Kakelkrant van Sprakeloos 36: POTEN af van Zwarte Piet

 

Onderstaande schreef ik twee jaar geleden en de ergernis over de aantijgingen van een klein clubje oproerkraaiers die de media hebben weten te bereiken, maakt mij steeds bozer. Ik ben bang dat zij het tegengestelde gaan bereiken in Nederland, maar de toekomst zal het leren. Ik raad iedereen aan die mijn column leest eerst naar het filmpje, de historie van het Sinterklaasfeest te kijken.

Blijf van Zwarte Piet af, dat is nu eens mijn standpunt. Al word ik, gezien mijn blogjes en twittergedrag, soms uitgescholden voor ‘multiculti’ en lid van de Linkse Kerk. Het zij zo, ze roepen maar. Maar van Zwarte Piet moeten ze afblijven. Wat een klinkklare onzin om daar discriminatie in te zien. Volgens mij hebben tegenstanders van Zwarte Piet een kronkel in de kop en last van een overactief correctie-syndroom. Zwarte Piet is helemaal niet discriminerend, een symbool moet een kleur hebben en dat is vanuit de historie nu eenmaal zwart. Ik ken meerdere verhalen waarom Piet nu juist zwart is, de juiste uitleg ken ik niet. Het kan me ook niet schelen. Als kind had ik daar helemaal geen associaties bij, niet met ras of geschiedenis, ook niet toen Nederland zich midden in ‘het moeras van het multiculturalisme’ bevond. Sprookjes, legendes en kinderavonturen staan voor mij helemaal buiten politieke tweespalt. Racisme is trouwens iets dat ik verfoei, al mogen culturele verschillen niet verbloemd worden. Maar dat kan heel goed zonder te oordelen. (Een verwijzing naar een blog van mij, hoe bij mij in het dorp (1976 in het oosten des Lands) de eerste ‘Zwarte Piet’ zijn intreden deed.)

Trouwens iedereen mag van mij tegen instituties aanschoppen. Het Koningshuis mag van mij ter discussie staan, al heb ik geen last van ze. Vaak zijn het mantra-achtige discussies, als ze maar met hun poten van Piet blijven. De kerk, voor mij geen heilig huisje, integendeel, maar ook daar moet tolerantie voorop staan en zolang dat het geval is, gelooft iedereen maar in zijn eigen sprookje. Maar poten af van Piet. En als voetballiefhebber durf ik zelfs het onaantastbare van het Nederlands Elftal in twijfel te trekken, al doe ik het niet graag. Maar wat moet, dat moet. Maar blijf van Zwarte Piet af, want je maakt je er onsterfelijk belachelijk mee. Het is een achterhoede gevecht zonder diepgang, dus de diepgang moet kunstmatig gecreëerd worden.

Een net zo’n heftige discussie wordt: Caraïbisch Carnaval is sexistisch

We belanden met Nederland in een moeras

En sinds vandaag weten we dat de VVD mijn standpunt steunt, want ze hebben, door hun afwachtende opstelling tegen weigerambtenaren, zichzelf de Zwarte Piet in handen gespeeld. Kan ik wel roepen, poten af van Zwarte Piet, De VVD zegt: ‘ We zwartepieten vooralsnog de poten.”

Het gedooggedrocht begint ook voor de VVD langzamerhand een heus instituut te worden.

Kakelkrant van Sprakeloos 35: Race tegen de Klok van Berlosconi e.a.

 

‘Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. De tijd van gaan voor Berlosconi is nu gekomen’ Tenminste dat is wat de Volkskrant deze ochtend kopte op de voorpagina. Er zijn nog wel wat mitsen en maren. Dus mijn eerste gedachte is, welke truc haalt Silvio uit om Italië en daarmee Europa verder te beschadigen? Ik weet het niet, ik ben namelijk erg slecht in trucs. Ik heb het al bij goocheltrucs waar bij mij de ergernis vaak wint van de bewondering. “Verdorie hoe doet die dat” of “GVD hoe bestaat het.” Vandaag was toevallig de rechtszaak tegen de illusionist Hans Klok die trucs zou hebben gestolen van zijn voormalige partner. Klok is blij met de uitspraak van de rechter die oordeelt dat de beklaagde deels gelijk heeft. In reactie hierop zegt Klok:

”Ik heb niets gestolen van Rafael en de rechter heeft dit nu bevestigd. Dat ik de uitvoering van de illusies in volgorde moet aanpassen maakt mij niet uit. Het belangrijkste is dat ik de illusies vrij kan blijven gebruiken.”

Voor de goede orde, ik heb geen oordeel over de uitspraak bij gebrek aan kennis. Maar als die grote illusionist uit Italië een van zijn trucs uithaalt, zijn we nog niet van hem af. Hij goochelt zichzelf weg en komt ergens anders weer tevoorschijn, geen rechter die hem tegenhoudt. Ook bij Berlosconi heb ik “Verdorie hoe doet die dat” of “GVD hoe bestaat het.” Maar bij hem gaat het niet meer over ergernis, maar over compleet ongeloof. Ik sta perplex dat de maffia zo’n grote bovengrondse rol speelt in Italië met een pedofiele seksmaniak als leider. Politieke commentaren spreken dat in Italië eigenlijk geen enkele partij de macht kan krijgen zonder dat de maffia zijn invloed laat gelden? En als bevriende natie kunnen we in Europa er niets van zeggen. Nederlandse politici zwijgen in alle toonaarden over de zwarte magie van de Italiaan, Angela Merkel moet zich laten welgevallen dat haar bips Silvio geen stijve bezorgt en zelfs Barak Obama krijgt de vraag of hij een fijne vakantie heeft gehad vanwege zijn kleurtje.

Ik kan er mee leven dat we met zijn allen in hetzelfde schuitje zitten en het zware economische weer moeten pareren, al is dat moeilijk. Maar als we de politiek van die intimiderende gek moet accepteren, heb ik mijn twijfels over Europa. Waar komt hij weer tevoorschijn en welke marionet zal hem tijdelijk vervangen? Hoe normaal gaan andere landen om met dit gegeven en in hoeverre brengt dit mafkezen in andere Europese lidstaten tot ideeën?

 

Om met staatssecretaris Fred Teeven, minister Opstelten en zelfs onze premier te spreken: ‘Als het moet, moet de dief fysiek hardhandig aangepakt worden.’ Want dat Berlosconi een dief is en zijn eigen land en Europa naar de knoppen helpt, moge duidelijk zijn. Dus wat let u leden van het kabinet Rutte, pak aan die man, neem je honkbalknuppel mee en matten maar.

Of ga ik nu te ver en moet ik constateren dat eigenrechter spelen al het begin is van een maffiastaat? Wat dat betreft staat de Klok op vijf voor twaalf, als onze eigen regeringsleiders dit al roepen.

Kakelkrant van Sprakeloos 34: Wasstraat voor Westerse beschaving

Ik stel dat de Westerse beschaving toe is aan een opfrisbeurt toe is. Of vloek ik nu de ‘zware’ neoliberale kerk? Onze Westerse beschaving wordt toch vooral gemeten aan economische ijkpunten, de maatstaf voor onze superioriteit en daardoor ook ons oordeel over andere beschavingen. En juist dat economische gedoetje van ons (in VS en Europa) laat scheuren zien en is vervuild.

Natuurlijk zijn er altijd hardliners aan de uitersten van het politieke spectrum die een afwijkende mening hebben. In het Westen heb je, helaas nog, grote groepen zonderlingen die ervan overtuigd zijn dat slechts de markt voor de reinigende resultaten kan zorgen, dus we moeten bezuinigen, herstructureren en verdergaand liberaliseren.Het komt dan allemaal wel goed. Dat de negatieve sociale gevolgen het hele systeem omver kunnen helpen, hebben ze niet door. Dat mensen boos worden in Athene is gebrek aan neo-liberale geloofsovertuiging, hun fout en hun ongelovigheid wordt dus afgestraft. Zo is het natuurlijk al jaren in allerhande ontwikkelingslanden, ze zijn lui, werken niet conform onze maatstaven en als ze uit de ruif mee willen eten, zijn het gelukszoekers. Is dat trouwens niet de essentie van het mens-zijn, gelukzoeken? Aan de andere kant zijn er ook nog verstokte communisten die alsnog de Verelendung op zich af zien komen en daarmee hun gelijk aan hun zijde denken te hebben.

Tja, het gaat al een aantal jaren goed fout, juist op het gebied waar we de hegemonie hadden, de economie en daarmee ook onze superioriteit met betrekking tot culturele waarden en normen de wereld in globaliseren.

Het kan verkeren, want juist nu we als entiteit eens flink afgestoft zouden moeten worden, blijken andere grootheden ook aanzienlijke invloed te hebben in de wereldpolitiek. Met de opkomst van China, India en Brazilië blijkt het westerse economische systeem geen zekerheid te zijn om blijvend de eerste trompet spelen. Integendeel. Ik ga niet zeuren over de teloorgang van de westerse beschaving, want dat is bullshit, die blijft bestaan, hopelijk anders, in ieder geval niet zo nadrukkelijk meer op de eerste rij. Ook zal ik de Mayakalender er niet bijhalen om het onvermijdelijke te prediken. Ik pleit voor een drastische opfrisbeurt van onze beschaving, vooral de economische waarden en normen. Ze hoeven zeker niet weg, maar als we het christelijke geloof als maatstaf nemen, misschien kan barmhartigheid breder gezien worden dan alleen ‘ikke ikke ikke’, misschien dat de Verlichtingsgeest de individu iets ruimer kan formuleren dan alleen de witte Mensch. Ik denk dat we dan al een heel stuk verder zijn, dus slechts een flinke wasbeurt voor onze waarden en normen ten faveure van ook de rest van de wereld, een wasstraat voor westerse beschaving als het ware.

 

Maar zal water en zeep voldoende zijn? Of hebben we andere, ons nog onbekende mondiale producten nodig om de westerse beschaving te reinigen. Beetje zen, beetje Afrikaanse ‘natuurkijk’, beetje ritmeverandering, kortom een beetje meer tot ons zelf komen. Ik durf in ieder geval wel een wasbeurt aan, ik denk trouwens dat we wel moeten.

Kakelkrant van Sprakeloos 33: Wortelen is liefde

Gewortelde kinderen, dat is een absurde term eigenlijk. In deze dagen hoor je het best vaak.

Je wordt geboren, een wonder waar je part noch deel aan hebt gehad. Goed, je was erbij, dat wel, maar de natuur ging zijn vrije loop en uiteindelijk kwam je uit de schoot van je moeder en meldde je als wereldburger. Aanstaande maandag zijn er al 7 miljard wereldburgers.

 

En dan is het je taak om heel hard wortel te gaan schieten, de voorwaarde om ergens te mogen of kunnen zijn. Veelal gaat dit proces buiten jezelf om. Hoe is de grond waarin je wortel moet schieten? Zijn de tuiniers een beetje kundig en hebben ze liefde voor het hoveniersvak? Ook als dat in orde is, kunnen zich nog tal van omstandigheden voordoen die ‘het wortel schieten’ bemoeilijken. Weersomstandigheden en vandalisme van buitenaf kunnen een mooie tuin verstieren en de kans dat de wortels dreigen te verpieteren is levensgroot.

Eenmaal verpieterde wortels, dus wortels waar het ‘schieten’ niet is gelukt, kunnen nog maar moeizaam elders wortel schieten. Het kan wel, maar het vraagt kennis, kunde, wilskracht en misschien wel het meest geduld en liefde. En je hebt natuurlijk toestemming nodig om ‘vreemde wortels te verbouwen. Moeilijk, maar het kan, heel goed zelfs.

Wat ik me nu zit af te vragen, zouden er religies zijn die investeren in excellente tuiniers? Het is heel hard nodig, want naast gewortelde kinderen, zijn er ook oneindig veel ongewortelde kinderen. En zoals bekend, wortelen is liefde, oneindige liefde.

Kakelkrant van Sprakeloos 32: Koppesneller en IJzervreter

TOT NADER ORDER BLIJFT DIT ARTIKEL ACTUEEL, DINSDAG 1 NOVEMBER 2011 d-DAY? DAN KAN RECTIFICATIE PLAATSVINDEN.

Iedereen met slechts een beetje verstand van de christelijke historie weet het, discussies over geloofszaken zijn heilloos. Interpretaties hebben alleen maar tot scheuringen geleid, te beginnen tussen de Roomse moederkerk en het protestantisme, om nog maar niet te spreken over de lappendeken van protestantse geloven. In dat woud van christenen was er blijkbaar toch een gemeenschappelijke deler die christelijke politiek mogelijk maakte, het bestaansrecht van het CDA, of beter gezegd dat was het bestaansrecht van het CDA.

Hoewel het voor mij als betrekkelijke leek ook moeilijk is om het christelijke geloof samen te vatten, zou ik dat willen doen met de woorden ‘medemenselijkheid, mededogen en waardigheid’. En natuurlijk kan ik niet in de harten, hoofden, of zo u wilt zielen, van de CDAers kijken wat hen bewogen heeft om met de PVV te gaan samenwerken. Ik snap het niet, maar er zullen ongetwijfeld sterke (politieke) machtsstrategieën aan ten grondslag hebben gelegen waarvoor de christelijke waarden en normen hebben moeten wijken.

In die christelijke machtstroom waren een aantal dissidenten (Ab Klink bijvoorbeeld) die hun twijfels uiteindelijk omzette in daden. Ze vertrokken, terecht, met in achtneming van de medemenselijkheid, het mededogen en de waardigheid. Twee anderen, de Kamerleden Koppejan en Ferrier, speelden de dissident, maar legde het af tegen de machtspolitici. Ondanks hun belofte dat ze als kritisch Kamerlid “Geert Wilders zullen ontmaskeren” is het er niet van gekomen. Dat weten we sinds vandaag.

 

Ad Koppejan en Kathleen Ferrier zijn verworden tot ‘koppesneller en ijzervreter’ in de zaak Mauro. Een grote bek, maar geen daden en zeker geen consequenties trekken uit hun huichelachtige woorden. Want wat is nog erger dan een stelletje CDA lamzakken die achter Geert Wilders kwijlen en hem consequent lippendienst bewijzen? Nou? Wel, dat zijn mensen die de dissident spelen, maar ondertussen hetzelfde gedrag vertonen. Zij hebben zich laten meesleuren door de Haagse werkelijkheid.

 

Haagse Werkelijkheid, was dat niet hetgeen Geert Wilders en zijn PVV zo verfoeiden? Zij zijn inmiddels de vleesgeworden Haagse werkelijkheid geworden. Een werkelijkheid die de meeste mensen niet meer snappen. En die Haagse werkelijkheid is nog zompiger en troebeler dan het ooit geweest is. Zij hebben het CDA en de VVD al meegetrokken. Mauro wordt geslachtofferd. Wanneer zien Henk en Ingrid het?

Koppesneller en IJzervreter, geen respect voor dit stel.

 

Kakelkrant van Sprakeloos 31: Als de hemel op je kop valt!

Is dit nu zo’n dag die je over twintig jaar zal bij blijven en dat je precies wist waar je was en wat je deed? ‘Toen Europa uit elkaar barstte, was ik …????.’ De meesten vraten uit hun neus en ook ik stond erbij en ik keek er naar.” Wat moet je ook anders, want volgens mij begrijpt niemand er meer iets van en er zullen nog heel veel economen, politicologen en historici afstuderen en promoveren op 26 oktober 2011, of misschien een dagje later, of twee.

Of is het voornamelijk de media die ons doet geloven dat al die dames en heren die we gekozen hebben, het voor ons allemaal gaan oplossen? Zelf roeptoeter ik ook dapper een deuntje mee via twitter en nu dit blog. Die angst voor de onzichtbare economie doet me denken aan de Galliërs, die hun leven lang dapper vochten, maar wel bang waren dat de hemel op hun dak zou vallen. Illusionaire angst, wie zal het zeggen.

We hebben tenminste wel een hardleerse minister die altijd kan zeggen: “Ik weet nog precies wat ik voelde, dacht en deed. Ik voelde de ranzige adem van een horde PVVers, ik bedacht me geen moment en schopte een weerloze Nederlands Limburgse uitvreter terug naar zijn geboortegrond in Angola.’

Zeker, midden in de eurocrisis neemt de Nederlandse regering de VOC mentaliteit aan en zorgt ervoor dat de winkel blijft draaien. Een fier besluit onder verantwoordelijkheid van minister Gerd Leers door de jongeman Mauro uit te wijzen. Voor hem is de hemel al op zijn plaat gevallen, dus het kan wel degelijk.

Dus doe ik voorlopig maar een plaat op mijn hoofd ter bescherming, voor als de hemel daadwerkelijk gaat vallen. En dat is altijd nog beter dan een plaat voor me kop.

Kakelkrant van Sprakeloos 30: Je hebt zijksnorren en zijksnorren……

Het was vrijdag moeilijk. Als vader heb je soms verplichtingen, die geen verplichtingen mogen heten, om in gezamenlijkheid naar een tv programma te kijken. ‘The voice of Holland’ is zo’n programma waar mijn jongste zoon nog graag naar kijkt. De eerlijkheid gebied me te zeggen, het zit fantastisch in elkaar, amusementswaarde is goed en ik verveel me geen moment, al zou ik er nooit alleen naar gekeken hebben. Tegelijkertijd zaten de jongens van Voetbal International hun programma rondom de uitreiking van de Televisierring te maken. Mijn oudste zoon vindt dat dan weer leuk, maar sinds we “een kastje hebben dat alles kan” is dat geen probleem meer, dat kijken we later dan wel. Vindt de oudste ook leuk om samen te kijken. Voetbal International(VI) is ook zo’n programma dat ik nooit uit mezelf zou bekijken. Naar voetbal kijk je, daar lul je niet over. In de pauzes van belangrijke wedstrijden ben ik ook meestal niet aanwezig om naar de zogenaamde kenners te luisteren. Maar VI is geniaal, tenminste qua amusementswaarde, de combinatie voetbal en humor is voor mij perfect.. De chemie van de heren, met af en toe een dame (Barbara Barend) is met geen enkel duur betaald televisieconcept te vergelijken. Ik was verbaasd dat ze wonnen, maar tegelijkertijd verheugd, het zegt iets over de smaak van de Nederlanders.

Nog meer verbazing wekte het feit dat hele volksstammen, met Bert van de Veer voorop, vond dat VI niet de terrechte winnaar is. Sterker nog, hij wauwelt het volgende:

‘De tv-kenner vindt dat de stemprocedure moet worden aangepast. Anders is het een nutteloze prijs geworden. Een prijs die niets waard is.’

Ik vind dat Beun de Haas ook specifiek zijn eigen auto’s moet beoordelen door zijn naaste familie en dat voor de Televisierring slechts mensen woonachtig in Naarden, Blaricum, Bussum en omgeving mogen stemmen voor het programma dat de Televisierring in ontvangst mag nemen. En dan nog liefst een stemrecht dat gebaseerd is op censusstemrecht.

De publieke omroep is niet goed in de prijzen gevallen. Zelf ben ik een sterk voorstander van een kwalitatief sterke publieke omroep en hoewel geen vriend van de commerciële omroep kan een individueel programma wel heel goed kan zijn. Voetbal International bijvoorbeeld, ook als de ‘fine fleur’ van het Gooi hier anders over denkt.

Vanavond zitten de winnaars, maar ook Bert van der Veer bij Pauw & Witteman. Ik ben benieuwd of het noodzakelijk is om morgen een tweede stukje te schrijven. Voorlopig denk ik dat Johan Derksen zijn zijksnor maar moet ontmantelen en het overdoen van Bert van der Veer.

Kakelkrant van Sprakeloos 29: De middeleeuwse markt met Khadaffi

 

Onweerstaanbaar is het nieuws voor me, ook in de baas zijn tijd heb ik altijd wel een nieuwssite openstaan om snel even te kijken of ‘er nog iets gebeurd is’. En ja hoor, via twitter (heb ik ook vaak openstaan om even te kijken en soms te reageren) Mag waarschijnlijk niet van de mensen die de gedragscode hebben opgesteld voor internet op het werk, maar laat mij ook mijn onhebbelijkheden hebben.

Vandaag dus ‘hot news’ Khadaffi is in Sirte gevonden, belaagd en aan zijn verwondingen bezweken. Veel moeite hoef je niet te doen om te zien dat de beschikbare foto’s verschrikkelijke beelden zijn. Een man in doodsangst gaat de hele wereld over en we willen het blijkbaar zien? Er is behoefte aan bloed aan de muur en collectieve wraak.

Goed het merendeel van de tijd ben ik toch echt bezig met die taken waarvoor ik betaald wordt, dus doorzoeken naar het precieze nieuws doe ik niet. Maar ik vrees vanavond het nieuws, de actualiteitenrubrieken en vooral het internet. Hele rauwe beelden van weliswaar een nietsontziende dictator, in doodsstrijd, maar toch.

Ik zal het zeker zien, of ik wil of niet, want de nieuwshonger is groot. Maar wil ik het zien? Hoe lang is het geleden dat we met zijn allen op de jaarmarkt publieke executies of folteringen gadesloegen. Was dat in de middeleeuwen of nog veel later? Na de Franse Revolutie is er slechts een vernislaagje beschaving gekomen, maar het vernis is aan het bladderen en de behoefte aan onderhoud is blijkbaar beperkt.

Goed ik sluit de dag maar af en begeef me naar de middeleeuwse Markt, het is mooi geweest voor vandaag. Een mens moet zich tenslotte ook ontspannen.

 

Kakelkrant van Sprakeloos 28: Occupy, is dat bevrijdend?

Als wereldburgers zijn we het zat. Een kleine groep begon in New York, maar de Occupy beweging is zich aan het globaliseren. Dat is mooi, want ik ben een wereldburger, wie niet trouwens. Bovendien behoor ik tot 60% van de Nederlanders die sympathiseert met de Occupy-beweging. De aversie tegen banken, pathetische grootgraaiers en ander multinationaal gespuis is groot. In Nederland heb ik ook al andere ontevredenen gezien bij de beweging, ‘Free Palastina’ om maar eens wat te noemen. Er is ook zoveel om ontevreden te zijn, bijvoorbeeld bij de Italianen. De massademonstratie in Rome van afgelopen weekend is natuurlijk maar een slap aftreksel van de weerzin die Berlosconi oproept. Je premier zal maar van de Forza-Gnocca zijn, dat is mooi kut. Ik zou ook demonstreren.

 

 New York

Onvrede, verontwaardiging en bezorgdheid over de toekomst van de wereld en er iets aan willen doen, dat is de basis van de Occupy beweging. Ook ik vind het raar dat in Nederlandse verhoudingen de één twintig keer meer heeft dan de ander en dan hebben we het nog niet eens over de mondiale verhoudingen. Stuitend is het dat een goed draaiende economie om zeep wordt geholpen door zoiets banaals als geld, terwijl de schuldigen waarschijnlijk rijker worden en de gemiddelde belastingbetaler er voor op moet draaien. Maar mijn ontevredenheid reikt verder. Ik kan me bijvoorbeeld heel boos maken over de oneindige nutteloze bureaucratie in onderwijs en zorg. Ook ik begin, als politicoloog nota bene, steeds minder respect te krijgen voor veel politici en dan beperk ik me tot Nederland. Iemand die zich christen noemt kan zich eigenlijk niet vertonen als gedoger van dit kabinet. CDAers grimasseren tegenwoordig massaal bij ieder interview, want hetgeen hen gedicteerd wordt door de PVV, stralen ze non-verbaal niet uit. En Rutte, ze zeggen dat hij het goed doet, maar mind my words, over 10 jaar zijn er Rutte harlekijnpoppen. Maar goed we hebben ze zelf gekozen, evenals de PVV.

 

Rome

Over de PVV en de Occupy-beweging gesproken, ik zie grote overeenkomsten. Beide putten ze uit de beerput van ontevredenheid. En toch zijn er verschillen. Geert Wilders doet dat op een VVD manier, terwijl hij Henk en Ingrid laat geloven dat hij voor de kleine man zorgt. Een ander verschil is dat, hoewel de Occupy heel divers is, argumenten een belangrijke rol spelen. Daar heb ik de PVV als bijna grootste partij in Nederland nog niet op kunnen betrappen. En mijn ontevredenheid ten spijt, geen haar op mijn hoofd die denkt om PVV te stemmen. De Occupy beweging zie ik wel zitten.

 

 Amsterdam

Maar met welk spandoek zou ik willen rondlopen? Als ik ontevreden ben, denk ik dan dat het komt door de banken, door Berlosconi of de PVV? Nee, ik mag dan af en toe wat last hebben van weltschmerzen, maar gek ben ik niet. ’s Ochtends als ik opsta, denk ik niet wat een pipo is die Mark Rutte en daarom staat mijn dag op onweer. Zelfs de afkeer tegen bureaucratie, waarin ik zelf werk, zorgt niet voor onmiddellijke ontevredenheid bij het opstaan. Ik denk vaak wel, was ik de avond ervoor maar op tijd naar bed gegaan. Of als ik de trap oploop met een kloppend hart en ‘dikke benen’ omdat mijn conditie slecht is, ga ik niet zitten schelden op de tabaksindustrie. Dan ben ik ontevreden over mezelf. Maar met dit soort futiliteiten kan ik me toch niet vertonen bij een Occupy demonstratie? Ontevredenheid is in eerste instantie vooral een zaak van het individu. Maar hoe kun je je zelf nu bezetten, terwijl je je zelf eigenlijk zou moeten bevrijden? Dat is bijna een onmogelijke opgave. Het is gemakkelijker boos te zijn op de banken, hoe terecht dan ook, dan boos zijn op jezelf.

‘Selfoccupying-movement, het klinkt niet, maar je hoeft er tenminste niet de deur voor uit om jezelf te bevrijden’

 

Kakelkrant van Sprakeloos 27: Het is kruipen voor Geert!

 

De sorry-cultuur is misschien wel de basis waaraan de PVV zijn bestaansrecht te danken heeft, naast natuurlijk de intense afkeer jegens moslims en het voor de gek houden van Henk en Ingrid. De sorry-cultuur staat voor oude politiek en achterkamertjes en dat lusten Wildersianen niet. Nu constateer ik dat het gedoogmonster grote gelijkenissen vertoont met hetgeen Geert Wilders zo verafschuwt. Misschien kan het met politiek niet anders en komt ook Wilders tot die conclusie. Tenminste één ding doet Geert Wilders anders, buiten natuurlijk het bezigen van onparlementair taalgebruik hetgeen Geert duidelijkheid noemt, dat is verongelijkt klikken bij de bovenmeester. Misschien is dat een trenbreuk oftewel nieuwe politiek? Voorlopig zijn vooral CDA-ers hiervan het slachtoffer, al hebben ze dat vooral aan zichzelf te danken.

Ik neem u even terug naar de oude politiek of misschien wel naar algemene menselijke waarden via de spreekwoorden ‘Waar gehakt wordt, vallen spaanders’ of ‘fouten maken is menselijk’. Kortom een mens is niet onfeilbaar, de slager niet, de timmerman niet, u en ik niet, dus ook politici niet. En als je fouten maakt dan zeg je sorry en doet vervolgens je stinkende best om dezelfde fout niet opnieuw te maken. Zo doen ook politici dat, want ze zijn niet alleswetend en alleskunnend, integendeel zou ik haast zeggen. Maar wij hebben ze per slot van rekening gekozen. Mocht je echter willens en wetens fouten maken, met in gedachte dat, als ze erachter komen, een ‘sorry’ voldoende is als een aflaat voor je slechte (politieke) geweten, dan is dat zwendel en geen transparantie politiek.

Ook het CDA zal in principe voorstander zijn van transparante politiek. Zeker nu ze gekozen hebben ‘om met hun poten in de modder te staan’ en ‘hun verantwoordelijkheid te dragen‘. Met een beetje kennis van (christelijke) solidariteit en meededogen, snap ik dat niet. Aan de andere kant heb ik voldoende zelfkennis. Ik snap heel veel niet in het (politieke) leven en kan daar mee leven.

Een aantal CDA-ers vindt heel terecht dat zij ook moeten zeggen wat ze vinden op basis van hun geweten en politieke principes. Maar ze moeten blijkbaar tegenwoordig oppassen met wat ze zeggen. Als een heuse Inquisiteur van het gedoogbeleid, waakt Geert namelijk. Als het hem niet welgevallig is, gaat hij stuiteren en rent naar bovenmeester Rutte. En hoewel ik vind dat Rutte nog minder charisma heeft dan Balkenende en de authenticiteit van Chinese koopwaar uitstraalt, is dat voor menig CDA-er voldoende om hun oprechte woorden in te trekken. Sterker nog, ze verexcuseren zich voor het hebben van een eigen mening. Zo ontstaat de nieuwe sorry-cultuur, met nu Gerd Leers als duidelijk exponent door te kruipen voor Geert Wilders. Het gedoogmonster ontpopt zich in een heus gijzelingsdrama waarbij de eigen mening wordt opgeofferd. In navolging van Descartes (Je suis, donc j’existe) hebben ze een nieuwe levensvisie bij de christendemocraten: ‘Ik verexcuseer, dus ik ben een CDA-politicus’.