6. PIPPA DE HOND IS ZEN uit de serie de kabbelende 100

Waarom nemen mensen een hond? Ik kan 101 antwoorden bedenken, en belangrijker, 101 redenen om het niet te doen. Ik ben opgevoed dat een hond vies is, stinkt, kwijlt en overal in zit te wroeten. Bovendien snuffelen ze aan je kruis en als je je ergernis nadrukkelijk kenbaar maakt, zien ze dat ook nog als spelen. Bij binnenkomst van mensen die bang zijn voor honden, gaan honden extra hun best gaat doen om de bangerikken te begroeten en hen welkom te heten in de roedel. Kortom het tij zat niet mee om een echte hondevriend te worden. Dus de vraag is gerechtvaardigd, waarom heb ik een hond? Want af en toe stinkt ze, snuffelt ze aan vieze zaakjes en hondedrollen zijn objectief gezien best smerig, maar verder is ze best lief. Eén moment van onachtzaamheid heeft mij doen besluiten om niet langer tegen een hond in huis te zijn.

zwarte piet

Als zo’n lief, dottig puppy groot wordt, ga je je er toch aan hechten. Jouw hond stinkt natuurlijk niet, het is een nette Victoriaanse dame die niet aan je intieme delen gaat snuffelen en bovendien absoluut niet dominant, wel enthousiast en behaagziek. Bovenal brengt ze veel harmonie met zich mee. De hond laat wel van zich horen als ze iets moet, eten, drinken of wanneer de peristaltiek zich aankondigt. Het brengt ritme, maar vooral harmonie, tenminste in ons huis. Nog nimmer een wanklank gehoord over het uitlaten, weer of geen weer. We hebben dan ook een heel bijzondere hond. Volgens mij is het qua ziel een kruising tussen een boeddhistische monnik en de onbevangenheid van Zwarte Piet, al is dat tegenwoordig besmet. In werkelijkheid is haar moeder een blonde Golden Retriever en vader een zwarte Koningspoedel. Een nieuw ras in de maak, de Golden Doodle. Ze is echter pikzwart. Ze was het laatste uit het nestje, dus eigenlijk hadden we geen keus meer. Maar de dankbaarheid dat we haar toch genomen hebben, betaald zich dagelijks uit. Ze straalt ZEN uit, ze is ZEN, kortom een soort Dalai Lama van het Dierenrijk. Dat hebben wij in huis. Ik ben niet zo’n voorstander van het toedichten van menselijke eigenschappen aan dieren, vandaar mij hartgrondige hekel aan de Partij voor de Dieren, dat riekt naar fundamentalisme. Echter met Goddelijke eigenschappen is dat toch wezenlijk anders natuurlijk, dus een klein blogje over onze behaagzieke ZEN-hond mag best wel. Ze heet Pippa De Hond met kapitalen.

Eerder verschenen:

1. KNIPBEURT

2. PEURNO AAN DE MUUR

3. HET BRILLENPERSPECTIEF

4. CANDY CRUSH CALVINISME

5. ARNHEMSE LUCHTEN

Muslamfundamentalisme

Ieder voorjaar wordt een lijst gepresenteerd van vergeten oorlogen, clashes tussen bevolkingsgroepen of regeringgeweld tegen de eigen bevolking. Veel landen uit Afrika en de voormalige Sovjet-Unie prijken op dat lijstje. De vergeten oorlogen hebben soms duizenden doden tot gevolg, maar ze zijn vergeten omdat ze niet interessant zijn voor ons en onze media. Zelf het genoemde lijstje krijgt nauwelijks aandacht.
Maar ook ‘onze mondiale strijdtonelen’ hebben niet onbeperkt de aandacht. We hoeven maar naar Irak, Afghanistan of Tsjetsjenië te kijken. De doden aldaar worden genoemd en verworden dan tot statistieken.

Op 15 november 2005, een gedenkwaardige dag, werd de onnatuurlijke dood van een musje nieuws van de dag in Nederland. Een musje bedreigde het monnikenwerk van vele tientallen en omdat het musje met redelijke argumenten niet te overreden was, moest het dood. Eén gericht schot: ‘Piaf’ en de dode mus zou niet meer zijn geweest dan een voetnoot bij een al dan niet geslaagde recordpoging met dominosteentjes.
Maar niet in Nederland dus!!!!

Het nieuws wordt groot uitgemeten, met verontwaardigde reacties van mussenliefhebbers en andere gestaalde beschermers van gevederde vrienden. De schutter wordt gedemoniseerd tot een soort Milosovic of Sadam Hussein en wordt, heel logisch, per mail met de dood bedreigd.

Ondertussen blijven doden vallen in Sudan, Zaïre, Irak, Columbia en Azerbeidzjan en waar al niet meer.
Nederland is knettergek en ziek. Al staat bij mij respect voor al het leven in een hoog aanzien, deze psychopatische acties van het muslamfundamentalisme maken mij ziedend. Door dit soort overspannen reacties zal ik nalaten om een volgende keer voor Greenpeace te storten, ook zal ik nimmer in overweging nemen om ooit nog eens het vegetarische levenspad te bewandelen.
Boze gedachten komen in mij op. Zou er mussenlever bestaan?

Ik eet vanavond met smaak een verre achternicht van het musje. Een heerlijk gebraden kippetje zal ik verorberen. Ik zal er geen spijt van hebben oftewel ‘ ‘Je ne regrette rien’ zoals Edith Piaf zou zingen.