Begrip van de dag

Begrip, van de dag (155) Arbeid adelt NIET

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

 

ARBEID ADELT NIET

 

Soms komt de oplossing van niet benoemde problemen automatisch op je pad. Te veel werken heeft een negatieve invloed op je cognitieve vermogens wijst een Australisch onderzoek uit. Tenminste als je veertig jaar of ouder bent. Dit meldde RTL-Z gisteren. Voordat alle recalcitrante werknemers subiet hun hamer, pen of stuurwiel uit de handen laten glijden, niet werken maakt nog dommer en meer dan 55 uur per week werken is zelfs overweldigend slecht. Het is dus eigenlijk niet zo raar dat de Scandinavische landen onlangs de 6-urige werkdag hebben ingevoerd. Zelf zit ik al bijna tien jaar in de gevarenzone, hoewel het met de overschrijding van de dom-makende uren nog wel meevalt. Maar het zet me wel aan het denken, ja dat lukt nu nog wel met mijn gemiddelde van 32 uur per week.

Uit het achterliggende onderzoek maak ik nog niet meteen op waardoor dit komt. Het is natuurlijk evident dat het degeneratieve proces eigenlijk al tussen je 18e en 25e levensjaar begint en naar nu blijkt cognitief versneld wordt door te veel uren werken na je 40e. Zou het komen dat de uitdaging in het werk begint af te nemen? Je hebt het allemaal wel gezien, de trigger om harder te gaan begint te verminderen, studeren om ‘verder’ te komen heeft niet zo veel zin, alleen meer werken kan misschien materieel nog wat opleveren, immaterieel gaat je brein blijkbaar naar de knoppen.

Ik trek mijn persoonlijke conclusies, maar waarschuw gelijk de wereld voor de gevolgen. Managers die te lang doorwerken nemen geen slimmere beslissingen. Vergaderingen bij bedrijven ’s avonds in de nabijheid van de koffiemachine en een maaltijd van een Japanse Take-away op de Zuid-as in Amsterdam wekken de indruk dat dit de economische processen in Nederland versterkt. Er worden, naar nu blijkt, alleen maar stomme beslissingen genomen. En politici en wereldleiders die misschien wel 90 uur per week werken? We zien het om ons heen, er komen voornamelijke stomme besluiten voor welzijn, milieu en wereldvrede. Een deeltijd Rutte, misschien nog helemaal niet zo’n gek idee, ik wil mijn baan wel opgeven en 25 uur per week hem assisteren in het roeptoeteren. Een win-win situatie, ik werk minder en Mark ook, kunnen we samen verstandige beslissingen nemen. Ik ben voor.

Begrip, van de dag (154) Bijdrage Erdogan werkgelegenheid

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

 

BIJDRAGE ERDOGAN WERKGELEGENHEID

 

De oplossing voor werkloosheid, Erdogan draagt een substantiële bijdrage, nu nog alleen in Turkije. Misschien kunnen we het voorbeeld volgen. Via o.a. Facebook wordt de hand van de Turkse leider heel erg duidelijk. Wanneer iets onwelgevallig is dan kan een gebruiker dit melden bij de mondiale mediamagnaat. Als een soort van Goddelijke scheidsrechter bedient Facebook de klachtindieners. Ik zie het zo voor me, honderden mensen die Facebook afstruinen in Turkije om te klikspanen en ieder commentaar te bannen. Misschien heeft Erdogan wel landgenoten in dienst om ook de Nederlandse teksten te ontcijferen. Misschien is deze tekst dan ook wel aan de beurt, want via onwelgevallige plaatjes ga ik dit blogje niet opleuken, dus ook niet gepakt worden. Dat neemt niet weg dat Erdogan een gevaarlijk vriendje is geworden.

Vandaag was cartoonist Oppenheimer andermaal aan de beurt. Hij beeldde Erdogan af om te betogen dat hij geen geitenneuker is. Vervolgens laat hij Erdogan keihard het twittervogeltje in zijn (of haar) cloaca nemen. Een scherp plaatje om de oproer rondom de Duitse Jan Böhermann te belichten en het gebrek aan de Turkse persvrijheid te hekelen. Ik ga inhoudelijk niets vinden van het hekeldicht van de Duitser, ik vind vooral de persvrijheid een groot goed, dus is mijn artistieke oordeel in deze van generlei waarde. Het feit dat Facebook een rol speelt bij het onvermijdelijk oordeel om lid te mogen zijn van de spacecommunity op Internet is natuurlijk heel bedenkelijk. Oppenheimer verwacht trouwens snel te mogen publiceren. Volgens mij is dat afhankelijk van de hoeveelheid kritiek op Facebook.

Maar los van de ethische achtergrond, biedt dit mogelijkheden voor werkgelegenheid. Dat de Turkse Erdogan de vrije meningsuiting in zijn eigen land verkracht is nog tot daar aan toe, hij schijnt de Turkse gemeenschap in Nederland nog voor zich te winnen. Maar hij moet toch heftig investeren om dit te bereiken. Misschien heeft hij ook wel een clubje anti-Poetin adepten aan het werk gezet of een clubje dat zich richt tegen de Koerden. Zo kunnen wij in Nederland ook aan de slag om alles dat ons onwelgevallig is op Facebook aan te klagen in de hoop dat Facebook namens ons censuur gaat plegen. Waar zullen we beginnen, met ons koloniale verleden te verdoezelen? Iedere vorm van kritiek uit Indonesië of Suriname als smaad wegzetten. Kom strijders, u kunt allen soldaten worden voor Volk en Vaderland door te melden aan Facebook.

 

 

Begrip, van de dag (153) Nutteloze ontmaagding

/ sprakeloosid / 3 reacties

elst u

NUTTELOZE ONTMAAGDING

Het is anders dan anders. Zondag is voor uitslapen, niet meer zoals vroeger omdat de kater je in de weg zit als je te vroeg wakker bent. Nee, gewoon om half tien of zo. Vandaag was het anders. Ik ben alleen thuis, mijn oudste zoon is er ook, maar we hoeven absoluut niet met elkaars agenda rekening te houden. De jongste had voor vannacht een beter slaapadres en moeder de vrouw heeft een soort van studieweekend in Buxton. De hele zondag voor mezelf, niet onverwacht maar wel een aparte ervaring die onwennig aanvoelt. Gisteren had ik dat ook al. Ik dacht, wie houdt me tegen. Ruim veertig jaar kom ik langs Isselburg als ik Duitsland inrijd, vroeger met mijn ouders, later met mijn gezin. Ik wil wel eens kijken hoe het eruit ziet. Zo gezegd, zo gedaan. Isselburg of all places, maar ik ben er geweest.

Maar gisteren was zaterdag, dat is anders. De ochtendronde voor de hond is altijd voor mijn vrouw, nu was ik aan de beurt. We hebben gelukkig een uitslaaphond, maar helaas vanochtend was het half negen raak. Daarna ontbijten, krant lezen, douchen, bed afhalen en een wasje draaien. Deze ochtend de eitjes zelf gekookt, want exclusief op zondag smeer ik mijn brood niet en krijg ik twee gekookte eitjes geserveerd. Ik weet het, ieder huisje heeft zijn kruisje, maar je beseft dat deze zondag anders is. Vooral de vrijheid die in de ochtend voor je ligt. Een vrijheid die je in principe iedere zondag hebt, maar vandaag anders aanvoelt. Alsof je de verplichting hebt om er iets mee te doen, het mag niet maagdelijk blijven.

Ik kan natuurlijk fietsen, naar mijn ouders gaan in Raalte, in de tuin werken of een klote klus in huis aanpakken. Theoretisch heb ik de tijd om dit allemaal te doen, dan had er echter een planning onder moeten liggen. Ik besluit echter om op Google maps te kijken en te zoeken naar de dichtstbijzijnde plaats waar ik volgens mij nog niet geweest ben. Ik twijfel tussen Lienden of Elst(Utrecht) en bij het meten van het aantal kilometers is het lood om oud ijzer. Ik besluit voor Elst te gaan. Na nog even boodschappen doen en met de hond uit, mijn zoon slaapt nog en we hebben geen afspraken gemaakt, ga ik op avontuur in Elst Utrecht. Volkomen zinloos, nuttige klussen achter me latend en de maagdelijke zondag bezoedelen.

Begrip, van de dag (152) Kwartetten met wereldleiders

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

 

 

KWARTETTEN MET WERELDLEIDERS

 

De wereld duiden, dat is nogal een dingetje tegenwoordig. Vroeger was je van de Free World of je was een communist, dan wel een arme nooddruftige wereldburger, zie daar de eerste, tweede en derde wereld. Nu is dat veel minder doorzichtig. Onze politieke leiders doen wel pogingen om ons, verdwaald electoraat, de weg te wijzen. Wilders schets een wereld met veel foute mensen en voor de goede wenst hij een hek met de een grote uitgang voor de mensen die hem toch onwelgevallig zijn. Marianne Thieme streeft naar een fluwelen revolutie waar het varken, de kakkerlakken of welk ander schepsel Gods het voor het zeggen krijgt. En Samsom en Rutte? Ik heb ze nog niet kunnen betrappen op vergezichten en duidelijkheid voor de komende decennia. Ze zijn waarschijnlijk net zo onmachtig om een goede mondiale inschatting te maken.

Misschien is het handig om een kwartet te maken van de (wereld)leiders om ons heen. Op die manier hebben we in ieder geval een beetje idee, wie bij wie hoort. Met een goed gefabriceerd spelletje zit er misschien wel een leuke boterham in, mogelijk zelfs wereldvrede. Want zeg nu zelf, welke wereldleider wil er nu in een negatief daglicht staan in mijn kwartet?

  • Mag ik van jou van de bevriende leiders, maar we weten niet waarom Erdogan?
  • Nee, heb ik niet, maar dan wil ik van dezelfde serie Abdoellah bin Abdoel Aziz al-Saoed, koning van Saoedi-Arabië?

Of:

  • Van Oppassen, gevaarlijke sujetten, wil ik Poetin en dan meteen ook maar Rohani van Iran en Kim-Jong-un van Noord Korea.

Of: – Van Panama-Papers belaste leiders wil ik……..

Je wilt gewoon een beetje houvast hebben in het leven.

En dan accepteer ik nog wel dat er misschien ieder jaar een nieuw kwartet gemaakt moet worden want de wereld is veranderlijk. Want hoe gaan wij Merkel volgend jaar zien na haar strategische knieval naar Erdogan, hoe duiden we dan de Britse premier Cameron na de Brexit en vinden we de Amerikaanse president nog wel zo leuk als ttip ons door de strot is geduwd of wat te denken van Donald Trump als nieuwe president? Ik wil meer kaders hebben om mijn verantwoordelijkheid als burger op te kunnen pakken al is het maar voor een jaar. Ik wil niet iedere dag hoeven te denken, moeten we de Koerdische leider nu vertrouwen of laten we Assad nog maar een tijdje zijn bevolking uitmoorden.

Begrip, van de dag (151) Meepraten

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

 

 

MEEPRATEN

 

Het valt niet altijd mee om origineel te zijn om een kletspraatje te maken, laat staan een fraaie openingszin om te versieren. Maar voor een openingszin in het huis-, tuin en keukengebruik volstaat meestal nog wel een opmerking over het weer, een klassieker natuurlijk. Meestal heeft het niet veel om het lijf want veel dispuut kan er niet over zijn. Of het regent pijpenstelen, of het weer is toch een stuk beter dan gisteren. Meestal zijn de gesprekspartners het er wel over eens en bevestigen elkaar dan maar eens. Over voetbal kun je ook lekker ouwehoeren, hoewel dat meer vlam in de pan kan opleveren als er sprake is van rivaliserende clubs. Maar geloof mij, over voetbal kun je oneindig lang ouwehoeren.

Onlangs, weten de voetbalfans in ieder geval, is de Engelse club Leicester City vaak in het nieuws. Ik wil vooral aan de niet-voetbalfans of zelfs voetbalhaters de club introduceren. Een beetje basis kennis is voldoende om bij het koffie-automaat, borrelpraat of gewoon met de buurman op straat een letterlijk een balletje op te gooien. Leicester City is hot. In de stad, iets groter dan Utrecht tussen Londen en Manchester, is een jongensdroom aan het ontstaan. De plaatselijke voetbalclub, eigenlijk nooit iets gewonnen maakt furore in de hoogste Engelse divisie tegen al die miljoenenclubs. De grote held is Jamie Vardy, een arbeidersjongen die op zijn 25e pas echt ontdekt is als voetballer. Daarvoor werkte hij gewoon en haalde typische Engels pubkattekwaad uit.

Een straat is al naar hem vernoemd in Leicester, de filmrechten schijnen al verkocht te zijn en de middelgrote stad leeft in extase om het naderende kampioenschap te gaan vieren. Jamie Vardy moest er nog aan wennen dat fish and chips niet het ideale dieet is voor een profvoetballer die iedere week moet presteren bij zijn club en inmiddels ook bij het Engelse elftal. Maar hij fikst het wel door veel te scoren. De economie van de stad zal zienderogen veranderen, vele doodgewone voetbalfans hebben, opportunistisch als ze zijn, geld gezet op hun club aan het begin van het seizoen. Uitbetalingen tot meer dan 3000 keer de inzet is niet ongebruikelijk. Zondag 17 april krijgen ze West Ham United op bezoek, het is maar dat u het weet. Leicester City en Jamie Vardy, eerlijke onderwerpen om over mee te praten, ook voor de niet-voetbalfan.

Begrip, van de dag (150) Eendenverkrachting

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

 

EENDENVERKRACHTING

 

Met een gezond bord spaghetti, veel groente uiteraard, kaas en salade keuvelen we over de dag. De bezigheden worden besproken en van commentaar voorzien, het nieuws wordt doorgenomen. Hot news was het bericht dat eendjes voeren tot verkrachting van eendenvrouwtjes leidt tot de verdrinkingsdood toe. Opmerkelijk nieuws, dus woerden plegen geen zedendelicten meer als ze normaal eendekroost verorberen. Dat biedt perspectieven voor de mens, er is vast wel een bioloog die hier onderzoek naar wil doen. Mij ontbeert de biologische kennis om het bericht te ontkrachten, toch voelt het niet helemaal lekker aan. Even iets meer betrouwbare bronnen erop naslaan.

Het eerste wat ik tegenkom is een bericht uit Trouw van 2008 dat toen het verhaal al als ‘broodje’ ja broodje aap afdeed. De bron van de herleving van dit verhaal is de METRO van vandaag. Ook hier wordt gewag gemaakt van groepsverkrachting en de noodzaak van een opvang van verweesde kuikentjes met een Posttraumatische Stress Stoornis. ,,Maar als er verkracht wordt, dan zijn er toch nog geen kuikentjes?” Ik denk dat het druk wordt voor Marianne Thieme en haar partij die bedreven zijn om menselijke eigenschappen aan dieren toe te kennen. Ook zouden ze door het eten van brood, buiten pafferig, niet oud worden. Dat dit een probleem was wisten ze bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisten ook al te melden gezien hun discussie op een discussieforum op hun website. Het gewauwel is niet van de lucht. In Amsterdam, natuurlijk Amsterdam, is er zelfs beleid op gemaakt om eendenverkrachtingen tegen te gaan en om de eendengemeenschap gezond oud te laten worden. Wel dertig jaar.

Het ontnuchterende commentaar kwam uit zeer betrouwbare hoek, Vroege Vogels. Zij schreven:

  1. De gemiddelde levensverwachting van de wilde eend bedraagt 1,6 jaar en het langstlevende (geringde) exemplaar bereikte een leeftijd van 29 jaar en één maand. Bijvoeren verhoogt de overleving.
  2. Eenden vervelen zich nooit. De tijdwinst die het in ruime hoeveelheden aangeboden brood oplevert, wordt benut met activiteiten die de overleving verhogen, zoals poetsen, het in optimale conditie houden van het verenkleed.
  3. Zowel in de stad als in de broodloze natuur is verkrachting, groepsverkrachting zelfs, onderdeel van de voortplantingsstrategie van de wilde eend. De woerd verkracht niet voor de lol: hij wil nageslacht. Als u slechts drie maanden per jaar een penis zou hebben en uw kroost een levensverwachting van maar anderhalf jaar heeft, dan zou u zich toch ook wat actiever met de voortplanting bezighouden?

Ik vind het sneu voor Donald Duck, ik begrijp zijn frustraties veel beter met zijn deeltijdpiemel. Ik word wel heel erg moe van dat gezeur over zielig en vermenselijking van beesten, je reinste degeneratie. Tja, en dat eenden elkaar niet zachtzinnig bevruchten is misschien een onvolkomenheid van de natuur, misschien ook niet en vinden ze het gewoon lekker. Je weet het niet.

Begrip, van de dag (149) Herkenbare misdaad

/ sprakeloosid / 6 reacties

 

 

 

HERKENBARE MISDAAD

 

Afgelopen donderdag werd Nederland opgeschrikt door een vechtpartij tussen twee motorbendes. In het Van der Valk-Hotel te Rotterdam bewezen leden van de Hells Angels en de Mongols dat de twee jongensclubs rivaliserende opvattingen hadden. Waarover is mij als argeloze lezer niet duidelijk, maar berichten hebben het over marktaandelen in drugshandel en prostitutie. Het toch al geplaagde Ministerie van Justitie, met Van der Steur voorop, heeft er weer een hoofdpijndossier bij. Onze staatssecretaris belooft motorbendes hard aan te gaan pakken en dan weten we dat de daad bij het woord gevoegd gaat worden. Trouwens de Mongols kende ik niet en is in Nederland verboden, maar mogelijk dat deze club vanuit Duitsland opereerde.

Wat mij vooral altijd opvalt bij motorclubs is hun opvallende herkenbaarheid in relatie tot vermeende onderwereldpraktijken. Als je dan toch zaken doet die het daglicht niet kunnen verdragen, waarom doe je dat niet onherkenbaar? Het volgen van jongensclubs die boze dingen doen, moet volgens mij niet zo moeilijk zijn. Zouden andere clubjes dat ook hebben? De mocro-maffia met hippe brommertjes, vastgoedmakelaars met foute hummers, niet deugende boerenzonen met oude Golfjes GTI en jihadisten op kamelen. Voor justitie dus gewoon het spoor der herkenbaarheid volgen.

Eén (jongens)club heeft de herkenbaarheid tot op heden heel goed weten te ontlopen lezen we nu uit de Panama-Papers. Een wereldwijd vertakte bende van legale wereldleiders, CEO’s en andere kapitaalkrachtigen wist op magistrale wijze geldstromen op gang te brengen om belasting te ontduiken. In het jargon heet het trouwens niet belastingontduiking maar belastingontwijking want het was ook nog legaal. Legaal omdat die zelfde wereldelite de regels zelf heeft opgesteld en de mogelijkheden gecreëerd. Dat is nog eens een vermenging van de boven- en onderwereld. Dit is geen kwestie van hoe de onderwereld zich vermengt met de bovenwereld. Het is vooral een uiting van hoe de onderwereld een metamorfose ondergaat en zich presenteert als bovenwereld. Kom daar maar eens mee aan bij Henk en Ingrid, als ze al weten waar Panama ligt. Je zou haast zeggen dat iedereen die een stropdas draagt net zo herkenbaar is voor foute zaken dan iemand die een Harley-Davidson tussen zijn benen heeft.

Begrip, van de dag (148) Doet ie ’t of doet ie ’t niet

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

 

DOET IE ‘T OF DOET IE ‘T NIET

 

Het voelt als de avond dat je naar bed gaat als klein kind in de wetenschap dat je de volgende ochtend cadeautjes mag uitpakken omdat je jarig bent. Het is nu 20.00 uur en ik heb nog één uur om te beslissen of ik wel of niet aan de idioterie van het referendum ga meedoen. Als voorstander van de democratie ben ik logischerwijs tegen iedere vorm van een referendum of zoals ik gisteren schreef: ,,Natuurlijk mag je in Ergensachterafferveen best de bevolking laten kiezen voor plan a of b.” Het platte Ja of Nee ten aanzien van een associatieverdrag doet geweld aan de werkelijkheid. Bovendien een zeer kwalijk bijeffect is het populisme dat de indruk achterlaat dat Nederlanders wel gek moeten zijn. Trappen ze er echt in, rond de 30% blijkbaar wel.

Het is juist die kiesdrempel die mij mogelijk nog over de weerzin van het stemmen heen kan zetten. Maar de politicologen (Kwouwel zegt mogelijk 42% en onze Maurice twijfelt nog heel erg of de kiesdrempel wel gehaald gaat worden.) Voor de mondiale werkelijkheid maakt het geen flikker wat het gaat worden JA of NEE, maar in het dorp Nederland kunnen we de wereldpolitiek weer vergeten omdat premier Rutte honderd keer mag uitleggen wat de betekenis is van RAADGEVEND en de populisten van de PVV en in hun kielzog de SP kunnen schreeuwen dat er niet naar het volk geluisterd wordt. Het zal menig programma weer vullen met klinkklare onzin en wedstrijdjes ver pissen. Ook op de sociale media zal de toon weer doen denken aan de stank een overgelopen rioolput.

Ik beloof hierbij plechtig dat ik zodra bekend is of de kiesdrempel gehaald is of niet en dus van minder belang wat de uitslag is, dat ik dit blog ga afmaken. Ik hoop dat ik dan niet gestemd heb. Ik weet in ieder geval dat ik naarstig op zoek ga naar een politieke partij die het referendum definitief in de prullenbak gaat gooien. Eventueel mogen ze het in de prijzenkast zetten op het hoofdkantoor van D66, een kroonjuweel die nooit kan glanzen. [het is nu 20.17]

Het is nu 21.22 uur, een duidelijk overwinning voor de tegenstanders, maar opkomstpercentage is nog niet duidelijk. Als die onder de dertig blijft zijn er alleen maar verliezers en we hebben de wereld laten zien dat we politieke shit verkopen. Duidelijk dat referendum uitzichtloze inzichten geeft.

Wettelijk moeten bij de huidige stand van zaken [het is nu 21.44 uur) de schijnoverwinning aan het NEE-kamp worden gegeven, ze moeten gehoord worden maar met doet een plas, heft het glas en alles bleef zoals het was, ook volgens de regels van het Raadgevende karakter van het referendum. Hoe hou je rekening met de niet-stemmers die veelal betere argumenten hebben dan de stemmers?

Het is duidelijk, het onzingehalte neemt hand over hand toe, zoals het bij de campagne ook al gebeurde. Resumerend:

  1. Ik heb niet gestemd, ben trots op mezelf
  2. Ik kom daarmee in het kamp van de meerderheid van de Nederlanders, waarschijnlijk de meest wijzen. Het mantra dat je als niet stemmer geen spreekrecht hebt, kwam al regelmatig langs. Maar als er geen keus is, dan kun je beter niet kiezen en kwestie van door de kat of de hond gebeten worden.
  3. Winst is de kennis dat de SP definitief door mij als tomaten-PVV wordt gezien en D66 pas een serieus alternatief voor de PvdA wordt als ze hun kroonjuweel laten vallen.
  4. Met de huidige stand van zaken stem ik bij de parlementsverkiezingen weer niet.
  5. [dit was de laatste update van vandaag, het is 23.32 uur], we gaan nog ff naar de onzin bij Pauw luisteren.

 

Begrip, van de dag (147) Jan Roos bedankt

/ sprakeloosid / 5 reacties

 

 

JAN ROOS BEDANKT

 

Ik wilde er niet meer over nadenken, maar dat lukt niet. Het referendum van 6 april a.s. nadert en je komt het toch tegen in kranten, sociale media en aan de koffietafel. Ongewild moet ik toch weer aan die lul met kapitalen denken, Jan Roos. Ik dacht dat ik er uit was, ik stem gewoon niet. Ik ben tegen referenda, dat is zo’n D66 relikwie, zoals de onbevlekte ontvangenis dat is voor de katholieken. Je weet dat het onzin is, maar er afstand van nemen durven echte gelovigen niet. Goed, een volksraadpleging plan a of b voor het winkelcentrum in Ergensachterafferveen kan een referendum geen kwaad. Maar met een referendum zaai je valse democratische verwachtingen en je oogst verderfelijk populisme.

Ik ben niet zo’n besluitvaardige krachtpatser als mijn zoon, die heeft meer erover gelezen. Ik noem dat jeugdige overmoed. Maar ook hij is tot de slotsom gekomen dat hij niet gaat stemmen. Hij heeft resoluut zijn stembewijs verscheurd en hoeft er niet meer over na te denken. Ik heb de mogelijkheid nog wel en als mij als politicoloog wordt gevraagd wat ik ervan vind kan ik niet meer zeggen dat ik tegen een referendum ben, afwacht of de opkomst wel hoog genoeg is en dan bij voldoende opkomst op het laatste nippertje het stemlokaal in ren en ja ga stemmen. Maar liever doe ik dat niet.

Natuurlijk is Jan Roos een LUL, nu ook daadwerkelijk met kapitalen en liegt hij alles bij elkaar. Maar ook de voorstanders hebben geen ijzersterk verhaal al denk ik dat wij als Europa met wel meer enge regiems afspraken maken. Ik gun ieder Oekraïner zijn welvaart en vrede, maar weet ook dat ethisch gezien de Westers gezinde regering in de Oekraïne net zulke grote schurken zijn dan mijnheer Poetin en dat het aantal miljardair in het straatarme land procentueel exceptioneel hoog is. En natuurlijk wil ik best een beetje Poetin treiteren door ja te stemmen, maar dat is toch niet genoeg? Toch moet ik LUL Roos bedanken, 6 april heeft ook iets gebracht of zoals de onlangs de overleden Ziener het zei: ,,Ieder nadeel heb zijn voordeel.” Ik weet nu waar de SP staat en ze bewijzen maar weer eens dat met ‘eigen proletariaat eerst’ ze ook maar heel weinig afstand hebben van het xenofobe PVV gedachtegoed. De SP is dus zeker geen alternatief voor een afvallige PvdA-er en die kennis is winst.

 

Begrip, van de dag (146) Lekker nationalistisch sausje

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

20160402_114246.jpg

LEKKER NATIONALISTISCH SAUSJE

 

Panteão Nacional in de Igreja de Santa Engrácia em Alfama, dat bekt eventjes lekker. We hebben daar zo’n twee uur doorgebracht, met heel veel plezier. In de prachtige kathedraal met uitzicht over de Taag, is een nationale herdenkingsplaats ingericht voor Portugese helden van velerlei pluimage. Bij het binnentreden klinkt de muziek van Amália Rodrigues, Eusebio wordt herdacht als ook Humberto da Silva Delgado, presidentskandidaat in de strijd tegen de dictator Salazar. Ik kan me niet voorstellen dat ik in Frankrijk of Duitsland een Nationaal Pantheon met zoveel plezier zou bezoeken. Niets geen opgeklopt nationalisme, maar ogenschijnlijk gewoon menselijke trots op de vaderlandse helden.

 

In een van de vertrekken waar de fado-zangeres Amália Rodrigues wordt geëerd, is een typische Portugese dame aan het werk om een prachtige bos bloemen aan het construeren. De dame in het zwart, een bril met paarse glazen, gaat onverstoorbaar door als we binnenkomen. In mijn beste Portugees vraag ik een foto te nemen. De dame knikt vriendelijk en maakt dat ze wegkomt. Nu was het mijn bedoeling om haar al werkend  op de foto te vereeuwigen. Ze had het anders begrepen. Ik bedank haar voor haar medewerking als ze terugkomt. Ze gaat meteen weer aan het werk. Stiekem maak ik toch nog een foto bij het weglopen. Een grenzeloze bewondering voor de zangeres uit ze door haar onverzettelijke werk. Later die dag hoor ik wie Amália echt voor de Portugezen is in het Fado museum. Haar fado’s doorboren de ziel van ieder menselijk wezen.

 

Een Nationaal Pantheon in Nederland, zou zoiets mogelijk zijn? Ik denk het niet. Zien we Cruijff al bijgezet worden in de Westerkerk in Amsterdam? Moet dan ook Willem van Hanegem. Politieke helden, wie zijn dat? Willem Drees, of toch ook Pim Fortuijn. In Nederland lijkt alles gepolariseerd te zijn en omdat weer recht te trekken moet er gepolderd worden. Met dat polderen is meteen de gehele heldenstatus weg. Ik moet er toch niet aan denken allerlei uitgepolderde minihelden te moeten herdenken in een Nationaal Pantheon. Laten we onze helden maar eren in Madame Thousseau. Als we er dan klaar mee zijn dan kunnen ze in de kelders gedumpt worden. In Portugal hoeft dat niet en ik kreeg er geen vervelende bijsmaak van.