Begrip, van de dag (20) Wereldoorlog

WERELDOORLOG

Geschiedenis, het is me wat. Op school leerden we dat met de moord op de Oostenrijkse troonopvolger Frans Ferdinand in Sarajevo de Eerste Wereldoorlog begon. Natuurlijk ligt het veel complexer, maar zo leert ons de geschiedenis nu eenmaal. En dachten al die soldaten, waar ook in Europa die bijna zingend de oorlog in marcheerden, de klus wel even te klaren. Ze zouden vast niet gezegd hebben we gaan de Eerste Wereldoorlog even beslechten. Wanneer werd de Eerste Wereldoorlog zo genoemd? Bij de Tweede Wereldoorlog ligt de aanleiding iets diffuser. Is dat bij de Anschluss van Oostenrijk, bij de inval in Polen of zelfs al in 1933 bij de verkiezingswinst van Adolf Hitler. Maar op zeker moment was het een wereldoorlog en wel de 2e. Wanneer hadden ze het door?

Kijkend op de wereldkaart zie ik oorlog in Irak, Syrië, Libië, Afghanistan, Jemen, Mali, Soedan, Zuid-Soedan, Somalië, Eritrea en Noord-Nigeria. Direct betrokken partijen zijn Saoedi Arabië, de Golfstaten, Turkije, de Koerden, Iran, Rusland, Verenigde Staten en ‘de willing’ van met name westerse landen. Het is onrustig in Egypte, Israël, Oekraïne, regio’s wereldoorlog 111in Rusland en Pakistan. Het rijtje is vast niet compleet, het is maar een eerste indruk. De onrust heeft directe gevolgen voor Europa middels de vluchtelingen en natuurlijk onze militaire inmenging in veel van die landen. We bestrijden het terrorisme.

Ik zit me zomaar af te vragen, hoeveel landen moeten betrokken zijn om iets een wereldoorlog te noemen. Zijn we al zo ver? Wat is de aanleiding of het begin? Het moment dat de vliegtuigen de Twin Towers invlogen, de inval in Afghanistan of Irak? Of moet er nog wat ernstigers gebeuren? Is de Derde Wereldoorlog al een feit zonder dat we het weten, terwijl we nog feestend onze economische verbeteringen prijzen en blind zijn voor de wereld om ons heen. Of wordt het pas een wereldoorlog genoemd als een Europees land met geweld wordt ingenomen? Geschiedenis, een mooi vak. Ik zou de geschiedenisboeken van 2066 graag in willen zien.

We all…….walk like an Egyptian, yes we do

Hosni Mubarak is weg, in ieder geval weg uit Caïro zeggen de berichten. Ene Suleiman is zijn opvolger tot aan de verkiezingen en het leger? Het leger lijkt tot nu toe aan de kant van de demonstranten te staan via een op te richten Militaire Raad. Het is te hopen dat dit zo blijft, maar wie kan er koffiedik kijken? Misschien in de toeristische gebieden in Egypte als kopjes koffie worden omgekeerd, maar verder zijn er intern in Egypte natuurlijk voldoende groeperingen die nu eensgezind feest vieren, maar in de nabije toekomst moeten samenwerken om naast de zojuist bevochten vrijheid ook terug te keren naar enige stabiliteit.

Maar nu is het feest en ‘they walk like an Egyptian’ en wie kunnen dat nu beter dan de Egyptenaren zelf. Al waren ze niet de eerste, mogelijk wel de belangrijkste partner en bondgenoot in het Midden Oosten. Hoe zullen ze in de nabije toekomst wandelen. Dat is de grote mondiale vraag. En wie zal ze nog gaan nadoen, die ‘Egyptian walk’, maar dan net even anders.

Het vergelijk dringt zich op met eind jaren tachtig, zo voor de hand liggend natuurlijk, toen het ene na het andere Oost Europese land zich vrijmaakte van de Sovjet-Unie, maar vooral ook van hun eigen dictatoriale partijbonzen. Toen deden ze het allemaal op hun eigen wijze. Als dominostenen vielen de landen en ieder land kon trots zeggen, we did it tour way. Of het nadien stabieler is geworden, durf ik niet te beweren. Eigenlijk niet, hoewel we in het westen wel de overwinning claimen.

Nu dus Egypte, na Tunesië, en welke landen volgen? Wie spelen het dominospel in het Midden Oosten en mogelijk verre omstreken? Zullen ze allen ‘walk like the Egyptians’ of zullen er andere looppasjes nagestreefd worden, of zal de loop van het geweer uiteindelijk spreken?

Want hoe je het ook went of keert, de Egyptian Walk zal tot een enorme mondiale reshuffle leiden. Posities worden bepaald, stellingen worden ingenomen, (gelegenheids)coalities vinden elkaar en vooral de diplomatieke diensten maken overuren.

Vanuit deze positie als eenvoudig blogger ga ik geen toekomstvoorspellingen doen of vergezichten maken in de trend van ‘the World according to….’ Ik weet het echt niet. Voorlopig geniet ik oprecht plaatsvervangend en op afstand van de mooie ‘walk like an Egyptian’

Dat doe ik nu, maar dat deed ik vijfentwintig jaar geleden ook al.

All the old paintings on the tomb
They do the sand dance doncha know
If they move too quick (oh whey oh)
They’re falling down like a domino

And the bazaar man by the Nile
He got the money on a bet
All the crocodiles (oh whey oh)
They snap their teeth on your cigarette

Foreign types with the hookah pipes say
Ay oh whey oh, ay oh whey oh
Walk like an Egyptian

The blonde waitresses take their trays
They spin around and they cross the floor
They’ve got the moves (oh whey oh)
You drop your drink then they bring you more

All the school kids so sick of books
They like the punk and the metal band
When the buzzer rings (oh whey oh)
They’re walking like an Egyptian

All the kids in the marketplace say
Ay oh whey oh, ay oh whey oh
Walk like an Egyptian

Slide feet up street bend your back
Shift your arm then you pull it back
Life[‘s] hard you know (oh whey oh)
So strike a pose on a Cadillac

If you want to find all the cops
They’re hanging out in the donut shop
They sing and dance (oh whey oh)
They spin the club, cruise down the block

All the Japanese with their yen
The party boys call the Kremlin
And the Chinese know (oh whey oh)
They walk the line like Egyptian

All the cops in the donut shop say
Ay oh whey oh, ay oh whey oh
Walk like an Egyptian
Walk like an Egyptian

Egyptische boontjes & Sugar Snaps

Groot ontmoet klein, heel klein zelfs, oftewel hoe een Sallandse boer kennis krijgt van ‘suger snaps’. Deze informatie, lekker compact in één zin, behoeft enige uitleg.

heel veel sugar snaps

Begin februari begint in Cairo als een gigantisch volksfeest op het Tahrirplein. Tegenstanders van dictator Mubarak geven massaal uiting aan hun ongenoegen van hun president. De gevolgen van de protesten waren (en zijn nog steeds) niet duidelijk, maar de overwinning zal zoet smaken, heel zoet. Het spat van de buis en uit de computer.

Als luisteraar van Radio 1 passeren in dit soort situaties allerhande experts om hun wetenschappelijke licht te schijnen op de ontstane situatie in Cairo. En uiteraard probeer ik me een beeld te vormen van de toestand ter plekke, de gevolgen voor de mondiale verhoudingen en ‘last but not least’, de binnenlandse oordeelsvorming bij de verschillende politici.

 Een slimme journalist vraagt aan een econoom over de economische gevolgen van de anti-Mubarak democratie. We hebben immers begrepen dat de gewone Egyptenaar voorlopig geen stuiver zal verdienen aan de vluchtende toeristen. Maar ook de export naar bijvoorbeeld Nederland bedraagt een half miljard (tegenover een 1, 5 miljard vica versa) en ligt nu stil.

 ‘Maar voorlopig hoeven we geen zorgen te maken, er liggen nog genoeg Egyptische boontjes en ‘sugar snaps’ in het schap van de supermarkten’

 ‘Gelukkig’, denk ik dan als argeloos luisteraar, ‘De wereld staat in brand, maar we hebben nog boontjes.’

Wat sugar snaps zijn, weet ik niet, maar ik ga uit van een exotische zuidvrucht. En ik ga over tot de orde van de dag.

 Vandaag, mijn vrije dag, ben ik helemaal vol van mijn nieuwe speeltjes, Twitter en Facebook, en val meteen met de neus in de explosieve boter. Het gaat helemaal mis in Cairo en middels alle mij ter beschikking staande media ben ik daarvan live getuige. Deze vervreemding ten spijt, er moet ook nog gegeten worden, een persoonlijke dagelijkse strijd in de supermarkt.

 Kippenboutjes staan al vast, vandaag met couscous, een salade en wat gewokte groente. Geen haute cuisine, maar zeer voedzaam. Bij de groenteafdeling doe ik een impulsaankoop en grijp naar de peultjes. Thuis aten we die alleen in de zomer, maar ecologisch als we zijn geworden, hoef dat niet meer.

Tot mijn opperste verbazing stond op de verpakking ‘sugar snaps’ en nog wel uit Egypte.

Revolutie of niet, maar in huize Sprakeloos wordt er vanavond super snaps gegeten, of gewoon peultjes.

 

het eindresultaat, kippenboutjes van de Poelier, of Marianne Thieme hier gelukkig van wordt weet ik niet, verder pearl couscous met paprika, champignons, rode ui, ananas en suger snaps (peultjes)

 Ik vraag me af wie ik nu help met het eten van deze Egyptische delicatesse, de pro- of anti-Mubarak aanhangers. De nabije toekomst zal het leren.