Begrip van de dag

Begrip, van de dag (103) Bakfiets

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

BAKFIETS

 

Taalverrijking is een mooi ding en daar wil ik het vandaag over hebben en dan wel van een heel lokale soort. In ons gezin heeft bakfiets een tweede betekenis gekregen, we hebben als het ware een homoniem gecreëerd. Een bakfiets is natuurlijk het vervoermiddel van de kleine middenstand in het begin van de twintigste eeuw tot zelfs ver in de jaren vijftig. Het Gooi heeft het begrip bakfiets een nieuwe lading gegeven, maar het blijft een bakfiets. Er worden geen broden of lompen meer in vervoerd, maar verwende kindjes in merkkleding door hele hippe moeders. De nieuwe lading maakt het nog geen homoniem.

Zo’n vijf jaar terug zat ik aan tafel te oreren en liet daarbij het woord bakvis vallen. Mijn jongste zoon begreep het niet en ik legde uit dat een bakvis van oorsprong een klein visje was, te klein om te koken maar het was zonde om het weer overboord te gooien, er zo net tussen in. Later sloeg dat er net tussen in op meisjes die geen kinderen meer waren, maar zeker nog niet volwassen. Ze denken daar zelf anders over. Dus pubers, met onvolwassen streken, geen verantwoordelijkheidsgevoel, onzeker tot op het bot met een arrogantie alsof het echte jongedames zijn. Mijn zoon leek het begrepen te hebben. ,, Ik ben dus ook een soort bakfiets, alleen dan een jongen? Hij had het woord bakvis niet goed verstaan en sindsdien noemen we een mannelijke bakvis een bakfiets. En als hij zich bakfietserig gedroeg wees ik hem op zijn bakfietsengedrag tot op de dag van vandaag.

Ik moest er vandaag aan denken in verband met de commotie rondom D66 Kamerlid Wassali Hatchchi. Haar optreden heeft iets springerigs, is ietwat onvolwassen en ze lijkt de gevolgen van haar daden niet echt te overzien. Kortom een bakvissenstreek op basis van de droge feiten. Er gaan geruchten over de strenge discipline onder de leider Alexander Pechtold. Ook zou er sprake zijn van een heimelijke affaire waardoor ze op de vlucht is. Dit is een dubieus gerucht natuurlijk, maar als het waar is dan kun je stellen dat haar vluchtige bakvissenoptreden veroorzaakt is door mogelijk hengstig bakfietsengedrag in een volledig volwassen omgeving van de Haagse Politiek. Ik denk dat bakfiets nog wel eens een landelijk erkend homoniem zal worden.

Begrip, van de dag (102) Alles wordt anders

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

anders

ALLES WORDT NU ANDERS

l

En vanaf nu wordt alles anders, uiteraard na dit blogje. Vanavond is het nog even behelpen, maar vanaf morgen!!!! Ik zit nu in de Lindenberg te Nijmegen om eindelijk eens te leren schrijven. Tot nu was het behelpen, een beetje op oude VWO kennis, een fractie levenservaring en een grote duim en associëren maar. Een aantal van mijn trouwe lezers heeft het ermee gedaan, daarvoor grote dank en waardering. Maar vanaf morgen zult hier niet meer alleen zijn. Het wordt sprakeloos vernieuwend, het wordt helemaal anders.

De grote zoektocht begint naar de geheimen van het literair bestaan, onontgonnen gebieden zullen omgeploegd worden en de donkere krochten van mijn brein zullen vanaf heden geopenbaard worden. Misschien moet ik met dat laatste nog maar even wachten, hoewel er ooit een collega stukjesschrijver me betichtte van ‘schrijven met de rem erop’. Een mooie doelstelling zou kunnen zijn om de rem te vinden en deze een tikkeltje te ontregelen, een klein beetje maar zou al mooi zijn. En dan de politieke columns, hoewel naast de boekrecensies het best gelezen, zullen niet meer mild spottend zijn, maar heet gepeperd en vilein. Uiteraard zonder ordinair te worden en te schelden. En hier ziet u alweer, de rem is al weer gevonden en een arsenaal aan voorbehoud al weer gemaakt. Een cursus is heel hard nodig.

Het ultieme doel is om uit mijn comfortzone te treden, het loslaten van automatismen en de door mij platgetreden paden te verlaten. En toch moet er iedere dag in principe een ‘begrip’ worden afgewerkt. Deze 102e moet mij verlossen van het sluimerende bestaan aan de rafelranden van het internet. Het is aan u om dat verder te blijven waarderen. Aan mezelf de opdracht om me niets van u aan te trekken. Nog drie kwartier ben ik blogjesschrijver en morgen…….u zult het van me horen.

Begrip, van de dag (101) Afrekenen graag

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

AFREKENEN GRAAG

 

Ik was vandaag niet zo van het nieuws, je hebt zo van die dagen en dat is niet erg. Integendeel, het geeft vaak enige zielenrust. Ik was klaar met het kijken naar een van de weinige programma’s die ik nooit mis, Spoorloos. Het intrigeert me enorm het gegeven familie, wat dat doet met mensen en welke emoties dat met zich meebrengt. Goed, goed het heeft ook een therapeutische werking want ik heb ooit gelezen dat huilen heel goed is en dat het traanvocht met enige regelmaat ververst moet worden. Ik huil zo goed als nooit, dus een klein snikje is goed voor me. Dan schakel ik even over op de andere zender en het gaat over bonnetjes.

Gaat het nog steeds over die bonnetjes in de zaak Teeven en Opstelten vraag ik me af. Iedereen op ministerieel niveau is toch afgeserveerd en zelfs de opvolger Van der Steur is zijn publieke functie niet meer zeker. Ik las vandaag terloops nog wel een stukje over de hoeveelheid VVD-ers die de laatste jaren in opspraak zijn geraakt. Ze willen allemaal met hun zogenaamde ondernemersachtergrond de zaak Nederland even runnen, niet beseffend dat de publieke zaak geen BVtje is en dat het oogmerk winst een leuke graadmeter is voor een fabriek, niet voor veel publieke taken zoals onderwijs, gezondheidszorg en ook justitie.

Ik begrijp met de beperkte informatie dat er dus opdracht is gegeven om het bonnetje niet te zoeken. Wie heeft dat gedaan en met welk belang? Ik ben wel een beetje klaar met dit kabinet. Ik denk dat het genoeg is geweest, hoewel de alternatieven zijn zeer beperkt. Eigenlijk is het een beetje Spoorloos die hele Teevendeal. Je denkt ‘alleen op de wereld’ te zijn en hebt het geluk dat er zorgzame mensen zijn die je verzorgen. En toch ontbreekt er iets. Zo is het ook bij Justitie. Je bent alleen op de wereld, houdt geen rekenschap met maatschappelijke normen, maar als justitiecowboys run je de waarden en normen in het land. En toch ontbreekt er iets, de missing link. Ober, mogen we afrekenen en graag een bonnetje met BTW graag. Eigenlijk is het om te huilen.

Begrip, van de dag (100) Dansende muggen

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160123_163534

DANSENDE MUGGEN

 

Bij het natuurvriendelijk in elkaar slaan van de tweede en laatste bank, keek ik af en toe vertwijfeld naar boven. Een beetje bank zit namelijk bij het ontleden nog best gedegen in elkaar en voor je alle onderdelen, stof bij stof, hout bij hout en ijzer bij ijzer, van elkaar losgetrokken hebt, ben je zo twee uur verder. Moedeloos werd ik er niet van, maar het kostte me veel inspanning. Het is nog niet helemaal klaar. Ik gunde me even de tijd om uit te hijgen en keek smekend naar boven of de goden me misschien te hulp wilde schieten. Ik kreeg geen antwoord van hen, maar zag wel muggen die in de lucht dwarrelden. Zij zijn zeker niet de hulptroepen bij het verantwoord demonteren van de bank, toch?

 

Eigenlijk best raar, het is half januari geweest, we hebben slechts een weekje winters weer gehad of iets dat ervoor door moest  gaan en er zijn al dansende muggen boven mijn hoofd. Ik had het al eerder gehoord dat er in november en zelfs in december nog muggen werden waargenomen. Ik mag dus concluderen dat de mug niet weg is geweest en nu al weer in hordes de mensheid proberen te pesten. Jawel, want even ordentelijk voor de camera poseren is er niet bij. Het koste me zeker vijf minuten en zeker 25 foto’s voordat ik mijn woorden visueel kon staven. Wat wil dat zeggen dat de mug zich niet houdt aan het protocol door ’s winters niet aanwezig te zijn?

 

Is de optie van een mogelijke muggenplaag wel meegenomen bij de milieutop in Parijs? Is dit het zoveelste bewijs dat de aarde aan het opwarmen is en dat muggen het hele jaar kunnen honkebonken om zich explosief voort te planten? Ik weet heel weinig van muggenseks en ik wil dat graag zo houden, maar als de muggen zich in januari al nadrukkelijk manifesteren, vrees ik dat het balsgedrag van dansende muggen binnenkort verplichte kost wordt voor de biologieles. Want wat willen ze ons duidelijk maken? Misschien wel: Wij nemen de aarde over. Ik ben heel erg tegen dansende muggen, dus het scheiden van afval door de bank te demonteren is eigenlijk een fantastische verzetsdaad. Ik ben trots op mezelf, ook al omdat dit mijn honderdste ‘begrip van de dag’ is.

Begrip, van de dag (99) Muze van de dag

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

MUZE VAN DE DAG

 

Het is oneerlijk verdeeld in deze wereld, echt heel oneerlijk. Ik zit tegen mijn honderdste blogje met de veelbelovende titel ‘Begrip van de dag’ en dan zijn er mensen met een veel beter idee. De fotograaf Rem van den Bosch heeft het mooi voor elkaar. Hij streeft ook naar dagelijks werk onder de veelbelovende titel Muze van de dag. Zijn vrouw heeft 365 vrouwen geselecteerd die hij een voor een afwerkt en fotografeert, naakt welteverstaan. Iedere dag een andere, 365 vrouwen in een jaar en iedere dag niet nadenken over je onderwerp en iedere dag van de straat. Lijkt me een mooie dagbesteding. Vrouwen, dat is nogal wat anders dan politiek, Weltschmerzen en huis-tuin-keuken blogjes. Welke afslag heb ik gemist?

Mijn vrouw heeft geen tijd om tweeduizend sollicitaties door te ploegen en 365 vrouwen uit te zoeken. Ik kan ook niet zo lekker fotograferen volgens mij, bovendien is het al gedaan. Maar als ik er nu eens één in mijn eigen serie zet. Wie is mijn muze? Buiten mijn eigen vrouw natuurlijk, maar die laat zich vast niet naakt vangen voor de camera, laat staan dat ik dit op internet aan de openbaarheid kan prijsgeven. Ik denk dat ik met Juliette Binoche zal aankomen voor mijn blogje ‘Muze van de dag’. Nu nog even een naaktfoto van haar van internet plukken.

Ik vrees bij dat zoeken van die naaktfoto dat ik mogelijk heel wat ‘bagger’ zal tegenkomen. Ik heb een aantal films met de Française gezien. In The Unbearable Lightness of Being wordt ze gefotografeerd, naakt, dus dat wordt zoeken. Niet zelf gefotografeerd en dus ook niet gesproken. Tja dan krijg je muzeblogjes zoals dit. Even overweeg ik mijn fantasie aan de wereld prijs te geven, maar ik vrees dan een hoog gehalte aan Febo-eroktiek. Misschien dat ik maar gewoon morgen de wereldpolitiek moet aanpakken. Dat is ook heel mooi onder het mom Schoenmaker bij bij je lees.

Begrip, van de dag (98) Colognaise

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

 

COLOGNAISE

Een perfect stukje jatwerk, het begrip van vandaag. Beter goed gestolen, dan slecht gemaakt gaat het spreekwoord toch. De Speld kwam vandaag in mijn timeline langs glijden en die hadden bovenstaande spotprent ook al van de cartoonist Oppenheimer ontfutselt. Ik ben altijd zo ontzettend jaloers op mensen die kunnen tekenen en helemaal op een cartoonist die met een afbeelding een woud aan beelden kan oproepen en even zovele vragen. Alleen de uitvinding van het woord Coloignaise. Ik vind het briljant.

Ik hoor de discussies aan over seksueel geweld tegen vrouwen, of deze nu wel of niet cultureel bepaald zijn. Natuurlijk zijn ze niet cultureel bepaald in de zin dat het alleenrecht op seksueel geweld zeker niet bij ‘Arabieren’ en ‘Noord-Afrikanen ligt, integendeel. Maar het gemak waarmee de politieke agenda gemanipuleerd wordt om andere problemen aan te kaarten is weerzinwekkend en doet in ieder geval geen recht aan de omvang van het probleem. Er is nu eenmaal een groep die een ongelooflijke hekel hebben aan het Westen, in een machocultuur leven en bovendien en zich ook nog eens religieus gedekt voelen. Dat laatste in in deze context wel een raar woord. Misschien nog wel erger dan het potentiële gevaar van massa-aanranding is de stigmatisering van de overgrote meerderheid van onschuldige vluchtelingen. We hebben al een politiek misdadiger die ze op voorhand in kampen wil stoppen.

Ook heel naïef is de gedachte de een training of voorlichting een afdoende oplossing is. Er vanuitgaande dat de meeste mannen uit Irak of Syrië deze training echt niet nodig hebben, is het aanbod op zijn minst kleinerend. Bovendien is het nutteloos, want als je met een gedragstraining een onmetelijke culturele kloof kunt dichten bij hen die echt geen goed woord over hebben voor de westerse waarden en normen in het algemeen en voor vrouwen in het bijzonder, dan zou ik meteen zendingswerk gaan verrichten in Syrië en de wereldvrede is nabij. Gelukkig hebben we het carnaval om al het wereldleed te ridiculiseren met de Coloignaise. De gestrekte arm is toch al een beladen begrip, maar werpt nu dan toch zijn carnavaleske vruchten af. Helau!!!!!

 

Begrip, van de dag (97) Toegankelijkheid

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

TOEGANKELIJKHEID

 

Proef het woord toegankelijkheid maar eens goed. Spreek het langzaam uit, lettergreep voor lettergreep en sta even stil bij wat je denkt of voelt. Houdt dat gevoel vast. Ik vind het in ieder geval een mooi woord. Toegankelijkheid is in deze dagen een begrip dat speelt in de Haagse politiek en eigenlijk is dat best raar. Het gaat om de toegankelijkheid in de openbare ruimte voor minder valide medemensen. Ik zou liegen door te zeggen dat ik daar dagelijks bij stil sta, maar nu het op de politieke agenda staat, is het raar dat zoiets niet vanzelfsprekend geregeld is.

Gisteravond hoorde ik een van de initiatiefnemers Otwin van Dijk van de PvdA zeggen dat er bij nieuwbouw vaak maar weinig voor nodig is om gebouwen rolstoelvriendelijk te maken. Het is in ieder geval goedkoper dan aanpassingen achteraf te moeten aanbrengen. In de VS schijnt het allemaal veel beter geregeld te zijn, wij lopen achter. En als ik het allemaal goed begrijp heeft de VVD bijvoorbeeld daar geen moeite mee, bij dat achterlopen, en ook de SGP moet nog nadenken om het wetsvoorstel dat toegankelijkheid de norm wordt, te steunen. Onbegrijpelijk vind ik dit. Dat iedereen mee mag doen in de samenleving, ook visueel gehandicapten, rolstoelers of dove mensen, moet zich gaan nestelen in onze mindset. Bovendien heeft Nederland een VN-verdrag hierover ondertekend, dus we moeten wel.

Maar ik zou die vanzelfsprekendheid voor toegankelijkheid veel breder willen trekken. Wat doen we bij geestelijk minder validen. Die mogen wel van alles, maar de wereld wordt zo gecompliceerd dat ze door de bomen het bos niet meer zien. Het gevolg schulden, kleine misdaad of maatschappelijke uitsluiting voor de meest basale zaken en in veel gevallen permanente armoede. Of wat te denken van hulp verkrijgen voor je gehandicapte kind of je zorgbehoevende ouders bij de gemeente. Zij moeten het regelen met meer bureaucratie, meer onkunde en vooral minder geld.  Over toegankelijkheid van de participatie-samenleving gesproken. Misschien is het aardig die toegankelijkheid in ons aller mindset te krijgen voor veel meer zaken. Misschien of eigenlijk wel zeker.

Begrip, van de dag (96) De Speld

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

 

DE SPELD

 

We kunnen er niet meer omheen, als je je tenminste een beetje afsluit van reallife zoals een gezond mens tegenwoordig doet, en je mening, ideeën en je hele welbevinden laat afhangen van de sociale media. Je moet wel onder een cyberspacesteen leven wil je niet dagelijks te maken krijgen met het fenomeen De Speld. Ik kan niet meer zonder, sterker nog, bij mijn meningsvorming op welk gebied dan ook consulteer ik eerst De Speld. Als De Speld niet is geweest, dan is het geen nieuws.

Waar ze in het begin nog werden weggezet als een kudde recalcitrante hobbyisten, hebben ze bewezen een gat in de nieuwsmarkt te hebben gevonden om waarachtig nieuws te brengen. Juist door de aanvankelijke imageproblemen van een kwajongen in het zogenaamde serieuze mediale spectrum, werd De Speld niet serieus genomen. Hooguit een select groepje had gevoelige lachspieren en wist De Speld om meer (sub)culturele redenen te waarderen. Juist die voorhoede heeft ervoor gezorgd dat De Speld nu de plek heeft gekregen die het verdient. Nieuws is vaak om te lachen en dat hebben de jongens en meisjes van De Speld bijzonder goed begrepen. Dit in schrille tegenstelling tot GeenStijl waar nieuws wordt gebruikt voor politiek gewin en dus daarmee past in het rijtje De Telegraaf, Volkskrant en zelfs het NRC.

Als objectiviteit niet meer geboden kan worden, blijft De Speld dus over. Al dat kunstmatige geneuzel over waarheidsvinding is zo gedateerd. Geen enkele nieuwsprogramma, krant of website houdt zich daar nog aan. En mensen zijn niet dom, ze doorzien die zogenaamde objectivering heel goed. Ze willen niet meer achter een groep aan hollen of dat nu de multicultizuil is, de Tokkiezuil of die van de Grachtengordeltokkies. Het is om het even, ze vertrouwen het niet meer. De Speld heeft hier geniaal op in gespeeld, voor mij daarom geen dag zonder De Speld. De Speld is voor mij een begrip geworden en moet als zodanig ook in mijn serie begrippen behandeld worden.

Begrip, van de dag (95) Strippen

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160110_124438

STRIPPEN

 

Als de crisis het grootst is, lijkt de redding nabij. Al moet gezegd worden dat ik zelf mijn eigen redder ben. Dit past ook wel in het huidige tijdsbestek waar solidariteit een verdacht woord is en plaats heeft moeten maken voor de participatiemaatschappij. Onlangs schreef ik over de bankencrisis die gevolgd werd door een tweede bankencrisis van een andere orde. De eerste crisis is opgelost door nieuwe bankjes te kopen, de tweede oplossing was moeilijker te vinden. Ik had uitgerekend dat het afvoeren van twee bankjes ongeveer €60,- zou kosten + 4% van mijn maandloon omdat ik de hele dag vrij moest nemen omdat bij het afvoeren geen tijd werd gegeven. Wel meteen afrekenen uiteraard.

Via de sociale media werd mij geadviseerd te gaan strippen. Omdat ik bij dat woord in eerste instantie denk aan Sodom en Gomorra, viel het kwartje niet meteen. Toen mijn eigen broer gisteravond hetzelfde voorstelde, ben ik vandaag aan de slag gegaan. Het was immers mooi weer. En een bankje strippen is al een leerzaam proces op zichzelf. Wat een hoop nietjes heeft zo’n meubel. Uiteraard wilde ik een beetje ‘groen’ aan het werk. Twee kussens worden hergebruik en alle stoffen komen in een zak. Het ijzer heb ik bij elkaar in een bak gedaan en de schroefjes en boutjes ergens bij mijn gereedschap neergegooid. Het meest onhandige is al dat hout met al die spijkert en nietjes. Ik zal het de komende weken gedoseerd weggooien of wegbrengen.

Al met al heeft de klus me anderhalf uur gekost, met het juiste gereedschap zou het misschien sneller gaan. (Tip voor verjaardag, een elektrische schroevendraaier zou uitkomst bieden). En omdat ik niet zo handig ben, slechts één klein splintertje, verder geen blessures, dus dat viel ook erg mee. De schuur is al weer iets leger, al moet een tweede bankje nog ontmanteld worden. Misschien past de term ontbankt worden wel beter bij de situatie. Of het beter is voor het milieu waag ik ernstig te betwijfelen, het is in ieder geval beter voor mijn portemonnee. Bovendien zijn er parallellen te trekken naar die andere bankencrisis. Eerst de troep opruimen en dan opnieuw beginnen.

20160110_142405

Begrip, van de dag (94) Genept

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160109_113923.jpg

GENEPT

 

Ik ben zuinig opgevoed durf ik te stellen, maar meestal vergeet ik mijn opvoeding als het om zuinigheid gaat. Ik denk niet zo erg na over veel ogenschijnlijk marginale zaken, hoewel ik weet dat daar zuinigheid in zit. Eén ding probeer ik wel, het combineren van reisjes. Als ik in in Enschede, Zwolle of Deventer moet zijn voor mijn werk ga ik zoveel mogelijk even langs bij mijn ouders in Raalte. Dat combineren was echt iets van mijn ouders. Van de week zag ik op de website van Rohda Raalte dat de B1 tegen een jeugdelftal van Feyenoord zou spelen. Hèt Feyenoord wel te verstaan, de club die ik sinds 1974 aanhang, tegen mijn jeugdclub waar ik tussen 1974 en 1984 heb gespeeld. Op naar Raalte dus, en mijn ouders uiteraard.

Ik droomde ervan als een soort Johan Boskamp goede jeugdspelers te kunnen scouten, je schijnt daar heel leuk mee te kunnen verdienen. Of in ieder geval de sterren voor het wereldkampioenschap in 2022, waar die ook gespeeld mag worden, te aanschouwen. Want laten we eerlijk zijn, met de huidige staat van het Nederlands Elftal moet de hoop toch uit Rotterdam komen. Durf dat maar eens tegen te spreken. Op tijd dus opstaan om vanuit Duiven naar sportpark Tijenraan te rijden met mijn zoon, die ik qua voetbalvoorkeuren netjes heb opgevoed als niet-Rotterdammer. Hij is ook voor de club van Nederland. Vlak voor we in Raalte zijn, kijkt hij op twitter en zegt met een diepe zucht: Rectificatie!

In tegenstelling tot eerdere berichten die ook verspreid zijn in de lokale media, speelt de Rohda-jeugd niet tegen het Feyenoord uit Rotterdam, maar tegen de amateurtak uit Rotterdam, SC Feyenoord. Voor degene zonder voetbalkennis, dat is echt heel wat anders. Rijd ik met mijn zoon dat hele eind om een paar snotneuzen te zien voetballen. Best leuk als het je neefjes zijn, maar toch. Gelukkig bij moeders nog een bammetje eten, dat dan wel, maar toch voel ik me in mijn zuinigheid een beetje genept. Zo hebben mijn ouders me niet opgevoed.