Een persoonlijke tocht door stemmig Nederland…..nog 24 dagen te gaan

 

 

Ik had me zo voor genomen niet strategisch te gaan stemmen. Toch overvalt het me steeds vaker de afgelopen dagen dat het toch nog een optie kan zijn. Juist het feit dat geen enkele partij me echt past en het zijn er zoveel. En als een partij van keuze slechts een beetje zou schuren, dan kan ik me over mijn eigen schaduw heen zetten. Voorlopig kom ik qua verstand en gevoel het dichtst bij de ChristenUnie. Dat is een behoorlijke stap als dwalende sociaaldemocraat kan ik u vermelden. Toch de mate van integriteit die ik bij hen bespeur spreekt me aan. Vanzelfsprekend is de ChristenUnie misschien wel de partij die op sociaaleconomische vraagstukken lijkt op de PvdA. Maar wat doe ik met de rest van hun standpunten? Ik weet het nog niet, hoewel een belangrijk motto bij mij is ‘Erst das Fressen und dann die Moral’. Om het Fressen kan ik op ze stemmen. Dat is ook waarom ik altijd heel veel moeite heb met GroenLinks.

 

Strategisch stemmen is goed voor mensen die een uitstekende glazen bol tot hun beschikking hebben. De plotselinge hausse van de PvdA bij de vorige verkiezingen is waarschijnlijk het gevolg van veel linkse kiezers die, nadat Emiel Roemer voor zijn rekenexamen was gezakt, een strijd tussen de VVD en de PvdA voorzagen. En die is er gekomen, al heeft de PvdA het bijna gelijke electorale gewicht amper weten te gebruiken. Het resultaat in de polls is er dan ook naar. De laatste tijd hoor ik steeds vaker de gedachte dat mensen overwegen VVD te stemmen om Geert Wilders niet de grootste te laten worden. Op zichzelf een nobel streven zou je denken. Gemakshalve vergeet ik dan maar even dat de partijprogramma’s van VVD (en ook CDA) eng dicht benaderen. Populistische standpunten zijn al ingezet om Wilders te attaqueren. Maar toegegeven, liever Mark Rutte nog vier jaar dan Wilders.

 

Toch zie ik gigantische nadelen. Gaat het uiteindelijk echt tussen Rutte en Wilders? We denken van wel, maar hoe zeker is dat? Wat als de VVD daadwerkelijk geen echte tegenstander meer heeft bij de formatie, of in het ergste geval Wilders qua zetels op de hielen zit van de liberalen, wat dan? Hoe geloofwaardig is Rutte in zijn toezeggingen om niet met Wilders te regeren? Wie zal het zeggen? En als Rutte zijn woord gaat houden en moet gaan samenwerken met CDA, D66 en zeker nog een derde partij (GroenLinks, SP, PvdA, 50+, ChristenUnie), hoe zien die partijen eruit bij de volgende verkiezingen. Een partij als de PvdA kan nu als bijna gelijkwaardige partij de komende jaren niet meer serieus genomen waarden.Niet op inhoudelijk gebied en waarschijnlijk ook niet op kwantitatief gebied, of alle strategische stemmers uit 2012 moeten op 15 maart toch weer tot inkeer gaan komen. Ik zie het niet gebeuren. De samenwerkingspartners van de VVD zullen in ieder geval kleiner dan de helft van de liberalen zijn, bovendien zijn het er minimaal drie waarbij de VVD het spelletje Divide et Impera kan spelen, verdeel en heers. Sta je toch mooi te kijken als links liberaal, overtuigd christen of GroenLinkser.

 

Ter plekke denk ik zomaar een andere manier van strategisch denken voor mensen met een te groot onderbuik gevoel. Als zij willen dat er iets moet gebeuren in Nederland, dat de boel opgeschrikt moet worden, een anti-establishment stem willen laten horen, kunnen SP-ers ook nog overwegen om PVV te stemmen. Om Rutte een hak te zetten.

Samsom kan gerust voor links kiezen nu!

En in een keer doemt zich tijdens de verkiezingscampagne een nieuwe vraag op, voor wie kiest de PvdA. Ze moeten smoel bekennen, vind Emiel Roemer. Maar ook de Kunduzpartijen trekken aan Diekerik Samsom als waardevol partner voor een hernieuwde Paarse coalitie of een welkome (lees noodzakelijke) aanvulling van de Kunduzpartijen. De PvdA is hot en de roep om middle of the road common sense is nadrukkelijk aanwezig.

Enkele weken geleden werd gerept over schuchtere toenaderingspogingen tussen CDA en PvdA. Twee zielige kleine regentenpartijen en voormalige bepalers van het Haagse pluche. De oude politiek heeft afgedaan, het spel op het midden was uit. We gooien het op de flanken, met de PVV en de SP. Alsof deze partijen trouwens programmatisch met elkaar te vergelijken zijn en dan heb ik het niet eens over het democratische gehalte. Het is bijvoorbeeld stuitend hoe Mark Rutte als een Mccarty de Koude Oorlog in zijn eentje nog wil overdoen. Uit zijn mond is het helemaal weerzinwekkend, want als je de PVV kunt omarmen, dan kun je politiek gezien alles, dus ook samenwerken met de SP. Tja, en dan wil Mark Rutte zeker niet met een Links Blok gaan regeren.

Maar waarom moet de PvdA dan met een Rechts Blok gaan regeren? Een rechts blok waarbij de VVD in grootte overheerst met amper sociale uitgangspunten. Want wees nu eerlijk, als je jezelf als liberale partij wilt wegzetten en je gedraagt je anti-Europees en hebt nog zieltjes te winnen door Wilderiaanse kreten uit te slaken, dan ben je geen midden partij, maar uiterst rechts en conservatief.

Is ‘middle of the road’ dan wel een alternatief. ‘Kunduz’ alleen is te klein en zelfs Paars moet het nog maar zien te redden in zetelaantal. Ik zelf vind zo’n krappe meerderheid met een SP op links en de PVV nog rechtser dan de VVD in barre tijden geen fijne optie. Voor het gemak gebruik ik nog de termen links en rechts, al is dat in de huidige politieke constellatie allemaal niet zo duidelijk meer. Ik denk dat Mark Rutte er aan zal moeten wennen mogelijk premier te moeten worden met een Links Blok voor echte stabiliteit. Of liever nog, dat de VVD meeregeert onder een Linkse premier.

En ik vind ook dat Samsom maar kleur moet bekennen. De SP staat immers dichter bij de sociaal-democraten. Dus wat let ze. En als je echt sociaal-democratische politiek wil, gewoon aan de slag gaan. Laat ik een simpel voorbeeldje geven, want in verkiezingstijd is alles in één keer simpel en zijn de oneliners en soundbites niet van de lucht.

Stel:

Een politiek latje van 10 centimeter. De SP situeren we uiterst links, bij 1 centrimeter en de VVD uiterst rechts, bij 10 centimeter. Dan is het discutabel waar de PvdA zou staan op dat latje, maar mijn inschatting is zo op 3,5 à 4 centimeter. Het gemiddelde van SP en VVD bij de onderhandelingen zou uitkomen op 5,5 op de links-rechts meetlat. Met de agendapunten van de PvdA trekken we dat naar ongeveer 4 centimeter. Conclusie, het partijprogramma van de PvdA is het beste gewaarborgd bij de grootst mogelijke coalitie van drie partijen namelijk met de VVD en de SP. En hoe hard Mark Rutte zijn socialistenhaat ook in de campagne uit, er is één voordeel namelijk: ‘Mark Rutte kan over zijn eigen schaduw heen stappen, laat hij dat dan maar zien in landsbelang.’

Dus Samsom kan gerust deze weg inslaan en heel constructief de formatie ingaan. Mochten SP of VVD steigeren, dan zijn zij de ‘brekers’ van de formatie, niet de PvdA. Ik denk dus dat we helemaal niet naar een middencoalitie hoeven te tenderen, alleen maar bange praat van rechts. Deelname van de PvdA zonder de SP is stategisch niet slim en zeker niet in het landsbelang.

Om de goede oude tijd te laten herleven voor de liefhebber een nummertje van Middle of the Road.

 

Kakelkrant van Sprakeloos 59: Verlosser Samsom?

Het is genoegzaam bekend, het land gaat met het gedoogmonster naar de Filistijnen. Samenhang ontbreekt, noodzakelijke hervormingen worden niet doorgevoerd en het enige daadkrachtige geluid betreft stoere taal jegens de zwakkere in de samenleving. De PVV blijkt niet de beschermende buffer voor Henk en Ingrid te zijn, ze slaken slechts confronterende meningen om de animositeit in de samenleving en met Europa te vergroten.

Nu moet gesteld worden dat het tegengeluid heel zwak is. De liberalen vernaggelen aan de lopende band hun liberale principes en zijn geen knip voor de neus waard. Dat D66 hier niet gigantisch van profiteert is eigenlijk de zwakte van de Redelijken en/of de Rekkelijken zelf. Het CDA is zich al jaren aan het herontdekken, maar enig uitzicht op een nieuwe verschijningsvorm is er niet. Als lichtpuntje in het politieke spectrum kunnen we de jongens en meisjes van Emiel Roemer aanstippen. Je kunt het met de socialisten eens zijn of niet, ze doen het electoraal heel goed als we de peilingen mogen geloven.

Dat laatste kan niet gezegd worden van de PvdA. Onzichtbaar en niet daadkrachtig en dus de kop van Cohen moest eraan geloven. Onterecht, want voor mij was (bijna) de hele fractie onzichtbaar en het verwijt van medegedoger (of zelfs te veel mededogen met Rutte) bekroop mij ook regelmatig. Maar nu wordt het anders, Cohen heeft plaatsgemaakt voor een echte Cohaan. Diederik Samsom, de actievoerder, Diederik Samsom de straatvechter, Diederik Samsom de kenner van de rafelranden van de maatschappij in hoedanigheid van straatcoach, Diederik Samsom de wetenschapper, Diederik Samsom met de neiging om af en toe een ongeleid projectiel te zijn. Kortom, Diederik Samsom als verlosser?

Ik denk dat de PvdA blij moet zijn met Diederik Samsom. Niet als verlosser, maar vertolker van ingehouden woede, die ook bij veel PvdA-leden aanwezig moet zijn. Dit is Job Cohen dus niet gelukt en dat is vooral de hele fractie te verwijten. Dezelfde fractie die nu als een eenheid achter Diederik Samsom moet gaan staan. Diederik Samsom moet zijn kracht gaan bewijzen. Onwillekeurig komt bij mij de vergelijking naar boven met zijn (bijna) naamgenoot. In vroeger tijden een actievoerder met een bos krullen in de kracht van zijn leven. De wilde manen als symbool voor tomeloze energie en kracht. Inmiddels gladgeschoren en daarmee met ingehouden kracht en energie? Zal hij gaan vlammen zoals in vroeger tijden en de kracht tonen zoals het oudtestamentische figuur Samson? Of is Samsom zijn Delilah al tegengekomen en moet hij een geketend gevecht gaan voeren in de stroop van de PvdA-burelen?

Kakelkrant van Sprakeloos 54: De Berg van Heni

Het begint over te hellen, de berg van HENI. Door toedoen van Geert Wilders, of eigenlijk door niets te doen voor Henk en Ingrid. De monopoly-positie van onze nationale onvrede ligt niet meer alleen bij de PVV. Het was natuurlijk belachelijk dat Geert Wilders het alleenrecht op nationaal gemopper binnen leek te hebben. Aan de ene kant is dat natuurlijk de schuld van alle andere politieke partijen die de ontevredenheid in hoge mate veronachtzaamden. Maar ook Henk en Ingrid zelf dachten met de snelle, simpele en leugenachtige oplossingen van Wilders garen te spinnen. Inmiddels weten ze wat het gedoogmonster van Wilders waard is.

Maar de berg van onvrede (HenkENIngrid=Heni) blijft gewoon aanwezig, of wordt misschien nog wel erger door uitstel van maatregelen om de onvrede op te lossen. Henk en Ingrid zijn misschien nog bozer op de politiek omdat de engel van waarden, normen en plat taalgebruik de lamme(CDA) en de blinde(VVD) blijft helpen. En zoals genoegzaam bekend, kabinet Rutte weet helemaal niets binnen te slepen voor Henk en Ingrid, hooguit wat stoere taal over moslims en Mauro’s. Daar worden Henk en Ingrid dus niet gelukkig van.

Dat zien nu ook Henk en Ingrid en ze stappen massaal over naar de SP van Emiel Roemer, ook een tegenpartij. Maar ere wie ere toekomt, wel een tegenpartij met een consistente lijn en oplossingsgerichtheid. Over de smaak van de oplossing kunnen de meningen uiteraard verschillend zijn. Ieder zijn meug. Dat Emiel en de zijnen ook voor Henk en Ingrid kiezen en niet solidair zijn met allerlei soortgenoten in Griekenland, Spanje en Italië is hun goed recht. Tien jaar geleden vervaagde het rood al buiten de landsgrenzen. Dus zeg niet dat ze het niet gezegd hebben.

Ene Pechtold van het voorheen redelijke alternatief roept in één keer dat de massale overgang van Henk en Ingrid naar het socialisme een veel groter gevaar is dan de volksmennerij van Geert Wilders. ,,Wat is dat voor een kwalijke oprisping, Alexander?” Het is gewoon democratie hoor en de onvrede is alom aanwezig. Zolang het redelijk alternatief geen alternatief is voor Henk en Ingrid met hun onvrede verplaatsen ze gewoon de Berg van Heni van Geert naar Emiel.

Of is het misschien dat D66 geen academische actie meer kan voeren tegen de PVV. Dat leverde geen windeieren op, zo blijkt keer op keer uit de opiniepeilingen. Die melkkoe lijkt te verdampen, dus we gaan maar anti-socialistische prietpraat uitslaan. ,,Nee, Alexander, dat kun je beter, veel beter. Bedenk maar alternatieven om de berg van onvrede van Henk en Ingrid te pareren. Henk en Ingrid bepalen wel of het redelijk is.

Kakelkrant van Sprakeloos 47: Willen we nog polderen, polder dan maar mee!

Polderen is de laatste tien jaar misschien wel het vuigste woord geworden. Sinds Geert Wilders ‘polderen’ bijna net zo erg vindt dan fundamentalistische moslims, durft niemand zich, buiten de theedrinkende Cohen, meer echt een polderkoning te noemen. Dat Geert Wilders eigenlijk de grootste polderaar op rechts is, begrijpt ook iedereen met een beetje verstand. Hij noemt het alleen anders, gedogen. Hij poldert ook wezenlijk anders, want het uitgangspunt bij het oer-Hollandse polderen is dat iederen droge voeten moet houden. Wilders poldert selectiever. Kleinere domeinen worden beter beschermt, met als gevolg dat ook grotere stukken onder water komen te staan. Polderpartner VVD is zeer blij met de inzichten van Geert, want zo kunnen ze toch ongezien Henk en Ingrid te grazen nemen.

Polderen van een andere orde is het socialistische polderen. Emiel Roemer heeft uitgesproken dat een regering met de VVD niet uitgesloten is. Of dat andersom ook zo is, waag ik te betwijfelen. Want immers als de PvdA al als te links wordt weggeschoven door de voormalige liberalen van Mark Rutte, dan vrees ik voor de jongens en meisjes van de SP. Maar Emiel mag van mij dromen en bouwen aan samenwerking, met wie dan ook. Boxmeer kent gelukkig ook zijn polderaars. Ik zag op twitter echter veel heftige reacties passeren. Waarschijnlijk van SP leden die de PvdAers verwende salonsocialisten vinden en wel heel flets afsteken tegen het oorspronkelijke rood.

De fletse kleur van de PvdA is ook wat mij stoort, maar heel erg kwalijk neem ik ze het niet. Het wordt veroorzaakt door de polderwerkzaamheden die de sociaaldemocraten al jaren hebben verricht. Met de poten in de politieke zompige modder staan is geen fraai gezicht. De idealen worden er niet mooier van. Dus Emiel, van mij mag je met de VVD gaan samenwerken. Ik stel het ten zeerste op prijs. Ik voorzie echter twee potentiële scenario’s als het daadwerkelijk tot samenwerking gaat komen. Ik geloof er niet in, maar stel.

Allereest duurt het hooguit drie maanden, laten we de symbolische termijn van 100 dagen noemen, of in de beeldvorming zal de PvdA de socialisten links gaan inhalen. We kunnen dan van linkse sociaaldemocratie spreken en fletse rechtse socialisten. Of de overbodigheid van de SP (of PvdA) wordt aangetoond, want eigenlijk is er geen wezenlijk verschil meer. Het beste is dan fuseren (polderen!) tot een grote linkse volkspartij, die ook wel weer fletse plekken zal vertonen.

Conclusie, Nederland moet polderen of we nu willen of niet. Ook de meer extreme politici moeten er aan geloven, willen ze tenminste macht en invloed verwerven. Emiel, je hebt gelijk, verzet je er niet tegen, lekker flets worden met Mark. Geen woorden, maar fletse daden. En laat die Wilders maar ontpolderen door te gedogen, want in hem zit geen oerdegelijke dijkgraaf.

Kakelkrant van Sprakeloos 22: Het hondenasiel op het Binnenhof.

 

Het is genoegzaam bekend dat Geert Wilders eigenlijk niemand serieus neemt, vooral zijn eigen kiezers niet. Henk en Ingrid hebben nog weinig kunnen genieten van hun grote Roerganger, tenminste niet op politiek gebied. Zoveel heeft Geert nog niet weggehaald. Misschien zien zij in de clown Wilders wel een man van formaat. Hedenochtend bij de algemene beschouwingen was het weer zover, vooral heel veel pesten, maar weinig inhoud. En och, als Geert zijn eigen publiek meeneemt in de kamer, dan zullen er zeker mensen lachen als hij Job Cohen een poedel noemt. Een hondje dat af en toe mag keffen, maar snel weer in de schoot van het gedoogmonster kruipt. Geert Wilders heeft heel goed door dat er voor Henk en Ingrid weinig te genieten valt, dus hij projecteert zijn eigen gedoogbeleid op Job Cohen, de poedel.

Maar als ik van de Tweede Kamer nu eens een hondenkennel maak en de poedel is al bekend, wat zijn dan de andere honden in het blafconcert van de Algemene Beschouwingen. Ik ga een poging wagen, al ben ik kynologisch niet zo goed onderlegd als Geert Wilders zelf uiteraard.

Emiel Roemer/ SP–>een echte Sint Bernard

 

Een lobbes, een goedzak en doet altijd een duit in het zakje voor de onderdrukten en nooddruftigen. Vaatje rum (of andere hartversterkende middelen) altijd bij de hand. .

 

Jolande Sap/ Groen-Links–>een echte Ierse Setter

Op het eerste oog een prettige hond, leuk om te zien, maar wel zenuwachtig. In een zenuwbui, laat ze haar valse tanden zien. Ze kan gemeen bijten, ook in zaken waarin je beter niet kunt bijten. Die ervaring maakt haar dan nog zenuwachtiger.

 

Alexander Pechtold/ D66–>een echte Golden Retriever

Schrander, tikje arrogant met behoud van speelsigheid, maar wel op eigen voorwaarden. Als het zijn eigen weg gaat, dan dreigen alle positieve eigenschappen als sneeuw voor de zon te verdwijnen.

 

Kees van Staaij/ SGP–>Een echte Keeshond

Gedegen, ouderwets en past goed in het decor van Ot en Sien. Daar voelt hij zich dan ook het beste thuis. Hij is heel lief voor bekenden in eigen kring, maar fel en vervelend naar andersoortigen.

 

Stef Blok(VVD) & Syband van Haersma Buma (CDA)–> Echte trouwe herdershonden

Loyaal tot op het bot, ze houden trouw de wacht bij het gedoogmonster, kabinet Rutte 1. Ze halen fel uit als iemand het benadert en zoals echte honden betaamd, ze vragen niet af wat ze bewaken. Ze bewaken.

 

Mark Rutte (minister-president)–>een echt schoothondje

Welgemanierd, maar onecht en niet oprecht. Een schoothondje dus, het ziet eruit om op te eten, maar heeft ondertussen hele nare scherpe tandjes. De gevleugelde uitspraak van Godfried ‘was ik maar twee hondjes, dan konden we samen spelen’ geldt ook voor hem.

 

Maxime Verhagen (vice-minister-president) –>een echte teckel

Kynologisch een probleem, want ratachtige hondjes doemen op. Op zijn nachtkastje ligt echter de biografie van Norbert Schmelzer, zijn grote held. Dus de teckel past bij hem.

 

En bij een hondenkennel past goede leiding. Marianne Thieme vertrouw ik heel weinig toe, maar een goede hondentrainster zal ze toch zeker zijn. Meehuilen bij al het leed dat de viervoeters zal overkomen. Ze is voor mij de Akela van de honden, de moeder van het stel, de oorsprong ofwel de wolf. Haar eerste taak is, buiten het slechten van alle ruzies, op zoek gaan naar een vermist hondje, namelijk het slobhondje, waarvan de ware identiteit op dit moment erg onduidelijk is. Vermist en gemist dus.

 

 

 

Missen we verder nog wat? O ja, de vechthond. Het beest dat vecht om te vechten, zonder duidelijk doel. Het existeert op basis van slechte vibraties en boezemt bij sommigen ontzag in, maar is bij weinigen geliefd. Ben benieuwd of de grote Kynoloog Wilders zich hierin kan vinden.