De verloedering moet worden aangepakt, te beginnen met de onaantastbaarheidsverklaring van de hypotheekrente-aftrek. Dat Henk en Ingrid hierbij niet gebaat zijn, doet voor Geert niet terzake, principes zijn principes. Hoeveel extra politie, betere zorg voor ouderen en degelijk onderwijs kan er komen bij een normaal woningmarktbeleid? Of beter gezegd, hoeveel minder kan er bezuinigd worden? Allemaal in het voordeel van de burgers van Nederland, dus ook voor Henk en Ingrid.

Wat als het kabinet valt, wie heeft Geert dan nog als medestanders om het onfatsoen van de afbraak van de hypotheekrente-aftrek te bewaken? Wat doet de PVV als de hypotheekrente-aftrek inderdaad de economische Achilleshiel is van de Nederlandse economie? Geert, fatsoen moet je doen en soms moet daarvoor eerst even een stevige krachtterm vallen, bijvoorbeeld het H-woord.