Begrip van de dag

Begrip, van de dag (113) Wat een klerezooi

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

WAT EEN KLEREZOOI

 

Na het zien van de documentaire De slag om de klerewereld is het voor een voor een misantroop in een dop niet moeilijk te ontpoppen tot een boosaardige mensenhater. Na de ineenstorting van een kledingfabriek voor veel bekende merken in Bangladesh door de wanstaltige bouwconstructie, kwamen ook andere zaken aan het licht. Slavenarbeid, kinderarbeid en zeer penibele werkomstandigheden leek de wereld wakker te hebben maken. Een akkoord moest er komen voor ‘schone’ kleding. De slechte arbeidsomstandigheden moeten uitgebannen worden en kinderarbeid werd tot taboe verklaard.

Na het zien van deze documentaire weet ik dat er helemaal niets is veranderd. Het ene na het andere bedrijf tekent de overeenkomst dat hun kledingmerken op een schone wijze is verwaardigd. Het gevolg is dat er een nieuwe markt is ontstaan in het arme Bangladesh. Een markt van tussenhandelaren en binnenlandse inkopers. Verbeterde fabrieken zonder kinderarbeid doen de onderhandelingen voor de grote westerse kledingmerken, maar die persen de fabrikanten dusdanig uit dat die genoodzaakt zijn om elders bij onderaannemers alsnog voor de goedkoopste productieprijs te gaan. Waar kan er nog goedkoper genaaid worden, hoe verdienen we op de knopen en labels? Het antwoord is duidelijk, door lak te hebben aan de regels en gebruik te maken van kinderarbeid. Voor het oog en het goede gevoel kunnen de Wibra en Zeeman, maar ook Zara, Mexx, Hello Kitty, Diesel en eigenlijk alle dure en goedkope bekende merken hun ogen sluiten. Er is nog geen flikker veranderd, ook al denk je fair clothing aan je reet te hebben.

Eigenlijk moet je je kapot schamen om nog kleding te dragen. Maar datzelfde geldt helaas ook voor geen kleding dragen, zeker voor een mens met een Victoriaanse inborst. Eigenlijk zouden we allemaal in een berevel moeten lopen zoals de oermens. Door de consumenteneis van koopjes blijven de misstanden bestaan, maar erger nog, de dure merkkleding wordt op gelijke wijze geproduceerd voor dezelfde prijs. De enorme marges zijn alleen voor de happy few die puissant hoge prijzen vragen voor merkgeile consumenten die verder niet na willen denken. Eigenlijk kun je dus echte geen ‘schone’ kleding dragen, tenzij we echt allemaal in de blote kont gaan lopen.

Op uitzending gemist 29 januai 2016: De slag om de klerewereld

Begrip, van de dag (112) Thorium

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

THORIUM

 

Vandaag laat ik me eens van de allerblondste kant zien. Misschien denkt u schattig, een man die zich zo onbevangen in de keuken laat kijken? Er is niets schattigs aan kan ik u verzekeren. Het is eerder dom. Tot gistermorgen had ik nog nooit van thorium gehoord!!! En sinds ik hierover een energie-deskundige hoorde praten, heb ik al drie keer moeten zoeken naar het woord thorium. Iedere keer vergat ik het woord, terwijl er objectief niets mis is met mijn geheugen. Volgens mij heeft het iets met selectieve waarneming te maken. De hersenen nemen niets waar dat niet in in je gevoels- of belevingswereld past. Ik heb helemaal niets met beta-wetenschap, mijn antennes zijn derhalve niet gericht op dit soort informatie. Thorium, u had er zeker wel van gehoord?

Een tijdje terug oreerde ik over de voordelen van zonne-energie voor het milieu, voor onze portemonnee en in het belang van onze geopolitiek. We willen immers toch niet afhankelijk zijn van ons hatende Arabieren of een machtswellustige Rus? Ik ben nooit voorstander geweest van kernenergie, al heb ik me vaak afgevraagd wat je dan moet als de fossiele brandstoffen zijn uitgeput. Vandaar mijn warme pleidooi om heel Nederland vol te plempen met zonnepanelen en windmolenparken. Maar toen wist ik nog niet van het bestaan van thorium, het relatief veilige alternatief voor uranium. Waarom heeft ieder zichzelf respecterende land nog niet voldoende kerncentrales op thorium. De grondstoffen liggen blijkbaar voor het oprapen, een bijproduct van bestaande mijnbouw.

In de jaren veertig was het onderzoek naar thorium voor gebruik in kerncentrales al bekend. Vanwege de Koude Oorlog had uranium de voorkeur omdat er kernwapens gemaakt konden worden van de afvalproducten. Als men toen gekozen had voor thorium had de wereld er een stuk anders uitgezien. De laatste jaren is men een inhaalslag aan het maken op wetenschappelijk gebied en landen als China, India en de VS verwachten over twintig jaar de eerste centrales. Europa schijnt een beetje achter te lopen en dat verbaast me dan weer niet. Ik denk nu dat de wereld er voor de toekomst een stuk rooskleuriger uitziet met thorium. De vraag blijft alleen waarom ik dit nu pas weet?

Begrip, van de dag (111) Circonflexe

/ sprakeloosid / 2 reacties

20160205_164936

 

CIRCONFLEXE

 

Ik reed het weekend in, gehaast, want de auto moest op tijd worden afgeleverd voor bezigheden buitenshuis van mijn wederhelft. Een nieuwsitem ontspon zich over de enorme discussie in Frankrijk over de afschaffing van de circonflexe, dus voor de ongeschoolden ‘dat dakje’ tijdens de Franse les. Frankrijk loopt te hoop en op Twitter is een heuse hashtagrage gaande met #jesuiscirconflexe. De Fransen schijnen nogal vergroeid te zijn met hun circonflexe. Ik wat minder, het heeft me menig hoofdbreken gekost tijdens de Franse toetsen. Ik ben dan ook geen Fransoos, hoewel kijkend naar mijn stuur heb ik ook heimelijke voorkeuren, zeker als ze met zijn tweeën zijn.

Dispuut om taal kennen we in Nederland ook. De Nederlandse Taalunie weet om de zoveel jaar in haar onmetelijke wijsheid de taal weer aan te passen zodat niemand het nog begrijpt. Iedereen doet maar wat. Een antropoloog kan aan de wijze van spelling aflezen bij welke generatie iemand hoort. Want voor iedereen komt er een moment dat het klaar is met de spellingsnieuwlichterij en blijft dan stug vasthouden aan de manier zoals het geleerd is. De echte ouderen onder ons blijven electriciteit schrijven en October. De babyboomers zullen aksie en buro bezigen en de generaties erna doen maar wat. Ik hoor daar ook bij, ik vaar blind op de spellingscontrole, accepteer dat ik fouten maak en wordt daar soms venijnig op gewezen.

Ik vind al die taalnieuwlichterij maar apekool of is het nu apenkool. Ik merk het straks wel als er een rood kringeltje onder komt te staan en neem zo nodig maatregelen. Verbindingsstreepjes of niet, wel of geen verbindings ‘s’ of ‘n’. Ik geloof het wel. Toch erger ik me wel aan de vervaging van hun en hen, mijn generatiedingetje misschien. Terugkomend op Frankrijk, ook daar wordt de soep ook niet zo heet gegeten. De taalverandering is al van 1990 en volgend jaar zullen de schoolboeken pas worden aangepast. Het zal nog generaties duren voordat de nieuwe spelling gemeengoed is geworden. Dus als maîtresse standaard als maitresse wordt geschreven, weet ik dat mijn tijd is gekomen, want dan zijn we veertig jaar verder.

 

NB. Tijdens het googelen naar ‘circonflexe’ kwam ik een gedichtje van Annie M.G. Tegen over de heks van Circonflex, volgens mij zonder e op het einde. Ik kende het niet. Heel vermakelijk!

Begrip, van de dag (110) Exit Brexit

/ sprakeloosid / 1 reactie

 

 

EXIT BREXIT

 

De laatste dagen is me een nieuw politiek fenomeen opgevallen. In Europees verband vinden we elkaar minder leuk dan een aantal jaren geleden. De EU als een synergetische economische motor voor alle leden is een achterhaald wensbeeld. Na de wittebroodsweken kwamen de economische problemen, de verschillen tussen oost en west, tussen noord en zuid en vooral het ontbreken van een passend antwoord op de vluchtelingencrisis. De rekenmeesters van ieder land bouwen op de sentimenten van de anti-Europese menigte in het eigen land handige sommetjes om de EU de rug toe te keren. Groot-Brittannië doet het anders.

De Britten dreigen met een Brexit en sturen Cameron naar de Europese bobo’s om een eisenpakket neer te leggen. Als ze hierin tegemoet gekomen worden, dan overwegen ze te blijven. Ze eisen iets met migranten en hun uitkeringen, minder Brusselse regels en de zekerheid dat ze ondanks de opgeëiste voordelen, niet achtergesteld worden ten opzichte van andere Europese landen. De achterliggende gedachte is om Cameron in het ja-kamp te trekken om in de EU te blijven door de Britten voordelen te geven. De Engelsen moeten vertrouwen krijgen in het Europese project. Dat dachten de Grieken vorig jaar ook, ze kregen geen voet aan de grond.

Ik denk dat we Rutte ook maar eens op pad moeten sturen om het wantrouwen in Nederland te verminderen. Op de eerste plaats waar bemoeit Europa zich mee als wij al die grote multinationals binnen onze grenzen willen hebben door de belastingvoordelen te gunnen. Als wij met een beetje belasting tevreden zijn is dat toch ons goed recht. En ik denk dat we ons opgebouwde pensioenen zeker moeten stellen. We hebben er immers toch met zijn allen voor gespaard, niet dan? Of dit nu uitvoerbare eisen zijn of terechte eisen doet er niet toe. Het gaat er slechts om het wantrouwen in Nederland weg te halen en vertrouwen te houden in het Europese traject. Ik zou zeggen, Rutte aan het werk, je bent nu immers een half jaar voorzitter van de club.

Begrip, van de dag (109) Politiek advies van een Feyenoordfan

/ sprakeloosid / 2 reacties

kuip

 

POLITIEK ADVIES VAN EEN FEYENOORDFAN

 

De Kuip in Rotterdam, gebouwd in de crisisjaren dertig, op een slinkse manier gespaard van nazigeweld in de Tweede Wereldoorlog en de thuisbasis voor misschien wel de mooiste club van Nederland. Correctie, de mooiste club van Nederland, al speelt het de laatste vijf wedstrijden knap kloten. De stadionplannen zijn al jarenlang het onderwerp van verhitte discussies, moet er een nieuw stadion komen of moet de Kuip nog een keer verbouwd worden. De Kuip kan spoken, sidderen en het beton kan op en neergaan. De Kuip kan ook angstvallig stil zijn. De Kuip is een thuisbasis voor tienduizenden Rotterdammers en vele anderen ver buiten de havenstad. En toch, zij het met moeite, komt het inzicht langzaam maar zeker ook bij de fans dat er misschien een nieuw stadion moet komen.

Sinds 1974 volg ik Feyenoord, met mijn vader heb ik wedstrijden gezien in Deventer, Amsterdam en Enschede. In de Kuip ben ik als kind nimmer geweest. De primeur was voor mij in 2008, een bloedeloos gelijkspel tegen Vitesse. In 2011 deelde ik twee seizoenskaarten met mijn broer en onze beide oudste zonen. Dat hebben we drie seizoenen volgehouden, als het spannend werd, werden er extra kaarten bijgekocht. De laatste twee jaar heb ik een Legioenkaart. Deze kaart geeft recht op voorrang bij de kaartverkoop. Je moet wel snel zijn, anders vis je naast het net zoals onlangs tegen PSV. ‘Gelukkig’ werd mijn neef ziek en kon ik alsnog gaan. En toch, ik snap wel dat het iets eigentijdser kan. Een fractie meer ruimte om te zitten en gemakkelijker ergens koffie of een frikandelletje kopen zou fijn zijn. Vaak laat ik de laatste maar en dat scheelt op termijn weer ruimte op de krappe stoeltjes in de Kuip. Er gaat dus iets gebeuren.

Lees ik vandaag een voorstel van D66 dat het nieuwe stadion maar gedeeld moet worden met Excelsior en Sparta. Dat is economischer volgens raadslid Jos Verveen. Ongetwijfeld kan Jos Verveen heel goed rekenen. Maar dat kan ik ook. Misschien moet Jos Verveen maar eens overwegen om samen te gaan met de PVV en de SP. Dat is vast veel goedkoper en het politieke gekijf blijft dan in eerste instantie binnen de fractie van de fusiepartijen. Scheelt een hoop ergernis voor de Bühne en is economisch veel beter. De Kuip delen met andere clubs is de ziel uit iedere club afzonderlijk halen. Je kunt niet alles economiseren.

Begrip, van de dag (108) Was ich noch zu sagen hätte

/ sprakeloosid / 1 reactie

Kölner Dom

WAS ICH NOCH ZU SAGEN HÄTTE

 

Altijd kriebelt het als er weer zo’n schrijfwedstrijdje langskomt. Het is nu de NPO die in het kader van de boekenweek alle amateurschrijvers oproept om een verhaal te schrijven. En een amateur ben ik natuurlijk, al zit heel diep in mij, aan de rafelranden van mijn kunnen, de wens om echt een boek te schrijven. Ik zal het niet ontkennen, al zijn er obstakels in de vorm van talent, tijd en doorzettingsvermogen en vooral het gebrek aan deze karaktereigenschappen. Maar bij een wedstrijdje van slechts 500 woorden begin ik overmoedig te worden. 500 woorden is gelezen gedurende het roken van één sigaret. Het boekenweekthema Duitsland geeft de volgende opdracht mee: Was ich noch zu sagen hätte.

Het gaat dus over Duitsland in de meest brede zin van het woord. Suggesties worden gedaan met Bier und Bratwurst, voetbal, Bach, Brecht, Böll of Goethe. Of wat te denken over de val van de Muur en de nieuwe rol van Duitsland in Europa, recentelijk nog meesterlijk vertolkt door Angela Merkel. Ik zit me af te vragen hoeveel mafkezen er zullen zijn die een verhaal over de fiets van hun inmiddels betovergrootvader zullen schrijven? Of een andere vraag, zou er op Duitse Universiteiten ook gedoceerd worden over foute Nederlanders in de oorlog? Zomaar een vraag die bij me opplopt.

Een paar jaar geleden deed ik al eens mee met een schrijfwedstrijd over Duitsland. Ik had wat vakantieherinneringen bij elkaar geharkt waarbij de positieve en negatieve vooroordelen aan de beurt kwamen. Dat verhaal, Urlaub wie der Kölner Dom, kan ik dus niet meer gebruiken en zal uit een ander vaatje moeten tappen. Ik ben er nog niet uit, maar voor 10 februari middernacht moet het af zijn. En waarvoor doen we het allemaal? Een kaartje voor het boekenbal! Wil ik daar bij zijn? Eigenlijk niet, maar het zou wel heel veel begrippen van de dag opleveren denk ik. Of misschien wel onbegrippen? Wie zal het zeggen, maar als iemand een leuk en origineel onderwerp heeft over bijvoorbeeld Bier, Bratwurst of Bach, ik houd me aanbevolen. Een cursiefje over humor en de Duitsers is boven mijn kunnen, dus suggesties in deze richting hebben geen zin.

Begrip, van de dag (107) Kinderombudsman

/ sprakeloosid / 2 reacties

 

 

KINDEROMBUDSMAN

 

De Kinderombudsman, ik kan er niet om heen en dat wil ik ook niet. Dus het begrip van de dag is geboren. De nieuwbakken Nationale Ombudsman, Reinier van Zutphen, zo leer ik uit de media wil de Kinderombudsman niet langer in zijn team. Een golf van protest en een heuse petitie om Marc Dullaert te laten aanblijven zijn het gevolg. Ik lees in de Volkskrant dat de voorganger van Van Zutphen, Alex Brenninkmeijer, door de Kamer te activistisch zou zijn. Dat is raar denk ik dan, is dat niet een beetje ingebakken bij de rol van Ombudsman. Marc Dullaert is van de school van Brenninkmeijer, dus dat lijkt me goed. Zo vinden inmiddels ook 17.000 ondertekenaars van de petitie.

Verder lees ik in de Trouw de volgende argumentatie: ‘Van Zutphen wil dat die (Eigen noot: de nieuwe Kinderombudsman) aansluit bij ontwikkelingen binnen de maatschappij en de overheid en heeft ‘na rijp beraad’ besloten ‘om de ruimte te benutten die de wet mij biedt om mijn eigen team samen te stellen’. Als ik dit lees, in combinatie met de teneur in de Volkskrant, gaan mij de haren recht overeind staan. Het lijkt wel of Van Zutphen is uitgekozen vanuit overheidswegen om als een slager het eigen vlees te keuren, dus vooral niet kritisch te zijn. Van Zutphen is dus de man om de stromannen te gaan aanstellen, juist in deze tijd!

Hoezo aansluiten bij de ontwikkelingen van deze tijd? Je moet ze kritisch volgen en de vinger op de zere plek leggen als dat nodig is. En als die zere plek een structurele weeffout is of zelfs voortkomend uit politiek onbenul dan zijn de Marc Dullaerts heel hard nodig. Ik doel daarbij op de dreigende mislukking van de overdracht van jeugdzorg naar de gemeentes. Als de Nationale Ombudsman en in zijn kielzog de Kinderombudsman verworden tot passief klapvee voor overheidsbeleid, ook als dat slecht wordt uitgevoerd, dan is het instituut geen knip voor de neus waard. Van Zutphen is dan geen Nationale Ombudsman, maar de Nationale MaskeringsJoker. En die hebben we absoluut niet nodig, van dat soort types hebben we er genoeg. Ongeacht of Dullaert zijn werk nu wel of niet goed heeft gedaan, ik kan er niet over oordelen, maar de achterliggende argumentatie om hem weg te sturen is misselijkmakend slecht.

 

Ik zou zeggen, ondertekenen!!!!

Begrip, van de dag (106) Internetdispuut

/ sprakeloosid / 1 reactie

volkskrantblog

 

INTERNETDISPUUT

 

Ik ben geen ruziezoeker op internet en ook mijn verschijning in reallife heeft me tot nu toe weinig heftige ruzies opgeleverd. En toch na ruim 15 jaar internet heb ik al menig robbertje gevochten met deze of gene. Op de sociale media, of dat nu Twitter, Facebook of een bloggerscollectief is geweest, waren het aanvankelijk vooral links/rechts disputen. Links/rechts-verschillen gaan tegenwoordig vooral over de mate waarin je wel of niet politiek correct bent. Bij een kritisch stukje over mijnheer Wilders was ik multiculti en bij de zwartepietendiscussie een domme racist met een eenkennig witte boze mannenblik op de wereld. Heden ten dage, als je een genuanceerd standpunt hebt over de huidige problemen over vluchtelingen, word je van beide kant geattaqueerd. Of erger nog, genegeerd want je past niet in het hokje om weggezet en uitgescholden te worden.

Voor de lezers die me kennen van het Volkskrantblog moet dit bekend overkomen. Dit is voor mij ook de reden geweest om niet over te gaan naar het volgens mij succesvolle OBA, een bloggersinitiatief toen het Volkskrantblog opgeheven werd. Onder het mom van het vrije woord moest ik maar de kanker krijgen. Wij Nederlanders zijn namelijk erg gecharmeerd van schelden met ziektes, maar dit terzijde. Het vrije woord was ook voor het Volkskrantblog en ook haar opvolger OBA toen belangrijker dan een beetje respect. Ik zoek het wel uit als vrije vogel dacht ik toen. Het gevolg is dat ik hierdoor honderden hits per maand en vele reacties en interacties heb gemist, maar de ruzies verminderden wel.

Laatst was er echter weer zo’n mannetje die me betichtte van mislukt intellectualisme, ik was tevens een boer en moest maar voor ‘mijn wijkbladje’ schrijven. Het zijn inderdaad veelal boze witte mannen die zich tot dit soort ruziemaakpraktijken uitgenodigd voelen. In de puberteit zijn het vooral meisjes die elkaar via de sociale media afmaken, maar bij volwassenen zijn het meer mijn soort mensen. Ik vraag me af hoe zo’n persoon in elkaar zit. De hele dag gewerkt, de piepers van moeder de vrouw achter de kiezen en dan na het kijken van een ondeugend filmpje op internet even stoom afblazen door ziektes en andere onwelgevalligheden in cyberspace te gooien? Je denkt de mensheid een beetje te begrijpen, maar iedere keer ontdek je dat de Allesbestierende rare kostgangers heeft gecreëerd.

 

 

Begrip, van de dag (105) Verblindt identiteit

/ sprakeloosid / Een reactie plaatsen

20160128_151629

 

VERBLINDT IDENTITEIT

 

Een gezondheidswandelingetje om de rug te ontlasten na uren zitten achter de computer, bracht me op vijftig meter van het kantoor tot nieuwe inzichten. Na een klein rondje richting de Rijn liep ik terug weer naar boven, de stuwwal op, om mijn rug verder te belasten. Maar nu deed ook mijn hoofd mee, want op de trappen naar de Vijfzinnenstraat werd ik geconfronteerd met de volgende tekst: VERBLINDT IDENTITEIT. Er staat geen vraagteken achter en volgens mij is het ook niet de gebiedende wijs. Het zou wat zijn om identiteiten te verblinden, zoiets van ontregel je omgeving? Ik liep van beneden naar boven, maar als je andersom zou lopen krijg je IDENTITEIT VERBLINDT. Daar moest ik over nadenken en vergat mijn vermoeide rug. Een wandelingetje tussendoor is heel gezond blijkt maar weer.

Mijn eerste conclusie is dat, mocht ik ooit naar mijn identiteit op zoek zijn via moeilijke therapieën, kerkelijke instanties of in Oosterse sferen, moet ik me eerst afvragen of het zoeken wel zo slim is? Het hebben van een identiteit zou volgens deze woorden verblinden. In zekere zin is dat natuurlijk waar. Je eigen identiteit bepaalt je denken, doen en het waarderen van anderen. Dat kan heel negatief zijn, verblindend werken dus. Je hebt minder zicht op het palet aan andere mogelijkheden in jezelf en je omgeving. Maar zonder identiteit ben je slechts een amorfe poepfabriek, een mens met kraak noch smaak. Je moet je referentiekader toch ergens vandaan halen? Een identiteit wordt aan de andere kant gevaarlijk als je jouw identiteit als dwingende norm voor anderen gaat stellen. Dat zien we in het dagelijkse leven vaak dat identiteit verblindend kan zijn.

Ik verdenk de makers van de tekst student te zijn aan de kunstacademie in Arnhem (Artez) die op een steenworp afstand ligt. En voor kunstenaars in een dop is vrijelijk kunnen denken van groot belang, maar dat betekent natuurlijk niet dat je geen identiteit hoeft te hebben, want anders krijg je amorfe kunst. De makers hebben gelijk als je van boven naar beneden loopt, identiteit verblindt met andere woorden beperken je in je vrije expressie. Echter als je van beneden naar boven loopt slaat het nergens op, tenzij ze als luie studenten gewoon het vraagteken zijn vergeten.

 

PS. Na plaatsing kwam heel snel een nadere verklaring van de teksten en kunstzinnige opknapbeurt van de trap –>volg de link

Begrip, van de dag (104) Streng verboden

/ sprakeloosid / 1 reactie

20160127_133352

STRENG VERBODEN

Hoe verboden kan verboden zijn? Deze prangende vraag heeft me meer dan 24 uur bezig gehouden, maar ik ben er niet uitgekomen. Gisteren moesten mijn zoon en ik voor familieaangeleden in Amersfoort zijn. Het was al jaren geleden dat ik in de stad was geweest. Mijn zoon heeft er voornamelijk slechte herinneringen aan vanwege een dubieuze stage. Als je dan door de stad loopt kom je bijna automatisch terecht bij de Onze Lieve Vrouwentoren oftewel de Lange Jan. We liepen naar binnen en als roker werd ik geconfronteerd met het bordje ‘streng verboden te roken’. Nu ben ik een heel aangepast en vooral een normaal mens, de mate van socialisatie is dusdanig dat ik zoiets vrij vanzelfsprekend vind. Trouwens, ik denk de meeste rokers wel.

Op zich een onnodig bordje, maar in een bordjesland is dit onoverkomelijk. Ieder zijn meug en ze doen dus maar. Maar ik val op het woordje ‘streng’. Als iets verboden is, dan mag iets niet. Volgens mij is dat een onwrikbaar begrip. Het mag niet, niet een beetje niet, maar gewoon niet. Ook niet heel erg niet of super niet, gewoon niet. Dus dat woord ‘streng’ is een nietszeggende en nutteloze toevoeging. Het is niet toegestaan, dus gewoon niet. Je zegt toch ook niet dat iets mild verboden is?

Of zou het de achterliggende strafmaat zijn die met het woord ‘streng’ aangeduid wordt? Dus bij verboden, krijg je de foeistraf van mijnheer pastoor of oom agent schrijft een bon uit. Als de overtreding in dit geval gemaakt wordt, want je weet dat het streng verboden, dan moet je eeuwig branden in de hel. Of misschien worden de middeleeuwse kerkelijke boeken erbij gehaald voor een pittige lijfstraf met zwepen, spijkers of een slag met een goedendag? Wie zal het zeggen? Ik vind het woord streng vooralsnog een rare toevoeging. Maar misschien weten ze bij de katholieke kerk meer dan ik en hebben ze geleerd van het eerste boek, Genesis. Als God Adam en Eva nu streng verboden had om van de boom van kennis van goed en kwaad te snoepen, had de wereld er misschien heel anders uitgezien.