Gôhh, de opmars van reisbureau Divide et Impera

september 6, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 1 reactie

Een militair strateeg ben ik niet. Sterker nog, er waren voldoende fysieke argumenten voor het toenmalige keuringsleger om mij als dienstplichtige te weigeren. Na even met mijn ogen geknipperd te hebben, kan ik stellen dat het mijn ego niet geknakt heeft. Integendeel, ik ben niet zo militaristisch ingesteld. Aan de andere kant, een overtuigend pacifist zal ik ook nooit worden. Het zal mijn latente misantropie wel zijn. Toch, kijkend naar de oorlogsactiviteiten aan onze buitengrenzen, met inmiddels grote gevolgen voor de binnengrenzen, passeren de verschillende militaire strategische visies de revue. Strategieën die vaak ook gelden voor het dagelijkse leven, want soms is dat een compleet slagveld zegt de eerder gememoreerde misantroop in me. Wat te denken van ‘If you can’t beat them, join them’. Mensen vluchten voor IS en andere oorlogszuchtigen, of doen mee aan de gruweldaden om hun vege lijf te redden! Wat blijft er immers over van je waarden en normen bij zoveel blind fundamentalistisch moslimgeweld? Weer anderen in Europa, de echte grote mensenhaters, bezien de vluchtelingenstroom als het grote Paard van Troje. Een bewuste strategie van mensenhandelaren en de IS adepten? We weten, indien onderwijs genoten, hoe het Troje is vergaan.

De grootste vijand zijn we voorlopig zelf, denk ik. Divide et impera, (verdeel en heers) lijkt het adagium van IS. Een militaire overwinning zit er niet in, niet op een ‘normale’ militaire manier. Maar misbruik maken van de oneindige verdeeldheid in Europa, dat is slim. En al zo oud als de weg naar Rome. Hoeveel vluchtelingen zullen ze nog weten te ‘motiveren’ en als onbezoldigd reisbureau richting Duitsland dirigeren? Divide et impera! Zouden die gasten in de woestijn het gymnasium hebben gehad? In Europa vele leiders waarschijnlijk wel, maar ze hebben die lessen niet onthouden.

Gôhh: Prins, Penoza en Pech.

september 5, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 1 reactie

Ik ben niet uit het goede hout gesneden. Onlangs zag ik de nominaties voor de Gouden Kalveren en de film Prins kwam langs als een van de mogelijke winnaars. Met mijn zorg voor de maatschappelijke teloorgang van waarden en normen, zou deze film best eens voor mij kunnen zijn. Ik zag echter de trailer en oordeelde ‘Veel te hard voor mij’. Daarmee wil ik niet suggereren dat ik teergevoelig ben, maar voor de lol zo’n film zien is het niet. Die verheerlijking (of misschien wel normalisering) van geweld stuit me tegen de borst. Nog niet zo lang geleden zat de hoofdrolspeelster van Penoza, Monique Hendrickx, het nieuwe deel van de serie te promoten. Ook bij voorgaande afleveringen oordeelde ik ‘Veel te hard voor mij’. Maar de knalharde films en series schijnen salonfähig te zijn geworden. Waar twintig jaar geleden de bon ton van Nederland nog lyrisch sprak over uiterst trage ‘film noir’, doe je nu niet meer mee door geweld in films te adoreren. Het is nog even of we spreken over ‘functioneel geweld’ zoals vroeger de overbodigheid van blote tieten in Nederlandse films vergoelijkt werd met functioneel bloot. Op de vraag van Jinek (26 augustus 2015) of de serie niet te hard is, tetterde Hendrickx iets in de geest van: We zijn het er over eens dat het Nederlandse publiek klaar is voor verdere verharding, dus we hebben er nog maar een tandje bovenop gedaan.’ Het is toch de werkelijkheid wordt vaak als verweer gebruikt.

Misschien is die werkelijkheid wel veel te hard voor mij. Ik doe het wel met de krant waarin melding wordt gemaakt van onverschilligheid jegens vluchtelingen. Een ver-van-mijn-bedschow en vooral een kwestie van pech? Misschien moet er nog een tandje bij? Totdat er een foto van een jongetje op het strand opdoemt……….

Europa aan de keukentafel

juni 19, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 2 reacties

Peinzen aan de keukentafel met een kop koffie boven de krant, al het wereldleed gecomprimeerd in één mensenhoofd! Kent u dat zou dominee Gremdaat zeggen? Ik kan dat volmondig beamen. Zo lees ik bijvoorbeeld dat het economisch beter gaat en dat onze coalitie-partijen een vrijage aangaan met alle gewilligen in ons Polderland om de belastinghervorming erdoor te krijgen. We gaan er in 2016 minimaal €800, – op vooruit. Het is me een feest, dolletjes! De cijfermeesters zullen dat wel kloppend maken voor 2016, daar twijfel ik niet aan. Maar economen hebben zo’n slecht kompas voor de toekomst en al helemaal geen gevoel voor de geschiedenis, maar dit terzijde. Kijken ze wel naar het heden? Aan de keukentafel zie ik allemaal beren op de weg, om te beginnen met de Russische Beer.
GEVAAR UIT HET OOSTEN
Hoe zou je dat anders moeten omschrijven? De Russen hebben het vast over het gevaar uit het Westen. Neem het ze eens kwalijk, maar mijn keukentafel staat nu eenmaal in het Westen. De hoogstaande Russische literatuur ten spijt, maar gechargeerd vinden we toch stiekem dat de communisten de Russen uit het feodale tijdperk hebben gehaald. Dit is niet volledig gelukt en onder Poetin vervallen ze weer terug naar de hun bekende mechanismes van horigheid en gehoorzamend aan maffialeider Vladimir. Zo kunnen we ons vijandsbeeld tenminste koesteren met de oorlogen in de Kaukasus, de inname van de Krim en de Russische ondersteuning van rebellen in de oostelijke Oekraïne. Wat we ook van ze mogen vinden, ze hebben wel hun mannetjes in de ruimte gestuurd en zijn in het bezit van gevaarlijke oorlogsraketten. En die beloven ze bovendien te gaan vernieuwen tegen de imperialisten uit het Westen. Op hun beurt sturen die wapens naar de Oekraïne, steunen groepen vrijwilligers in Polen en de Baltische staten verwelkomen de NATO strijdkracht, althans dat deel dat niet Russisch is. Onderzeeboten worden in de Oostzee waargenomen door de Scandinaviërs en de Finnen zijn bezig 900.000 militairen in te schrijven, voor het ooit zo ver mocht komen. Ondertussen boycotten we Russische producten om in ieder geval de economische oorlogsvoering niet te verliezen en natuurlijk om onze Oekraïense vrienden te helpen. Europese VVD-parlementariërs hadden immers beloofd dat Kiev nergens bang voor hoeft te zijn. Trouwens het gerucht gaat dat de boycot de zoon van de Amerikaanse vicepresident Bidon al miljarden heeft opgeleverd door de winning van schaliegas in de Oekraïne en laat het merendeel nu in het oostelijk deel van het land liggen. Ik weet niet of het waar is, misschien is het wel oorlogsretoriek om elkaar zwart te maken. En Poetin blijft soeverein aan de macht, terwijl Europa amper een lijn kan trekken tegen het gevaar uit het Oosten omdat ieder land zijn eigen belangen afweegt tegen de nadelen van een boycot.

GEVAAR UIT HET WESTEN
Is er dan gevaar uit het Westen? Daar zitten toch onze bevrijders en natuurlijke bondgenoten? Klopt, maar Amerika is ook het land van de Latino’s en de groeiende populatie van succesvolle Aziaten. Bij een veranderende demografische samenstelling kan de belangstelling voor Europa wel eens minder prominent worden. Voorlopig hebben we op militair gebied Uncle Sam nog hard nodig, al is het maar omdat we als Europa geen eenheid (willen of kunnen) vormen. Het gevaar uit het Westen, laten we omdat we toch in de dieren zitten ze maar (geld)wolven noemen. Gevaarlijke wolven die hun economische moraal middels TTIP proberen op te dringen. Hoe lang kan het verdeelde Europa standhouden, maar belangrijker nog, hoe lang heeft de grootste economie nog belangstelling voor een innige vriendschap terwijl ze wel varen bij een verdeel & heersstrategie en bovendien hun vizier gericht hebben op Zuid-Amerika, India en China?

AFRIKAANSE HONGERIGE LEEUWEN
Dit impliceert een eenheid op het continent, van Marokko tot Zuid-Afrika, die er uiteraard niet is. Gemakshalve generaliseer ik Afrika met de symbolische leeuw, maar dan wel een hongerige leeuw of in ieder geval een dier dat door een variatie aan gevaren op de vlucht is, op zoek naar betere bestaansgronden. Afrika is een continent dat boordevol grondstoffen zit, die begeerlijk worden afgenomen door de voormalige kolonisator (Europa) en de nieuwe kolonisators (Amerikaanse multinationals en China). Rijkdom is er wel, maar in veel landen heel ongelijk verdeeld al dan niet middels scheidslijnen die te maken hebben met oude stamverbanden. Locale machthebbers worden in het zadel geholpen (of gehouden) door de belangen van grote en machtige bedrijven. Honger, armoede, stammenoorlogen als gevolg van de ongelijke verdeling in Afrika zelf is een belangrijke drijfveer om te vluchten, te vluchten naar het luilekkerland dat Europa heet. Met gevaar voor eigen leven bevaren ze de Middellandse Zee, zich nog niet bewust van het kille onthaal. Maar zolang de mondiale ongelijkheid geografisch zo nabij is, zullen ze blijven komen.

HET KAMELENGEVAAR UIT HET MIDDEN-OOSTEN
Naast de ‘hongerige’ leeuwen uit Afrika worden de “kamelen” uit het Midden-Oosten over die zelfde Middellandse Zee gedreven op zoek naar geluk, maar vooral veiligheid. Op de vlucht voor oorlog, geloofsblindheid van velerlei soorten en op de achtergrond vooral ook mondiale machtspolitiek vanwege de aanwezigheid van olie. Wie nog weet, wie tegen wie strijd en door wie wordt ondersteund dan wel tegengewerkt, mag het zeggen. Ik zie dat niet meer en ik kan me voorstellen dat op het moment dat je er midden inzit er maar een ding geldt en dat is lijfsbehoud. Ook hier, nog meer dan in Afrika, is de tegenstelling tussen puissante rijkdom en totale havenots gigantisch. Met het gevaar van o.a. de Islamitische Staat als meest misselijkmakende toonbeeld van verdorvenheid puur sang, heerst er volledige perverse anarchie. Wie doet er wat aan? Europa? Inmenging vanuit het zogenaamde vrije Westen is mogelijk een van de grootste oorzaken van de middeleeuwse geweldsorgie in die contreien. Massale vluchtelingenpaniek is het gevolg, allen op zoek naar veiligheid. Europa lonkt, maar fort Europa geeft niet thuis en heeft al helemaal geen gezamenlijk (humaan) antwoord op de immense tragedie. We laten de Grieken en Italianen stikken met hun probleem en zien toe hoe Hongarije, na Duitsland de grootste vluchtelingenmassa herbergend, een nieuwe muur bouwt om in te dammen. De grens met het ‘niet’ Europese Servië is de sluiproute voor velen. Een vier meter hoge muur moet dit tegengaan.

DE APENROTS EUROPA
Gevaren komen van alle kanten, de beer, de wolf, de leeuw en de kameel. Allen willen ze op de Apenrots, maar Europa ziet heel goed dat het geen apen zijn. Ze vormen ieder op hun beurt een gevaar voor de orde op die apenrots. Orde op de apenrots? Is dat niet het grootste gevaar voor Europa. Aan mijn keukentafel denk ik dat wel. Er is helemaal geen orde, in ieder geval geen ordentelijke orde. Er wordt gemarchandeerd met gezamenlijke afspraken over vluchtelingen. De Engelsen gedragen zich nog steeds als eilandbewoners alsof ze nog in het tijdperk van de 100-jarige oorlog leven. De Grieken drijven we gewoon in de handen van Poetin met de bankenspelletjes die de gewone Griek moet bezuren. TTIP is vooral een machtig ondemocratisch middel voor groot-kapitalisten. (Wat gaan ze betalen aan de verschillende presidentskandidaten en hun campagnes? Ik heb al bedragen gehoord van meer dan 8 miljard om elkaar zwart te maken via de meidia.) Dat soort grappen willen we toch niet in Europa, als ze er al niet zijn door die onderlinge Europese broedertwisten? We oefenen nu nog wel in NAVO-verband in Polen en de Baltische Staten, maar als Poetin echt een speldenprik gaat uitdelen in bijvoorbeeld Estland, hoe solidair zijn we dan? En de onenigheid wordt alleen maar versterkt door mediageweld waarbij nationale staten vooral hun eigen deelbelang voorstaan en in hun midden extremisten verdere verdeeldheid zaaien en pleiten voor ommuring van hun eigen speeltuin met de idee dat je alleen wel verder komt. Nederland voor de Nederlanders is op de eerste plaats niet alleen racistisch, maar vooral oer- en oerdom. Mensen als Wilders en Le Pen en hun xenofobische vrienden voelen al dat gevaar rondom Europa heel goed aan, maar beseffen niet dat zij dat gevaar uiteindelijk alleen maar aanwakkeren. Of erger, misschien beseffen ze dat wel en gaat het hen om louter kortzichtig electoraal gewin.

Zoals gezegd, ik word niet vrolijk van al deze overpeinzingen, maar gelukkig wordt mijn gedachtestroom onderbroken door de chaos op de keukentafel. Het lijkt wel oorlog, ik moet eerst hier maar eens vrede stichten en in conclaaf gaan met de wanordelijke huishoudelijke elementen. Dat kan ik bevatten, niet al die gevaren die op me afkomen als solidaire Europese wereldburger. En gelukkig krijgen we volgend jaar ook allemaal nog een extra centje erbij, een doekje voor het bloeden om mijn zielenleed te stelpen.

LEKKER WEG IN EIGEN LAND

mei 5, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 12 reacties

Op afstand ben je dan bezig met het plannen van je reis naar Thailand. De vlucht is geboekt, maar nu de rest. Hoe gaan we reizen, welke steden gaan bezoeken. Kun je komen van A naar Beter en zo ja, is dat een beetje te doen. Met al die exotische namen is de vakantie al een beetje begonnen. En dan besef ik ineens dat ik nog nooit in Volendam ben geweest. Ik kan mijn bek breken over Ayutthaya, Chiang Mai of Kanchanaburi, maar Volendam, waar hele hordes toeristen voor naar Nederland komen, ken ik niet. Ik moest me tot dusver behelpen met de palingsound van Nick & Simon, Jan Smit en de 3J’s. Als je die samen hoort dan is er ook sprake van bekbrekende toeren, want hoe genetisch de Volendamse bevolking ook behept is met gouden keeltjes, ergens moet dat rechtgetrokken worden. Ze hebben allemaal een spraakgebrek.

Zijn er nog meer zaken die ik wil zien in Nederland? De meeste grote steden ben ik geweest en die steden die nog bezocht zouden kunnen worden, zijn vooralsnog niet uitnodigend. Delfzijl? Tilburg? Kerkrade, Geleen of Heerlen? Heerhugowaard? Geef mijn portie maar aan Fikkie. Maar er zijn naast Volendam vast zaken die mijn aandacht vereisen. Dat hoeft niet dit jaar, maar ooit, al weiger ik het een bucketlist te noemen, want dat woord haat ik. Bovendien ik kan er wel mee leven om nog nooit in Volendam te zijn geweest, maar een beetje nieuwsgierig ben ik wel. Even nadenkend kan ik het lijstje verder uitbereiden met andere bezienswaardigheden.

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik ook nog nooit in de Keukenhof ben geweest, zelfs twijfel ik of ik wel echte tulpenvelden heb gezien. Misschien ooit vanuit het vliegtuig op weg naar een oord ver weg.
Wat me verder interessant lijkt om eens in Amsterdam Noord een kijkje te nemen. Mijn bezoeken aan Amsterdam per trein kenmerken zich door uit te stappen op het Centraal Station en na een heleboel puinhoop en bouwsels kom je een keer bij de grachten. Misschien is het inmiddels beter, maar zo vaak hoef ik niet in de hoofdstad te zijn. Maar de nieuwe architectuur en bouw van Amsterdam Noord wil ik wel eens zien, kan ik meteen Pampus bekijken, want nog nooit gezien.
Over architetuur gesproken, de gemiddelde Vinex-wijk interesseert me niet, Leidsche Rijn kan met gestolen worden, of Almere als een grote Vinex-stad van Amsterdam, maar wel ben ik benieuwd naar Kattenbroek in Amersfoort. Heb er veel over gehoord en het zou in de jaren 90 van de vorige eeuw baanbrekend zijn geweest. Ik ben benieuwd of ik dat ook zo ervaar, of dat er alle tientallen nieuwboekwijken lijken op deze wijk.

Nu heb ik als Feyenoorder meer met Rotterdam dan met Amsterdam, en als de drukte rondom de enerverende nieuw Markthal een beetje minder is, zal ik het zeker bezoeken. Maar de Euromast was zo’n weetje van de lagere school die onlosmakelijk verbonden is met de havenstad. Ik moet er maar eens naar toe. Net zoals het waddeneiland Schiermonnikoog, al is het alleen maar omdat je er niet met de auto mag komen. Dat lijkt me ook wel een aparte gewaarwording. De mij bekende waddeneilanden zijn sowieso de moeite waard is mijn ervaring, dus een keer naar Schiermonnikoog daar kan ik me geen buil aan vallen.
Op natuurhistorische gebied heeft Nederland niet zo heel veel te bieden, dus alle groepjes bomen die ze bos noemen, bekoren mij niet in het bijzonder, hoewel als je er loopt is het er vast heel aangenaam. Maar de Biesbosch, ik ben er nooit geweest. Als kind leerde ik over de St. Elizabeth-vloed in 1421. Een feitje dat ik nooit vergeten ben, maar het heeft nog niet geleid tot een bezoek aan de gevolgen van deze watersnood, de Biesbosch.
Naast ergens naar toe gaan zijn er nog een aantal zaken, die voor mij interessant zouden kunnen zijn of waarom buitenlanders naar Nederland toekomen. Een ervan is natuurlijk het Venetië van het Noorden, Giethoorn. Ik ben er regelmatig geweest, heb er zelfs in de jaren tachtig geschaatst. De omgeving is prachtig op de ijzers en Giethoorn is zoals ze dat plachten te zeggen, pittoresk. Maar ik ben vooral nieuwsgierig naar een ander fenomeen. Het schijnt een hotspot te zijn voor Chinezen, die er dan ook in grote getalen komen. Dat fenomeen zou ik wel eens willen observeren, hoe Giethoorn verwordt tot een soort China Town.
Verder, hoewel ik het tegenwoordig buitenlanders niet aanraad om per openbaar vervoer te reizen, wil ik nog wel eens van het noordoosten (Roodeschool) naar het zuidwesten en dan kom je uit bij Vlissingen. Alleen al om het gevoel te ervaren dat Nederland best wel groot is en dat reizen per trein een beleving is. Deze reis doet er ongeveer 5,5 uur over. Die andere van het noordwesten (Den Helder) naar het uiterste zuidoosten (Kerkrade) duurt slechts 4,5 uur. Met de NS dus een totaal beleving van Nederland.

Waar de meeste buitenlanders voor naar Nederland komen, heeft natuurlijk te maken met de (soft)drugs. Zelf heb ik nimmer wiet gekocht, laat staan gerookt in een heuse coffeeshop. (Voor het geval ik later minister-president zal worden en mijn verleden wordt doorgezaagd, ik heb wel eens softdrugs gebruikt en ook nog geïnhaleerd. Ik vond er gewoon niks aan, maar een keer relaxt doen in een coffeeshop zal ik nog wel eens willen, ooit. Als laatste en dat is misschien het wel meest kenmerkende van Nederland, maar er zal geen toerist ervoor naar toekomen, is ons calvinistische grondslag. Een sfeer kun je niet bezichtigen, maar slechts voelen, als je er tenminste vatbaar voor bent. Dus een bezoek aan een langdurige zware kerkdienst op zondag in Staphorst lijkt me ook een hele beleving.

Er is nog veel te doen en ik kan nog lekker weg in Nederland, echter voorlopig richt ik me maar op Thailand, al houd ik me aanbevolen om bovenstaande lijst nog uit te bereiden, graag hoor ik meer opties van lekker weg in Nederland.

GEEN FEYENOORD-‘FEESTJE VOOR MEDIA

februari 28, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 3 reacties

MEDIA VIST ACHTER HET NET
Waar is dat feestje? Niet in Rotterdam op 26 februari. Misschien niet door ferm en georganiseerd politie-optreden? In ieder geval waren de verschillende media de grote verliezers. Ze hebben hun hart een week op kunnen halen nadat de vernielingen in Rome breeduit gemeten werden in de media. Een week lang hebben ze kunnen hypen om naar een herhaling toe te werken bij de return in Rotterdam. Vele zogenaamde weldenkende journalisten zijn naarstig op zoek gegaan om de nieuwsconsument te bevredigen met hijgerig nieuws over potentiële rellen van psychopate voetbalsupporters. Daarnaast meenden o.a. Eerste Kamerleden nog een belerend toontje in de verkiezingsstrijd te moeten doen om de brave burger met stevige taal te overtuigen dat de politiek er werk van gaat maken. We zijn het immers helemaal zat dat voetbalgeweld dat me onze belastingcenten bestreden moet worden. Het feestje kwam er dus niet. Er waren wel een aantal aanhoudingen, maar bij zo’n massa testosteron, Rotterdams of Romeins, is dat niet opzienbarend. Weldenkend Nederland heeft geen beelden gezien van bloed aan de muur door billenprikkende tifosi uit Roma of geen ronddolende Feyenoorders op zoek naar Italiaanse prooi of overdreven hard meppende ME’ers die iedere verdachte ongelukkig wil meppen. Het bleef rustig, misschien wel door het politie-optreden, maar zeker niet door de verschillende media die niet konden wachten op een makkelijk verteerbaar nieuwsonderwerp.

VOETBALRELLEN
Terug naar de 19e in Rome waarbij een enorme volksverhuizing van ongeveer 6000 supporters georganiseerd moest worden. Ik weet niet of de verantwoordelijken bij Feyenoord slapeloze nachten hebben gehad, maar het overgrote deel, of misschien wel 100% was gescreend op het hebben van een stadionverbod. Natuurlijk weet een ieder dat de gemiddelde voetbalsupporter geen koorknaap is en als je er wat bier in gooit zal het taalgebruik allesbehalve parlementair zijn. Mijn ervaring met veel Feyenoordsupporters is trouwens dat zonder bier het aantal GVD’s al aanzienlijk is. Dit neemt niet weg dat een particuliere organisatie zoals Feyenoord niet verantwoordelijk gesteld kan worden voor Neanderthalers al dan niet met een stadionverbod die op eigen gelegenheid naar Rome zijn afreist om te rellen. De reactie van Feyenoord directeur Gudde vind ik dan ook terecht, schaamte was er wel, maar geen excuses voor iets waar je niet verantwoordelijk kunt zijn.

NIET FRAAI, GEEN RAMP

Natuurlijk is het geen verheffend gezicht groepen mafkezen die ruiten ingooien, flessen naar de ME smijten of anderszins vernielingen aanrichten. Of dit nu cultureel erfgoed is of niet, ook het vernielen van een bak geraniums van een omaatje is onnodig. Ik ga niet katten op de Italiaanse canabieri die mogelijk te hard hebben opgetreden tegen onschuldige Feyenoordsupporters. Ook ga ik niet foeteren op de grote mate van ongeorganiseerdheid die benoemd wordt met name ten aanzien van vervoer naar het stadion of het ontbreken van urinoirs, want van bier moet je nu eenmaal pissen. Dit alles is geen excuus voor wangedrag van een groep rellende mafkezen. Bovendien wat moet ik met nieuws dat de sfeer eigenlijk heel lang goed is geweest, de omzet voor de plaatselijke middenstanders uitstekend en Japanse toeristen zich veilig genoeg voelde om met supportersgroepen op de foto te gaan? Of wat te denken van berichten die opduiken dat de staatssecretaris van Cultuur, een kunstkenner, beweert dat de schade hooguit €2000, – is. Hij wil het wel uit eigen zak betalen. En dat is mooi, want dan kunnen al die geldinzamelingsacties van gymnasiasten en andere cultuurliefhebbers aan een goed doel besteed worden. Want ook zij hebben zich op een onaanvaardbare manier laten beïnvloeden door de media die zonder hoor- en wederhoor allerlei vluchtige artikelen de wereld in hebben gegooid. En die zelfde media hoopten op een reprise in Rotterdam om hun net zo vluchtige nette publiek weer te bedienen zodat ze och en wee kunnen roepen dat alle voetbalsupporters proleten zijn en die van Feyenoordsupporters in het bijzonder. Bij de hockeyclub zijn ze wel anders gewend. Ik heb genoten van de relatieve rust tussen de beide supportersgroepen. De media is massaal uitgerukt in afwachting om verslag te doen van hun eigen gecreëerde feestje. Lekker, het is niet doorgegaan.

FEYENOORD VERLOREN, OOK VAN DE UEFA

Verder viel er die avond weinig te genieten als Feyenoord-fan want het voetbal van de Rotterdammers was niet goed tot aan de onterecht gegeven rode kaart, na al een scala aan scheidsrechtelijke dwalingen. Het leek erop dat de UEFA de Franse scheidsrechter instructies had gegeven om die horde Rotterdammers niet meer in Europa toe te laten komen. Ik vind het oerstom dat er fans zijn die van alles ‘anoniem’ op het veld gooien, dat vraagt om problemen al heb ik ook wel gezien dat de Italiaanse voetballers meesters zijn in provocerend gedrag naar zowel voetballers als ook supporters. Als je dan de scheidsrechter raakt met een aansteker dan ben je als club de lul. Aan de andere kant vond ik het prachtig, ik neuriede zelfs mee, dat er massaal ‘UEFA Maffia’ werd geroepen en dat zelfs de Italianen hun steentje bijdroegen door ‘Puta UEFA’ te roepen. Zo eensgezind kan het voetbal ook zijn.
Natuurlijk ben ik ook als niet Rotterdammer en niet-harde kerner teleurgesteld. Teleurgesteld in het voetbalresultaat en de mogelijke gevolgen opgelegd door de machtsorganisatie UEFA. Als middelbare provinciale Feyenoordfan begrijp ik niets van het feit dat je je wilt later verbouwen voor je club. Wat ik wel begrijp dat je ieder moment van je vrije tijd stopt in het vervaardigen van spandoeken of sfeeracties. Zonder die fanatieke Feyenoorders op de Gerard Meijertribune is De Kuip een stuk stiller. Voor juist die grote groep ‘die hards’ is het een hard gelag dat Feyenoord zo’n negatieve lading krijgt. In de eerste plaats door die kleine groep die het verpest, maar vooral ook door de media die een gemakkelijk onderwerp op een amateuristische wijze oppakt.
Toevallig hoorde ik een VVD-minister zeggen op een ‘goedkope’ vraag van een journalist of het niet helemaal mis was met die partij, nu het zoveelste VVD-fraudeschandaal naar buiten is gekomen met het aftreden van Kamerlid Verheijen. Heel terrecht antwoordde ze: ,,Het gaat wel om individuele casussen en niet om de partij als geheel!”
Het is blijkbaar moeilijk voor veel mensen om hetzelfde te denken van voetbalsupporters en in dit geval van de club Feyenoord.

=========================================================================

De politiek en overheid zouden eens meer moeten nadenken over het gegeven dat echte psychopate randdebielen die ‘over the edge opereren’ en willens en wetens willen rellen altijd zullen blijven bestaan in iedere samenleving en in iedere tijd. Willen ze er echt iets aan doen dan moeten ze niet zo zeer een voetbalclub gaan belasten, of een organisatie van een feest (Hoek van Holland) of de burgemeester van Haren. Je accepteert dat deze mensen bestaan en zich heel strategisch aan een grote massa opdringen en hun geweldadigheid ten toon zullen spreiden. Nu is het bij een voetbalclub, maar als andere volkssporten of massabijeenkomsten populair zijn, zullen ze net zo gemakkelijk identificeren met deze organisaties. Dus voor de journalisten blijft er werk genoeg op gemakkelijke nieuwsitems, maar ze durven zich amper te verdiepen in het onderliggende gegeven dat er altijd hordes jongelingen zullen blijven waarbij de kans op ontsporing aanwezig is.

Europa aan flarden of altijd een losse flodder geweest?

januari 28, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 2 reacties

Ik kan geen Grieks, maar in de hoofden van het Griekse electoraat moet iets geklonken hebben zoals in Oost-Duitse steden in 1989. ‘Wir sind das Volk.’ De Oost-Duitsers hadden het morele gelijk aan hun zijde en ze hebben gewonnen, al zal de grootte van de winst discutabel zijn voor een deel van de mensen. Ook de Grieken hebben het morele gelijk aan hun zijde. Zij moesten immers bloeden voor de grote inlandse corruptie die boven tafel kwam. Bovendien betaalden zij de rekening van het redden van veel Noord-Europese banken. Gelukkig zien de Grieken hun redding niet in de xenofobe Gouden Dageraad, maar in het linkse Syriza van Alexis Tsipras. De partij voert een democratisch socialistische koers en is vooral antikapitalistisch. Zie hier de zaligmakende ingrediënten voor een fijne samenwerking met de voornamelijk Neo-kapitalistisch mainstream van de (Noord) Europeanen. Ik ben benieuwd hoe de Grieken deze overwinning van Syriza over vijf of tien jaar zullen waarderen.

Begin van het einde?
Als fervent voorstander van Europa, niet zozeer uit ideologische overweging, maar vooral op basis van (economisch) pragmatisme, is Europa onze enige kans op welvaart, maar vooral welzijn. En als ik onze zeg, dan bedoel ik dit inclusief de welvaart voor de Grieken, Portugezen en andere lidstaten aan de rafelranden van Europa. Mijn weloverwogen NEE tegen de Europese Grondwet (juni 2005) was geen NEE tegen Europa, maar vooral een NEE tegen de eenzijdigheid van Europa. Om het populistisch uit te drukken, het was een NEE tegen de vermarkting van Europa door en voor multinationals en geen Europa voor de Europeanen. Als Noord-Europeaan had je nog wel de voordelen, ook voor Jan met de Pet. Echter aan de horizon zag je de problemen aankomen, je hoefde er geen groot visionair voor te zijn. In mijn naïviteit dacht ik dat een Nederlands NEE en Frans NON voldoende zouden zijn om de menselijke maat te hanteren binnen de Europese grenzen. Bovendien ben ik realistisch genoeg om te beseffen dat het een moeizaam proces zou worden. Dus na dat weloverwogen NEE, hoorde ik verder niet bij de eurosceptici. Integendeel, maar ik had natuurlijk geen weet van de bankencrisis die zou volgen. Wie wel trouwens?

Zeven jaren stoeien we al met de gevolgen van die bankencrisis. Economische, politieke en culturele crisissen zouden volgen en/of daar zitten we nog midden in. In vele landen is hierdoor niet het meest fraaie naar boven gekomen. Met name rechts populistische partijen hebben een electoraal graantje mee weten te pikken. Het gevolg is dat zelfs gevestigde pro-Europese partijen hun Europese standpunt om puur pragmatische redenen voor intern gebruik hebben gematigd. De VVD in Nederland is hier een typisch voorbeeld van, aanschurken tegen het PVV standpunt voor binnenlandse consumptie, maar in Europa de Neo-kapitalistische koers blijven varen. Ze hebben in Nederland de afgelopen jaren de handen niet op elkaar gekregen voor Europa.
Krachtige taal wordt nu uitgeslagen als het gaat om terugbetalen van de Griekse schulden, alsof het Griekse equivalent van Jan met de Pet louter bestaat uit rovers en profiteurs. De Grieken hebben hun uitweg gevonden en putten hoop uit de antikapitalistische Syriza. Voor mij het zoveelste bewijs dat ik mijn standpunt over Europa misschien moet bijstellen? Niet omdat de Grieken hebben gewed op mogelijk een ‘verkeerde’ oplossing, maar eerder omdat het aantoont dat de wil (en misschien wel de mogelijkheden) ontbreken om bij elkaar te komen. Is er wel voldoende solidariteit tussen de landen onderling en is de louter bureaucratisch kapitalistische weg wel het geëigende pad om Europa een eenheid te laten worden? Ik begin te twijfelen en vrees daarmee voor de toekomst van Europa. Niet dat we een federale staat moeten nastreven, maar als 28 kleintjes op globale schaal stellen we maar bar weinig meer voor, al denken en voelen we vooral nog anders.

Of een nieuw begin?
De Griekse kiezer heeft gesproken en laat in beginsel vooral een geluid horen tegen de economische verdeling in Europa. De komende weken moet blijken of dit zal leiden tot een vrijwillig of misschien wel geforceerd afstand nemen van de EURO door Griekenland. Ik kan niet overzien of een zogenaamd grexit een economische ramp is, de economen zijn het er niet over eens. Wel is duidelijk dat hetgeen de Grieken zullen laten zien psychologische gevolgen zal krijgen. Om heel andere redenen zullen populistische groepen hun kakofonie aan anti-Europa geluiden laten horen. Het Griekse afscheid zal door hen warm begroet worden, want zijn het niet de kansarmen in de andere landen die moeten betalen voor die slome Grieken? In Nederland zal de PVV vooraan staan om te zeggen dat die 18 miljard die Jeroen Dijsselbloem terugeist van de Grieken nooit terug zal komen. Geert had het immers altijd al gezegd dat Europa een bodemloze put is. Ik zie hem verzuchten dat 18 miljard heel veel is voor de ouder wordende Henk en Ingrid die geen zorg meer krijgen. Nu komt dat eens een keer niet door de potverterende buitenlanders in Nederland, maar door de Grieken. Hij wint hier stemmen mee, de solidariteit en eendracht binnen Europa zal er niet groter door worden. Aan de andere kant van het politieke spectrum zal de SP juichen. Het economische establishment heeft een klap gekregen en dat smaakt naar meer, ook in Nederland. Zal er hoop gloren?

Clashes of civilisation
Maar als de economische koers geen draagvlak heeft binnen Europa, komen vooral andere verschillen naar boven. Het nieuwe Griekenland is bijvoorbeeld helemaal niet zo’n voorstander van de boycot tegen Rusland en Poetin. In de wetenschap dat de christen orthodoxie in Rusland en Griekenland de belangrijkste godsdienst is, moet ik onwillekeurig denken aan het werk van Samuel Huntington, begin jaren negentig, de botsing der beschavingen. Het is volgens mij een wetmatigheid als de economische belangen uiteen gaan lopen, andere verschillen een rol zullen gaan spelen. Verschillen in geloof, historische achtergrond en mate van liberale opvatting zullen meer uitvergroot worden en leiden tot clashes en daarmee verbrokkeling van Europa. Euro-sceptici zullen dat prachtig vinden en rechtspopulisten zullen hun nationalistische gelijk opeisen. Op termijn zal dat voor Europa als geheel geen goed doen, niet op economisch gebied, niet op politiek gebied en zeker niet op humaan gebied.

Europa een losse flodder?
Ik hoop dat Europa een verstandige reactie zal geven op de begrijpelijke middelvinger van de Grieken. Ik sta nog steeds achter mijn toenmalige NEE in 2005 en hoe tegenstrijdig het ook lijkt, ik hoop nog steeds op een Europese eenwording in welke vorm dan ook. Echter ik ben nog nooit zo pessimistisch geweest, niet vanwege de overwinning van Syriza an sich, maar vooral omdat dit aantoont hoe (economisch) verschillend we zijn en je je kunt afvragen of de Neo-kapitalistische koers uiteindelijk Europa niet ten gronde richt.

Ik ben Sprakeloos/JeSuisMuet

januari 11, 2015januari 21, 2019 / sprakeloosid / 5 reacties

Bij het affiche Maarten van Rossem* bespreekt de toestand in de wereld, denk ik niet meteen aan mondiale roze vergezichten. Zijn imago als veel belezen en hooggeleerd historicus in combinatie met spottend humoristisch gebrom is wel een aanbeveling om zijn lezing bij te wonen. Recent is hij vaak op televisie als onvolprezen voorzitter bij de ‘Slimste Mens’. In dit programma heeft hij al menigmaal weersproken dat hij een aartspessimist is. Ik herinner me zijn woorden dat hij eigenlijk best een positieve inborst heeft. En omdat Maarten van Rossum waarschijnlijk weinig van doen heeft met mediatraining komt dat positieve klaarblijkelijk voor de goegemeente niet aan de oppervlak. Aan het einde van de avond moet ik toegeven, Maarten van Rossem is zeker geen pessimist, in ieder geval een relativist met een licht optimistisch randje.

MAARTEN VAN ROSSEM & HOPE XXL IN DUIVEN

De kaartjes voor de avond waren al binnen voordat de gebeurtenissen rondom Charlie Hebdo zich voltrokken. En als Van Rossem dan toch spreekt over de toestand in de wereld komt zoiets uiteraard aan de orde. Hoe schril is het contrast tussen de gebeurtenissen in Parijs en de daarop volgende zwartmakerij tussen allerlei fundamentalistische groeperingen en domkoppen op internet en de idealistisch inslag van de organisatie van deze avond Hope XXL. Hope XXL is een Liemers initiatief dat streeft naar een vreedzame samenleving in de hele wereld met als slogan ACT LOCAL, THINK GLOBAL. Met het startpunt in de Liemers (o.a. Duiven, Zevenaar) proberen jongeren over de hele wereld te komen tot een lijst met aanbevelingen (Liemers List) en willen die gaan aanbieden in de vergadering van de VN. Een niet geringe ambitie die in 2009 al is begonnen en na 6 jaar moet in mei 2015 de Liemers List, verkregen door contacten met jongeren over de hele wereld, worden aangeboden aan de VN. En als Maarten van Rossem een van de vele leden van de Raad van Aanbeveling is voor HopeXXL is dat een niet gering ontlastend bewijs voor zijn vermeende pessimistische aard.

Zelf ben ik met tijden wel wat doemdenkerig of heb in ieder geval last van Weltschmerzen en de afgelopen dagen heb ik me kunnen laven met gruwelijke beelden en nieuws over de gebeurtenissen in Parijs en de rest van Europa. En als je dan het nieuws of de sociale media induikt, kan je er ook niet omheen. We zijn in oorlog wordt er geroepen door sommige politici. Iedere quote en beweging van politici en andere hoogwaardigheidsbekleders wordt vervolgens door de media uitvergroot en iedere ook maar net geletterde kan zijn of haar mening op de sociale media kwijt. Veel haatzaaierij en eendimensionaal denken is het gevolg, de redelijkheid bij het gewone publiek, waaronder ikzelf, dreigt te verdwijnen naarmate het nieuws intensiever, maar daardoor niet altijd objectiever wordt.

MEDIA EN VEILIGHEIDSGEVOEL

,,Terrorisme is de macht van de machtelozen,” is een quote van Maarten van Rossem op de onvermijdelijk vraag een reactie te geven op de actuele gebeurtenissen in Parijs. Het gevaar is vooral de reactie van de overheid en het roeptoeteren in de media. De overheid moet zich indekken bij dit soort situaties en de media moet vooral nieuws maken om klanten te binden. Dit zijn twee belangrijke ingrediënten om de angst in de maatschappij aan te wakkeren. Objectief zijn er helemaal geen redenen om aan te nemen dat de gemiddelde burger gevaar loopt. Vooral de dreigende taal van minister Opstelten hekelt Van Rossem. De minister zegt dat Nederland op alles voorbereid moet zijn, maar tegelijkertijd wordt een reëel gevaar voor doden, gewonden en vernieling afgedaan met Het moet wel een feestje blijven. Van Rossem doelt daarbij op de vele vingers, ogen en andere lichaamsdelen die door vuurwerk gemist moeten worden. Opstelten geeft daarmee aan helemaal niet voor veiligheid te zijn. Van Rossem denkt dat Nederland steeds veiliger wordt in vergelijking met veertig jaar terug. Het aantal verkeersdoden is nu nog maar 600 (!) op jaarbasis. Hij vergelijkt dat met de cijfers van begin jaren zeventig (ruim 3000). Het gevaar om in verkeer om te komen is vele malen groter dan slachtoffer te worden van een terroristische aanslag, maar de angst bij de bevolking, mede gecreëerd door overheid en media is oneindig groot. Zelf zie ik cijfers langskomen via twitter van de Europese politie (Europol) over het aandeel van fundamentalistische terroristische daden door moslims in verhouding met ander terroristisch geweld. De schellen vielen van mijn ogen.
Bij het schrijven van deze zin (zaterdagmiddag 10 januari) kijk ik op twitter en de ach en wee’s van afgelopen dagen over het gevaar van de moslims en de steunbetuigingen aan Charlie Hebdo zijn tanende. Het korte rokje van Eva Jinek en de uitslag van de oefenwedstrijd van Ajax in Qatar (!) is belangrijker. En misschien is dat ook maar goed, maar het relativeert wel. Bij de manifestatie in Parijs zal door de media-aandacht alle voor- en tegenstander van de moslims weer vol op het orgel gaan. Wie heeft het dan nog puur over de persvrijheid?

Bron: Europol

(interessant zijn ook de statistieken van Eurostat met pdf-bestanden per jaar)

HET GESCHREVEN WOORD IN ALLE VRIJHEID

Wie kende Charlie Hebdo voor afgelopen week? We zijn nu allemaal Charlie en terecht, want wie aan het vrije woord komt, heeft het in de westerse samenleving niet begrepen. Wie hiermee op de manier van de geradicaliseerde moslims een eind wil maken door te moorden, maakt het leven van vele mensen wel heel zuur. Op de eerste plaats natuurlijk de directe slachtoffers en hun familie, maar ook zij die willen leven met ‘Liberté, Egalité en Fraternité. Ik ben er ook zo één. De slogan van de Franse Revolutie geldt wat mij betreft voor alle ingezeten. Ik ben derhalve hartgrondig eens met burgemeester Abutaleb van Rotterdam als je deze waarden niet kunt of wilt nastreven, dan rot je maar op. Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat je zoiets als satire, smakeloos of stijlvol, als een reden ziet om de barbarij nieuw leven in te blazen. Ik vind het sowieso onverstandig om aanhanger te zijn van een boek en daarbij je eigen denkvermogen uit te schakelen. Of dit nu de Koran, de Bijbel, Das Kapitaal of welk andere levensleidraad is. Als je moet moorden dan deugd dat boek (op delen) misschien niet, maar vooral die moordenaars deugen niet. Het gekke is echter dat allerlei anti-moslims op een bijna fundamentalistische wijze ook de Koran schijnen te doorgronden en denken te weten dat iedere moslim in wezen een moordmachine is. Heel curieus is dat. In naam van een religie moorden of uitsluiten is onaanvaardbaar, of dit nu de islam is of in het (recente) verleden het christendom, het is abject.
Wij zijn dus allemaal Charlie? Hoe lang is het geleden dat de Nederlandse overheid Gregorius Nekschot heeft opgepakt, juist omdat hij aan de (misschien wel) rafelranden van de persvrijheid knabbelde? Met dit vergelijk kwam Van Rossem. Gelukkig hebben wij genoeg Checks & Balances om niet tot vrijheidbenemende maatregelen te komen. Dat is waar een ieder toch voor strijdt, zondag 11 januari 2015? Als dat de intentie is, dan ondersteun ik het van harte. Als het misbruikt wordt voor verdere polarisatie, dan pas ik. Ik onderschat zeker niet de gevaren van toenemende spanningen tussen bevolkingsgroepen. De kans dat daarbij meer doden vallen door moslimextremisme is reëel aanwezig, de kans dat dit erger wordt als de angst regeert is 100% zeker. Ik wil derhalve een van de uitgangspunten van Hope XXL nogmaals herhalen: ,,dat de mens vatbaar is voor redelijkheid. Redelijkheid delft vaak het onderspit omdat men in deelbelangen denkt en het geheel niet in acht neemt.”

NASCHRIFT

De bijeenkomst van HopeXXL en de gebeurtenissen in Parijs en Europa kwamen toevallig bij elkaar in dit blog. De intenties van de jongeren en de Liemers List vormen mogelijk een contrast met met het gevaar op polarisatie in de (Europese) samenleving. Alleen het feit dat Marine Le Pen geen uitnodiging krijgt om mee te demonstreren is al een veeg teken. Over Liberté, Egalité en Fraternité gesproken. Zijn er niet op afzienbare tijd verkiezingen in Frankrijk en streeft Hollande deelbelangen na die een mogelijke glorieuze aanwezigheid van Le Pen ongewenst maken? ACT LOCAL, THINK GLOBAL, al bloggend achter mijn computer zie ik het allemaal maar aan. Ik vind het optimisme van Hope XXL toch een stuk ontspannender dan het bekvechten op de sociale media. Bij het afronden van dit stuk is de twittergemeenschap vooral bezig met minder ernstige zaken. Wederom misschien een goed teken.

* Daar waar ik Maarten van Rossem nadrukkelijk aanhaal in de tekst is afkomstig van hem, de rest is hooguit op basis van zijn bevindingen, maar vooral mijn eigen mening.

Met Gemak naar Roodeschool Deel 2 (slot)

januari 3, 2015januari 3, 2015 / sprakeloosid / 6 reacties

Zo gaat dat met goede voornemens meestal, ze werken niet. In ieder geval niet optimaal, tenminste bij mij. In 2012 had ik me voorgenomen om met de trein een dagje Roodeschool te doen. Waarom? Gewoon omdat het een voornemen was en Roodeschool gevoelens van de lagere school naar bovenhaalden. Ik schreef ooit al eens, eerst Roodeschool zien en dan sterven. Dat sterven mag van mij nog heel lang duren, al zeggen cynici dat ik wel stoppen moet met roken, over goede voornemens gesproken. Het moest november 2012 worden toen ik de deadline van het goede voornemen dichterbij zag komen. Ik zou vertrekken en een uitgebreid verslag doen van mijn reis, bevindingen, maar ook bijvoorbeeld van het boek dat ik op dat moment las, ‘Reizen zonder John, van Geert Mak. En zie daar de flauwe woordspeling in de titel. Eigenlijk is een retourtje Roodeschool, hoewel niet gebruikelijk, een makkie. Het reisverslag maken is een ander verhaal, deel 1 is gemaakt zoals het gepland was, maar de rest……….

Voorbij Roodeschool was er nog meer, in ieder geval moest ik naar Oosteinde voor de lunch. De snackbar was nog niet open en volgens mij de plaatselijke Chinees ook nog niet. Echter ruim twee jaar na dato, is mijn hoofd voor een deel net zo leeg als het Noordoostelijke Groninger landschap. Het boek van Geert Mak is al lang uit, de aantekeningen die ik die dag in ruime mate heb gemaakt, blijken toch een beperkte houdbaarheidsdatum te hebben. Maar we hebben nog wel de foto’s. 2015, ik begin dus maar eens met een fotoblog, een blog van voormalige goede voornemens.

ARNHEM-GRONINGEN

Het landschap zoeft voorbij. Ik vraag me af of ik wel goede foto’s kan maken in de trein. Goed is in dit geval onbewogen, want veel van mijn foto’s weet ik proefondervindelijk, zijn niet geheel recht. Ook vroeg ik me toen af, zou een sociaalgeograaf de verschillende boerenlandschappen van elkaar kunnen onderscheiden?

Landschap bij Dieren, vlak voor Zutphen en het station in Zwolle

GRONINGEN -ROODESCHOOL

Landschap bij Haren en het laatste stuk naar Roodeschool, het regent weliswaar, maar het landschap wordt kaler en eenmaal in Roodeschool is het droog. Onderweg overwoog ik te kijken of Baflo misschien mijn nieuwe residentie zou kunnen worden.

En daar komen we aan: ROODESCHOOL

Al lopende door Roodeschool, de eerste impressies

Leeg, rustig met hier en daar hele mooie huisjes. Bij de kerk kwam een man naar me toe, nieuwsgierig waarom iemand stond te fotograferen. Hij vertelde me dat er vroeger nog vijf bakkers waren in Roodeschool. Een soort van Groningse variant van de Brabantse aardappeleters. Tegenwoordig was er geen een meer, en voor de lunch verwijst hij me om de weg te volgen richting de Eemshaven. Openbaar vervoer is er niet.

Aangekomen bij Hotel Ekamper, een Bourgondisch broodje kroket had ik besloten te verorberen. De definitie van Bourgondisch is er wezenlijk anders dan in mijn gedachten, maar het was goed weg te kanen, bovendien was de prijs er nog van ver uit de vorige eeuw. Ik was overigens de enige gast, maar het hotel biedt onderdak aan Poolse arbeiders die in de Eemshaven werken.

Naar het station van Roodeschool betekende het nog vier kilometer lopen om daar de trein richting Groningen te pakken. Ik had me voorgenomen in twee plaatsjes uit te stappen om nog een rondje door de dorpen te lopen. De foto’s gaven niet meteen uitkomst welke dorpen het waren, maar met een beetje puzzelen bleken dat Usquert en Baflo te zijn geweest.

Sightseeing Usquert

Sightseeing Baflo

Het begon donkerder te worden, beide dorpen waren ongeveer in een half uurtje goed te doorlopen. Rust en een beetje Ot en Sien gevoel kreeg ik er wel van. Groningen waar ik nog even uitstapte kreeg daardoor, hoewel maar een twintigtal minuten van Baflo een heel kosmopolitische uitstraling. Geheel ten onrechte hoewel het gewoon een leuke stad is.

Een leuk reisje heb ik mezelf gegeven die dag in 2012, maar ik moet tot de slotsom komen dat het meer tijd vergt om achtergronden, actualiteiten en het Groningse decor met elkaar te verenigen. Ik had plaatselijke krantjes meegenomen, het nieuws gehoord die dag en had hoogdravende ideeën voor een blog dat meerdere delen zou bevatten. Het Groningse aardbevingsgeweld heb ik die dag bijvoorbeeld helemaal niet meegenomen en/of onderzocht. Hoe zit dat in Roodeschool, Usquert of Baflo? Ik weet het niet, voorlopig houd ik me gemak maar, maar dit fotoblog is wel gereed in …..2015.

Pro-Zwarte Piet? Wel nee, vooral ANTI Anti-Zwarte Piet!

november 15, 2014januari 22, 2019 / sprakeloosid / 12 reacties

Land van 15 miljoen mensen, op dat hele kleine stukje Aarde….dat is de plek waar marketingmanagers twijfelen of ze zwartepiet-producten moeten verkopen, of niet. Dat is de plek waar zwarte piet gepolderd wordt tot kaaspiet, stroopwafelpiet en regenboogpiet. Dat is de plek waar volwassen mensen tussen het nieuws van Oekraïne, ISIS en ebola verontwaardigd standpunten innemen over een kinderfeest. Dat is de plek waar de aanstichters van de discussie met de dood worden bedreigd. Dat is de plek waar shaming en blaming wordt gepropageerd door anti-zwartepieters na een onwelgevallige uitspraak van de Hoge Raad. Dat is de plek waar zwarte piet een pistolenpietje mee moet nemen ter bescherming. Dat is de plek waarbij een extreem bezoedelende reactie komt van reactionairen en andere randdebielen, op de extreem fundamentalistische aanklacht van rascisme door onfatsoenlijke moraalridders met hersenspinsels. Dat is de plek waarbij het Sinterklaasjournaal tot Bijbel, Koran en Thora tegelijkertijd is verworden, het Sinterklaasjournaal als nationale moraalgids. Kortom een belachelijk land.

Ik ben niet PRO-Zwarte Piet
Terwijl de intocht nu bezig is, wil ik helemaal niet weten welke pro- en antizwarte-pieters in Gouda actief zijn. Voor mij staat het vast dat Zwarte Piet niet racistisch is en ook niet racistische bedoeld. Ook al omdat de herkomst te herleiden is uit de Germaanse tijd en er een gigantische natuurlijke evolutie in het hele Sinterklaasfeest plaatsvond door de eeuwen heen. Ik ontken daarmee niet het bestaan van racisme en discriminatie in alle lagen van de bevolking, integendeel. Zelfs de gevoelens van mensen die zwarte piet aan de slavernij koppelen, wil ik niet bagatelliseren. Zij zullen bij zichzelf moeten nagaan door wie of wat die valse koppeling misbruikt wordt. Mijn verbazing over de oplopende discussie over racisme rond het Sinterklaasfeest kreeg vorige week voeding door een artikel in Trouw over Adrian Hart. Met de kop ,,Antiracisten houden racisme in stand” slaat hij de spijker op zijn kop. Adrian Hart heeft net een boek uitgegeven over dit onderwerp. Hij was actief racismebestrijder uit de jaren tachtig.

“Natuurlijk keur ik iedere vorm van racisme af. Maar dat betekent niet dat ik iedere vorm van antiracisme toejuich. Zero tolerance betekent het einde van iedere context.” (einde citaat)

In de Zwarte Piet discussie wordt iedere context weggehaald en geeft voeding aan tegensentimenten zoals de Nederlandse Volks Unie en zelfs de PVV pikt een graantje mee.

,,Zero tolerance klinkt heel stoer, maar het is een teken van een onthutsend simplisme. De neiging om alle context buiten beschouwing te laten, past in een bredere trend waarbij het volk – vooral de lager opgeleiden onder ons – wordt gezien als gajes. Het is alsof wij, gewone mensen, zo ongemanierd en onbeschoft zijn, dat we alleen nog in bedwang kunnen worden gehouden met regels, wetten en toezicht.” (einde citaat)

De ongefundeerde hersenspinsels van de antizwartepieters hebben inderdaad iets losgemaakt, naast een haast even ongefundeerde reactie van sommige prozwartepieters die ervoor zorgt dat als je niet uitkijkt automatisch in het racistische kamp wordt geschaard door zogenaamd weldenkend Nederland. Op zijn minst ben je kinderachtig om vast te willen houden aan het aloude en bestaande.
Ik ben helemaal niet pro- zwartepieter en het zal me geen pepernoot kunnen schelen hoe het feest er over vijftig jaar uit gaat zien. Ik heb het idee dat de meerderheid van de Nederlanders net zo denkt en ik hanteer daarbij gemakshalve even de cijfers dierondzingen dat 80% nu (en op deze manier) geen veranderingen wenst in de figuur van zwarte piet. Ik hekel daarentegen de roep van Neanderthalers om Zwarte Piet bewust in te zetten om racisme aan te wakkeren, maar dat is volgens mij een hele kleine minderheid die er altijd zal blijven. Ik begin vooral ANTI anti-zwartepiet te worden. Ik vraag me af of die club van hoogopgeleide Amsterdammers, al dan niet afkomstig van de Antillen of Suriname, wel antiracisme in het vandaal hebben en niet veel meer bezig zijn met de BV Ikzelf om wat voor psychische redenen dan ook.

Roeptoeterende welgemanierde BN-ers
En misschien nog wel erger dan een clubje dat overtuigd is van hun goede motieven om Zwarte Piet te weren, is de groep die deze minderheid faciliteert. Gemakshalve noem ik dat maar even de grachtengordel in navolging van Powned met hun Pownews. De interviewmethodes van Pownews zijn niet de mijne, maar op dit vlak hebben ze wel een punt. De bevoogdende hautaine invalshoek van de grachtengordel wordt niet voor niets op de hak genomen door die schoffies van Powned. Ook ik stoor me in toenemende mate aan programma’s als Pauw (en Witteman), DWDD en aanverwanten die podium blijven geven aan BN-ers die verontwaardigd de antizwartepieters steunen. BN-ers die enkele jaren terug nog Zwarte Piet speelden of een andere belangrijke rol in het Sinterklaasverhaal hadden, hebben in een keer het licht gezien? Zou het water van de grachtengordel iets bevatten dat hen anders maakt dan de rest van Nederland en waardoor zij het beter begrijpen? Of is het slechts feelgood-engagement of behoud van werk. Zouden de BN-ers geen afspiegeling zijn qua mening en opinie in vergelijking met de rest van Nederland? Ook dan zou 80% zich voor het huidige Sinterklaasfeest moeten uitlaten. Echter iedereen roeptoetert elkaar na ten koste van het gajes dat bulkend en bierend op de bank racistisch zit te wezen. ‘We zullen het klootjesvolk wel eens opvoeden.’
In dat licht verwijs ik naar een column van René Cuperus uit de Volkskrant. Een zeer lezenswaardig artikel en verplichte kost voor iedere hoogopgeleide, inclusief de grachtengordel. Ten aanzien van de Zwarte Piet discussie zou ik zonder moeite zo tien citaten kunnen quoten om handen en voeten te geven aan het verschil tussen roeptoeterende grachtengordel en de rest van Nederland, om duidelijk te maken dat de media en de moraliteit misbruikt wordt en een vals beeld geeft van de werkelijke sentimenten in de zwarte pietdiscussie. Ik gebruik het laatste gedeelte van zijn betoog:
,,Ook geen woord over het feit dat de elite der hoogopgeleiden nogal tekortgeschoten is bij het managen van hun o zo dierbare globaliseringskoers. Zie de bankencrisis, de eurocrisis, de multiculturele fricties. Dat zal het vertrouwen van laagopgeleiden in de wijsheid der hoogopgeleiden niet ten goede zijn gekomen. Hoe zullen de laagopgeleide huurders denken over de ontspoorde bobo’s in de voorheen sociale woningbouw?
Maar het meest verraderlijke is dit. Hoogopgeleiden houden er halfbewust een vals zelfbeeld op na. Men geeft voor kosmopolitisch en universalistisch te zijn, pro-migratie, pro-islam, pro-Europa. Vooral om zich te kunnen onderscheiden van ordinaire lageropgeleiden. Maar hoe kosmopolitisch, pro-Europees en pro-islam is de elite op de keper beschouwd? Daar valt nogal wat op af te dingen. Het zou zelfs wel eens zo kunnen zijn, dat juist de lageropgeleiden momenteel als avant-garde fungeren bij het alarm slaan over de schaduwzijden van de globalisering.”

De zwartepietdiscussie kan gezien worden als een hoofdstuk in de verwording van de twee hier genoemde kampen. Als toppunt is het gebruik van het Sinterklaasjournaal, die uiting moet geven aan de opgelopen discussie over een onderwerp dat helemaal niet in landsbelang is, zelfs geen animositeit had hoeven opleveren als er niet zo eenzijdig ruchtbaarheid was gegeven aan een issue dat ten onrechte is verworden tot een nationaal probleem. Een ‘ouderwets gezellig feest’, witte pieten, regenboogpieten of clowntjes pieten, het zijn allemaal spastische ‘oplossingen’ voor de huidige onderlinge vijandigheden bij een mythisch kinderfeest, maar waarbij de richting waar het naar toe moet bepaald wordt door een kleine groep ‘grachtengordels’ zonder kennis, invoelingsvermogen en tact naar de overgrote meerderheid. Een volksfeest is niet te mennen en omdat het niet racistisch is, hoeft het ook niet gemend te worden. Een kleine minderheid meent dat dit wel moest.

Afronding voor dit jaar

Voor mij is het gedoe over Zwarte Piet zeker geen onschuldige discussie meer, maar een tendens met gevaarlijke onderliggende gevolgen waarbij de politieke en culturele elite (of zij die het podium krijgen om zich zo te noemen) een zware wissel trekken op toekomstige solidariteit. Hoe groot is hun betrouwbaarheid als het gaat om zaken die echt belangrijk zijn.

In de psychologie zegt men nog wel eens dat je alleen van anderen kunt houden, als je ook van jezelf houdt. Ik weet niet of je wetenschappelijk de lijn naar groepen kunt trekken, maar in Nederland zou eens stil moeten staan bij de hartstocht voor de goede dingen van de eigen cultuur. Door dat te omarmen en te waarderen, kan er pas ruimte komen voor waardering van de eigen cultuur. Dus hoe kospomolitisch zijn die antizwartepieters nu eigenlijk? Voor dit jaar stop is dit mijn eerste en enige blog hierover.

In 2013 schreef ik: Zwarte Piet in moerassig Nederland

In 2011 herplaatste ik een blog uit 2009 met de titel: Poten af van Zwarte Piet

Om de onheusheid van de argumenten van de antizwartepieters te ridiculiseren, pleitte ik in 2013 voor de afschaffing van het Caraïbisch Carnaval in Rotterdam. Een belachelijk idee natuurlijk, maar niet stommer dan.

In 2004 al geschreven, maar herplaatsing op mijn blog is in deze mijn eerste ‘multiculti’ ervaring in de provincie.

Cobra-paniek

september 6, 2014januari 21, 2019 / sprakeloosid / 11 reacties

Nederland is in de ban van de Cobra. Sociale media en televisie weten dat te melden. Mijn eerste opwelling is: ,,Nu is Nederland echt uit de crisis, we hebben weer aandacht voor de kunst.” Niets is minder waar. Er blijkt een levensgevaarlijke cobra te zijn ontsnapt. Ik hoor net van mijn wederhelft dat het beest inmiddels gevonden is. We kunnen weer rustig slapen, tenzij je een kunstliefhebber bent, want dan moet de economie nog verder aantrekken.

Ik denk dan meteen wat een mens bezielt om een slang te koesteren en in huis te nemen en dan nog wel een hele giftige? Eén zo’n beestje is niet voldoende om er een mooie tas van te maken. En wat kun je nog meer met een cobra? Ik heb wel eens gezien dat slangen gemolken worden en dat met het gif allerlei hele nuttige zaken gedaan kunnen worden. Maar om zoiets nu te doen in een rustige woonwijk in het ongetwijfeld pittoreske Made is erg twijfelachtig. Of zou de bezitter een uiterst verlegen man zijn, naarstig op zoek naar een levensmaatje, maar te bleu om een dame te versieren? Met zijn rudimentaire kennis van het scheppingsverhaal zou hij gedacht kunnen hebben een slang aan te schaffen als hulpmiddel. Als hij verder had gelezen dan wist hij ook dat hij dan uit het ‘single-paradijs’ zou zijn getrapt en zich in de hel van het Aardse leven had moeten redden. Ik kan de psyche van de slangenbezitters in zijn algemeenheid niet begrijpen, laat staan een giftige waar je geen tasjes van kunt maken. De enige optie die nog ergens hout snijdt is een slangenbezweerder die aan het oefenen is om in zijn broodwinning te voorzien door op Oosterse markten te gaan staan. Maar in een tijd van terrorisme-angst kun je stellen dat het hebben van een cobra op zijn minst gelijk staat met het hebben van een wapen. Voor je het weet wordt je verdacht van aanhanger te zijn van het Kalifaat waar het dresseren van slangen gemeengoed was, of misschien nog wel is want je weet het niet met dat addergebroed.

Net zo gek als het hebben van een cobra in je slaapkamer, is de mediagekte rondom de ontsnapping. Ik begreep dat het beest gewoon in de schuur van de eigenaar lag. Mogelijk had het geen sleutel bij zich na een avondje stappen en chickies versieren en lag het zijn roes uit te slapen. Ik begrijp best dat de buurtbewoners goed geïnformeerd willen en moeten worden. Ook snap ik dat de rest van Made met belangstelling de zoektocht gade slaat. De experts kunnen wel zeggen dat zo’n beest niet verder kan zijn dan 200 à 300 meter, maar wie gelooft er tegenwoordig nog experts? Maar moet heel Nederland, van Rodeschool tot Slenaken, van Winterswijk tot Schoorl op de hoogte worden gebracht van deze zoektocht? Is de behoefte aan luchtig nieuws, want dat is het natuurlijk tenzij je in Made woont, zo groot dat we dit belangrijk vinden? Of is het de opluchting van het vredesbestand in de Oekraïne en de vastberadenheid van de NAVO-top in Wales die ruimte geeft aan dit soort berichten.

Ik mag aannemen dat de eigenaar een fikse boete krijgt en verantwoordelijk wordt gesteld voor de gemaakte kosten. Misschien dat hij maar eens een donatie moet geven voor een West-Brabants museum zodat ze een mooi kunstwerk kunnen aanschaffen.

sprakeloos verhalen

Tussen struisvogel en 'Weltschmerzen'

Actueel Sprakeloos