Een fusie tussen GroenLinks en de PvdA komt er misschien versneld. Het maakt mij niet uit. Frans Timmermans mailde mij hierover afgelopen week. We mogen in juni hierover stemmen. De uitkomst lijkt al vast te staan, mijn partij wordt opgeheven.

Ik was daarom aangenaam verrast dat in de Volkskrant (15/3) o.a. Gerdi Verbeet en Hans Spekman van zich lieten horen. Zij vinden het kiezersbedrog om haast te maken met de fusie. Haast of geen haast, zodra de meerderheid kiest voor een fusiepartij, ben ik partijloos. Nu zal mijn mening niet doorslaggevend zijn, maar omdat ik op de ledenlijst sta, zal ik in ieder geval van me laten horen. Ik beloof verder plechtig dat het uitgespaarde contributiegeld goed besteed wordt, uiteraard in een sociaaldemocratische traditie.

Mijn ideologische veren zijn eenvoudig en al jaren hetzelfde. In een notendop: ‘Erst das Fressen und dann die Moral’, iedereen mag meedoen, maar niet alles kan tegelijk. Wie de actuele politiek volgt, beseft dat versimpeling niet altijd het beste in de mens naar boven brengt. Voor mij is het echter een politiek kompas zoals de Tien geboden dat zijn voor veel Christenen. Drie maanden geleden werd ik door mijn zoon gewezen op een artikel van De Correspondent door Jesse Frederik met de welluidende titel, Waarom links steeds de verkiezingen verliest (en nee niet omdat de kiezer links niet begrijpt). Ik raad iedere PvdA-er aan dit artikel te lezen voordat ze over de fusie gaan stemmen. Mijn zoon gaf aan dat de inhoud aansluit bij mijn politieke kompas. Hij heeft goed geluisterd. Er is plaats in de Nederlandse samenleving voor een brede (linkse) volkspartij waarbij eerlijk delen de belangrijkste plaats inneemt. Een partij dus waarvoor de PvdA is opgericht. In toenemende mate is de PvdA helaas ook een getuigenispartij geworden zoals GroenLinks. Er is niets mis met die idealen, maar de wijze waarop het aan de man wordt gebracht staat mij tegen.

Laat ik mijn bezwaar aan de hand van een broodje hamburger inzichtelijk maken. Het is aan de lezer of de hamburger vegetarisch is of niet. Ook het soort broodje laat ik aan ieders verbeelding over. Nu mag je kiezen welke sauzen je erover heen wil. Het broodje hamburger staat voor das Fressen, de sauzen voor die Moral. Het broodje heeft iedereen nodig, de sauzen zijn aan voorkeuren onderhevig. Je hebt bijvoorbeeld de sauzen klimaat, diversiteit en migratiebeleid. De tendens bij linkse politici is om aan koppelverkoop te doen, we zorgen voor het brood, maar we gaan je nogmaals uitleggen hoe belangrijk JIJ ook de sauzen moet vinden en slikken maar. Het is net niet zo, dat zonder saus geen Hamburger. De kale Hamburger staat echter voor simpel en dom, racist of tokkie, of alle vier tegelijk. De minder bereisde mondaine Nederlander heeft andere prioriteiten dan de welvarende Nederlander waaronder ook linkse stemmers. Vaak mensen met waarschijnlijk een beperktere ecologische voetprint dan de dominees op links. Helaas stemmen veel van hen ten onrechte op Wilders. Niet omdat ze dom zijn, maar misschien wel omdat ze dom gevonden worden. En dat pikken ze niet. Niet omdat ze racistisch zijn, maar omdat zij in hun dagelijkse leven moeten dealen met de problemen die migratie ook kan hebben.

Laat ik de straat van mijn bijna 90-jarige moeder in deze beschouwing meenemen. Ze woont in het oosten van het land in een middelgroot dorp. Haar huis, een huurhuis waar ze al sinds 1968 woont, staat in een typische wijk waar toen veel arbeiders, maar ook verpleegkundigen, politieagenten en onderwijzers kwamen te wonen. De hardwerkende Nederlander zeg maar. Ruim vijftig jaar verder is zij ongeveer de enige in de hele wijk die er nog woont. Met plezier nog steeds, maar met veel minder contact dan zij als inmiddels weduwe had gehoopt. Ze vertelt over Turkse buren, Somalische buren en een gezin uit Irak, Jezidi’s volgens haar. Ze constateert ook PVV-geluiden bij andere buren. Sommigen in de straat zijn afhankelijk van de voedselbank. Ook wordt er veel verhuisd, alleenstaande vrouwen met een agressieve ex-relatie die hier tijdelijk wonen. Ze wil niet weg, ze oordeelt niet en zal zeker geen PVV stemmen. Ze kan trouwens ook niet weg, want echt een ‘veiliger woning’ afgestemd op haar leeftijd is er niet zomaar. Dus we duimen maar dat ze tevreden blijft en vooral gezond, want ook hulp is niet vanzelfsprekend. Kortom, het is een soort Vogelaarstraat geworden, zonder dat de microproblemen tot grote maatschappelijke misstanden leiden. Ik heb geen onderzoek gedaan maar mijn inschatting is dat van de twaalf huizen in het doodlopende gedeelte van de straat niemand PvdA of GroenLinks zal stemmen.

Het stuk van de Correspondent is voor mij de bevestiging van mijn politieke kompas. Ik ben er in ieder geval van bewust dat iedereen brood, rijst, aardappelen of pasta moet eten, of je nu uit Ter Apel of de grachtengordel komt, of je wieg heeft gestaan in Wassenaar, Congo of in het dorp waar ik ben opgegroeid. Ook iedereen heeft een dak boven zijn hoofd nodig, hetero, homo, man, vrouw of alles ertussen in. Iedereen moet mee mogen doen, maar niet iedereen hoeft van jouw kerk te zijn. De meeste mensen deugen echt wel al denken ze soms anders. Trouwens ieder weldenkend mens weet dat de PVV de afgelopen jaren niets heeft bereikt. In mijn optiek, nu ga ik even links populistisch los, is Geert niet meer dan een loopjongen van het grootkapitaal (Trump en Poetin?), een kruiwagen voor Marks’ VVD door het vuile werk te doen met racistische praatjes en loze beloftes om ‘tokkies’ te paaien. We zien nu hoe het gaat in het kabinet Schoof, een heus rariteitenkabinet. Ik durf de stelling aan dat Geert Wilders met zijn PVV de Nederlandse belastingbetaler mogelijk meer geld heeft gekost dan de opvang van asielzoekers de afgelopen tien jaar. Door alleen maar zand in de raderen te gooien van de welvaartsstaat en hiervoor de schuld bij anderen te leggen. Wonen en Zorg dat zijn de zaken die van belang zijn voor Henk en Ingrid, maar ook voor Fatima en Mo. Ik zou zeggen bouwen, bouwen en nog eens bouwen (of verbouwen) voor ouderen, jongeren, Nederlanders, medelanders, arbeidsmigranten en vluchtelingen. En laten we de vergrijzing vooral gezamenlijk aanpakken. Want dat zijn de binnenlandse problemen van nu.

Ik ben dus tegen de fusie, tenzij de SP ook mee fuseert. De SP trommelt op de vakbondstrommel, GroenLinks fluit haar eigen emancipatorische lied en je hebt de ideale PvdA. Hoe hebben we het zo weg kunnen geven, want dit hadden we toch?