Shoshin op het Heuzesepad

Een aantal dagen voordat ik in de vroegte het Heuzesepad liep, kwam ik per toeval een aantal Japanse wijsheden tegen om luiheid te voorkomen. Nu kan ik zeggen dat als je op een vroege ochtend al naar Opheusden bent gereden om het 127e klompenpad te lopen, dat ik niet lui ben. Maar Shoshin betekent in mijn eigen woorden, doe alles met de nieuwsgierigheid van een beginner. Zo is mijn eigen vrije vertaling. Het is inmiddels wel bijna een half jaar geleden dat ik mijn laatste klompenpad liep, dus misschien moet ik er wel weer in komen?

Deze dame waakt over de Maneswaard, maar wie, wat en waarom is me niet duidelijk. Maar het is altijd goed dat er iemand waakt.

En niet alleen de vrouw waakt, ook de houten Romein en de Romeinse Baadster een tiental kilometers verderop.

Ik begin bij de Romeinse Wachttoren De Spees. Hé, hier ook al aandacht voor de Romeinse limes. Het weekend was ik nog in Lugdunum Batavorum en woon zelf nabije Carvium waar nu de Romeinse Baadster prijkt. Nieuwsgierig geworden? Een beetje Shoshin en je volgt mijn linken, voor je het weet ben je een connaisseur op het gebied van de Romeinen en de noordgrens van hun Rijk. Ik zal nog een mooie foto van de Romeinse baadster toevoegen aan dit klompenpadblog.

Wat ook nieuw was vandaag is de uitgebreide zonneschijn die op deze Aswoensdag. Nu vraag ik me af of er in de contreien van Opheusden veel Carnaval is gevierd, of eigenlijk is het een retorische vraag. Ik als katholiek mannetje haalde wel vroeger het askruisje om me ervan te verwittigen dat ik van stof ben en tot stof zal wederkeren. Het symboliseert de vergankelijkheid van de mens en bezinning. Misschien moet de Aarde als geheel wel een heel groot askruis krijgen want aan bezinning zijn we hard toe, maar daar wil ik het niet over hebben. Op het einde van de wandeling werd ik wel geconfronteerd met mijn eigen nietigheid. Ik gleed link uit op de dijken waar de schaapjes rustig aan het grazen waren. Het was nog behoorlijk modderig en mijn knie maakte een rare beweging. Een beetje verdraaid, maar zonder fysieke gevolgen. Mijn as voor deze woensdag is een hele hoop modder op mijn broek.

Het Heuzesepad had mooie stukken, maar ook minder toeristische plekje, maar daar leerde ik dat de zavelige grond aldaar geschikt is voor de teelt van perk- en laanbomen, een specialiteit van de streek. Dat wist ik dan weer niet. Het aantal laantjes tijdens de wandeling was trouwens beperkt. Eentje?

Ik weet niet of ik na deze wandeling me heel erg gehouden heb aan de Japanse shoshin-regels, ik heb wel mijn best gedaan.

Voor meer foto’s zie ook titiissprakeloos op Instagram

WE SIGNALEREN: 144 woorden voor het hier en nu

Taal is aan verandering onderhevig. Soms is dat spijtig, vaak gebeurt het ongemerkt. Dan heb ik het niet over taalverruwing, verengelsing, jeugdjargon of taalgewoontes van welke bubbel dan ook. Wie wist 20 jaar geleden wat Bokitogedrag was? Kon swaffelen definiëren? Om van alle nieuwe woorden op het gebied van techniek en sociale media maar te zwijgen. Zouden er al mensen zijn die niet meer weten wat een encyclopedie is? Dat googelen  we wel even.

Op mijn weblog (wist 25 jaar geleden echt niet wat het was) schrijf ik bovenaan: Wie schrijft die blijft? We zullen zien, een uitdaging voor de internetarcheoloog van 2166.

Zouden ze mijn stukjes begrijpen? Ze zullen met enige regelmaat lezen We Appen. 1 maart 2025 is aangekondigd als de grote overstap-dag van WhatsApp naar Signal. Gebruiken we de komende jaren: We Signaleren? We Appen is daarmee in één keer ouderwets.

Plaatjes en Kletspraatjes: Fröbelen op het Koeweidepad op de Sallandse Heuvelrug.

De horizon werd geblokkeerd door een grijsgrauwe muur van de uitlopers van de Sallandse Heuvelrug. Ik was vooral blij met wat extra kleding. Het was nog fris om negen uur ‘s ochtends. Het lentegroen laat nog op zich wachten, hoewel de lentebloemen zich hier en daar wel manifesteerden. Vanuit de site van Verslingerd Aan Salland koos ik voor het Koeweidepad aan de Sallandse kant van de Heuvelrug. Bleek het pad deels te lopen op het wereldtijdpad van de gemeente Holten-Rijssen. Een geweldige ontdekking, in tien wandelingen zijn er vanaf de jaartelling tot heden 2024 informatiepaaltjes met historische wetenswaardigheden. Een prachtig initiatief met perspectief voor nieuwe wandelingen. Een positief begin van de dag.

Mijn eerste paaltje beschreef 1837 en ik las dat de Duitse pedagoog Friedrich Fröbel de eerste kleuterschool opent. Normaliter begin ik de dag niet hiermee, maar nu weet ik het. Ik had wel eens gehoord dat hier het woord fröbelen vandaan komt. Nu vergeet ik het niet meer. Fröbelen wordt in de Nederlandse taal wel eens wat kleinerend gebruikt, maar ik moet stellen dat het wereldtijdpad fantastisch in elkaar is gefröbeld, ik zou willen dat ik het zelf bedacht had. Trouwens wel een gratis advies mijnerzijds aan alle onderwijsvernieuwers en makers van protocollen en verdere ‘moetenswaardigheden’ voor de hardwerkende lesboer: Loop een stuk van het Wereldtijdpad met je klas en je hebt geïntegreerd onderwijs op ieder wenselijk niveau. Historische feiten alom aanwezig. Biologie en aardrijkskunde haal je zo uit de buitenlucht. Het is aan de politieke voorkeur van de docent om er klimatologische kennis en milieukundige feiten aan toe te voegen. Bovendien in de buitenlucht, de gymles is niet meer nodig. En voor mensen die denken  dat 5G niet werkt in deze regio, geen zorgen.

Een productieve ochtend dus, gewandeld, een stukje geschreven en uitzicht om meer mooie wandelingen in het Sallandse en/of Twentse te maken. En hier zit een stukje persoonlijke geschiedenis aan, mijn vader 100% Tukker oordeelde dat de Sallandse Heuvelrug Twente is. Ik, opgegroeid in Raalte, wist zeker dat het oorspronkelijk gewoon Salland was en is.

zie ook op Komoot onder de naam Vincent ID Sprakeloos

Plaatjes en Kletspraatjes: De groeten aan Niels uit Duiven

De woensdag ligt nog voor me. Ze weet nog niet of ze zonnig gaat worden of toch andere plannen heeft. Zelf heb ik mijn afstreeplijstje voor de ochtend al op orde. Paspoort vernieuwen, boodschapje en 10.000 passen voor lijf, leden en mind bijna gelopen. Het is half tien en ik word geconfronteerd met een heel optimistisch gedicht in het park. Een gedicht van Niels:

Ik zit in de wind

Ik ruik de bloemen

Ik kijk naar alles om me heen

Ik wil alles meenemen

Omdat het nog winter is, geuren en kleuren de bloemen nog niet. Ik kijk ook om me heen en ik zie de woensdag voor me. Wat wil ik zien, wat wil ik meemaken en wil ik alles meenemen? Niels wilde duidelijk alles. Niels zat toen op de basisschool in 2010 en was blij met alles. Tenminste dat denk ik, of, in ieder geval, dat hoop ik.

Gedichten zijn om er een eigen inkleuring aan te geven, dus de boodschap van Niels aan mij op deze woensdagochtend is er één van ‘maak er wat van vandaag’.

En dat ga ik dan maar doen. Terwijl ik verder loop, denk ik aan Niels. Zal hij ruim veertien jaar later alles gekregen hebben wat hij wilde meenemen, of heeft hij ook weer dingen weggegooid of achtergelaten? Ik ken Niels niet, maar ik wens Niels in ieder geval het allerbeste.

Botsende Beschavingen?: 144 woorden voor het hier en nu.

Na de Koude Oorlog was de verwachting dat alle mondiale strijd langs culturele en religieuze scheidslijnen gaat lopen. Hiermee kwam de Amerikaanse politicoloog Samuel Huntington. Zijn boek Botsende Beschavingen’ vond breed aftrek. Nadat we gewonnen hebben van de commies, creëerden we een nieuw houvast om de wereld te begrijpen. Het neokapitalisme slaat overal zijn overwinningsslag. Ook in de voormalige Sovjetstaten heerste jarenlang een jolig anarchistisch-kapitalistische feeststemming. Zelfs de Chinezen hebben van de leidende communistische partij een mondiaal filiaal van Grijpen en Graaien gemaakt. 9/11 zou nog een argument kunnen zijn van ‘clashes of civilization’. Maar geldt dat ook voor de clash binnen de christelijke orthodoxie, Oekraïne vs. Rusland? En hoe moeten we de clash binnen de ‘Vrije Westerse Wereld, Europa vs. de Verenigde Staten duiden? Clashes between Civilizations?  Totale Lulkoek!!!

De human civilization clashed! It’s all about the money, geciviliseerder is het echt niet.

EEN BAN OP HET T-WOORD: 144 woorden voor het hier en nu.

,Stel er komt oorlog, maar niemand gaat er naar toe.’ Een leus toen pacifisme nog hip was. Een poster met een naakte mevrouw en een koe op de achtergrond was het toppunt van vredelievendheid. Een naakte mevrouw is tegenwoordig verdacht, een koe al helemaal. We weten nu, het pacifisme is niet aangeslagen. Opgegroeid in de jaren tachtig was ‘No Future’ niet van de lucht. Het klinkt realistischer. Echter we zijn veertig jaar verder, er is een toekomst gebleken. ,Make Love, Not War’ zit tegenwoordig vaak in pilletjes waar dan weer oorlog voor wordt gevoerd!

Maar toch: ,Stel er is een Amerikaanse president, maar niemand noemt zijn naam.’ Hij, die niet genoemd mag worden! Een vloek op het T-woord zou het nieuws in ieder geval aangenamer kleuren. Het verandert, net als bij het pascifisme, de werkelijkheid niet, helaas (oreert het kind uit de jaren tachtig.)

Plaatjes en Kletspraatjes: De zon in het Sonsbeekpark

Een prachtig, maar kostbaar station, is het cadeautje dat Arnhem geschonken heeft aan Nijmegen. Een mooiere entree/start voor een tocht naar de Keizerstad is bijna niet mogelijk. Het mooiste van Arnhem. Met deze foute grap is de toon gezet voor een ander blog. Voor dit stukje heb ik voorlopig alleen maar positieve woorden voor de Gelderse hoofdstad. Je kunt er alles van vinden, maar het Sonsbeekpark is misschien wel het mooiste park van Nederland. Ik daag eenieder uit qua schoonheid met mooiere parken te komen in Nederland. Voor iedere serieuze suggestie zal ik een dag uittrekken om er te wandelen, foto’s te maken en zo mogelijk een blogje te schrijven. En nee, Frank Boeijen ten spijt, het Kronenburgpark in Nijmegen tipt niet aan het Sonsbeekpark in Arnhem.

Ik kom er vaak meermaals per week om mijn rug even te rechten en mijn benen te strekken. Zitten is het nieuwe roken is een slogan waar meer waarheid in zit dan mij lief is. Het is geen straf om op 100 meter van het mooiste park te moeten werken. Maar goed, werken is niet het hele park door sjouwen, dus ik heb ik een prachtige eerste zaterdag in februari 2025 aangegrepen om het park Sonsbeek en verder op park Zypendaal in te lopen. Een hele aangename wandeling (IJstijdenwandeling) die ook de Burgermeesterswijk tussen park en station meeneemt, Dat is ook echt te moeite waard.

Mensen die van verder komen en in Arnhem willen winkelen heb ik een tip. Spendeer op een steenworp afstand van het winkelcentrum, waar niet meer dan alle winkels zijn die je overal in Nederland kunt vinden. Spendeer je dag beter en ga wandelen, De IJstijdenwandeling bijvoorbeeld. En zonder sekse-specifiek te worden, splits je je als stel of groep gewoon op, kan best mannen! Dat is beter dan ijsberen voor een modewinkel. Bovendien genoeg horecagelegenheden in het park.

Het lijkt bijna of ik aan Ernhempromotie aan het doen ben. Maar zo ver ga ik niet, deze plaatjes en kletspraatjes gaat een neutrale titel krijgen en niet Èrhem zo gek nog niet. En ben toch niet gek. Dollen met Arnhem is natuurlijk voer voor een andersoortig blog. Dit is gewoon een blog van een blij ei omdat de zon schijnt, ook in het Sonsbeekpark in Arnhem.

De wandeling is te vinden op Komoot, zo wel de officiële en de mijne met nog meer foto’s.

Op mijn instagramaccount nog meer foto’s: titiissprakeloos.

De folder van de wandeling met achtergrondinformatie

BLUE MONDAY:144 woorden voor het hier en nu!

Blue Monday is een wereldwijd begrip. Het staat voor de meest deprimerende dag van het jaar. De dagen zijn nog donker, het geld van de feestdagen is op en de goede voornemens mislukt. Afgelopen maandag was het zover. Onzin natuurlijk, aan de andere kant van de evenaar zijn de dagen juist lang en het geld altijd op. Toch?  20 januari 2025 had ook Brown Monday genoemd kunnen worden. Er was ongelooflijk veel media-aandacht voor The Donald. Krachttermen bij zijn tegenstanders waren niet van de lucht.  De term Brown Monday gelukkig niet. Een paar dagen later liep ik bij de Muur van Mussert. Gewoon even kijken in het donkerbruine verleden van Nederland. De muur staat op instorten trouwens. Hoop maar dat dit symptomatisch is voor de koude mondiale wind. Ik troost me met de gedachte dat het zonnetje dapper bleef vechten om door te breken.

Melodramatische afscheid van Facebook

Lang geleden sprak mijn vader heel geagiteerd dat hij een hekel had aan het woord Facebook. ,,Waarom zeggen ze niet gewoon gezichtsboek?” Zijn verontwaardiging was gemeend. Mijn vader was toen 87 jaar oud. Hij begreep de wereld van Facebook niet. Hij begreep de wereld al helemaal niet zo goed meer. Het is inmiddels zo’n alweer zo’n 8 jaar geleden. Mijn vader is niet meer, maar zijn zoon heeft nog wel een account op het gezichtenboek. Nog wel………

Ben ik boos op Mark Zuckerberg? Ik weet het niet, het is nogal een uitspraak om fact-checken niet meer belangrijk te vinden. Nu vraag ik me af of de ‘facts’ op Facebook goed gecheckt werden, maar om publiekelijk, met de Amerikaanse president moedwillig en schaamteloos, de democratie verder om zeep te helpen is natuurlijk wel ……een dingetje zullen we maar zeggen. Ik denk dat ik eigenlijk helemaal niet boos bent, eerder teleurgesteld. Teleurgesteld dat de macht wel heel erg geconcentreerd wordt en ik ogenschijnlijk machteloos moet toe kijken.

Machteloos? Ik ben al van Twitter af. Deze naam blijf ik gebruiken sinds de rijkste man van de wereld Amerika heeft gekocht en steeds verder wil gaan. Zal ik de wereld redden door Facebook te verlaten? Ik heb al accounts op Mastodont (@sprakeloosID@mastodon.nl ) en Bluesky (@sprakeloosid.bsky.social). Threads, Instagram, Messenger en WhatsApp zijn trouwens ook van hetzelfde bedrijf volgens mij. Dus helemaal van Meta ben ik niet af. Met het schrijven en plaatsen van dit stuk heb ik mijn kans voor de toekomst mogelijk vergooid. Nooit meer wereldberoemd worden met mijn heel populaire klompenpadverhalen op Facebook. Ik blijf wel wandelen en bloggen, Mark Zuckerberg ten spijt.

En ook nooit meer de wereld according to me op Facebook. Dat is niet erg trouwens, want de wereld is toch al een grote meninkjesfabriek geworden, mijn mening heeft geen toegevoegde waarde op Facebook. Mogelijk werkt het niet meer meedoen op dit platform wel net zoals het sociale puntensysteem in China. Wie weet?

Mijn vader kan trots zijn, mijn gezicht niet meer op Facebook, moeten ze het ook maar gezichtsboek noemen. Zo is het ook nog een keer. Power to the people, om het maar even in fijn Nederlands te zeggen.

Schoof in het groene knollenland

Het is de grijste dag in jaren, 25 november 2024. En toch stapte ik zeer goedgemutst uit de auto. Een uitzending op Radio 1 liet een heel opgewekte jongeman aan het woord. Olaf van Veen. Let op die naam. Hij gaat de voedselverspilling te lijf met nieuwe technieken als AI. Hij schets op onderzoek gebaseerde feiten dat wereldwijd 1/3 van het geproduceerde voedsel niet gebruikt wordt. Ik stel me de hoeveelheid voor in kilo’s, in geld en de hoeveelheid mensen die ermee gevoed kunnen worden. Laat dat even indalen! Het meeste wordt bij consumenten weggegooid. Het onderzoek van Olaf van Veen richt zich op tegengaan van verspilling bij de Horeca.

Met camera’s heeft hij het verspillingsgedrag van de professionele keuken in kaart gebracht. Met deze gegevens gaat hij de wereld een stuk duurzamer maken, op commerciële basis nog wel. Niets subsidie slurpende linkse hobby’s. De wereld wordt duurzamer, de ondernemer bespaart op zijn kosten en hij kan zijn eindproduct bij de consument een stukje goedkoper maken. Een win-win-win situatie toch. Ik wens de enthousiaste Olaf van Veen al het succes van de wereld, mij heeft hij overtuigd. Maar ik zie ook politieke voordelen.

Voor wie dit een heel vervelend stukje gaat vinden, wijs ik op de navolgende link, het radioprogramma deze middag. Voor alle anderen, ik neem u nog even mee in mijn gedachtekronkel dat Olaf van Veen met zijn bedrijf Orbisk een voorbeeldfunctie heeft voor het kabinet Schoof!

Want nog somberder dan het weer vandaag, zijn de verhoudingen in het kabinet Schoof. Laten ze ophouden elkaar te trollen en een voorbeeld nemen aan Olaf die tegengestelde belangen weet de combineren en er een businessmodel van heeft gemaakt. De VVD blij want ondernemersmoed, NSC blij want rentmeesterschap voor al die ex-CDA’ers en ook Wilders kan thuiskomen bij zijn kiezers. Goedkopere maaltijden, heeft hij eindelijk toch iets voor elkaar gebokst voor Henk en Ingrid. En de BBB? Die komt er wat bekaaid van af. Misschien is er dan wel ruimte voor saneren zonder dat het extra geld kost? En de oppositie kan constructief oppositie voeren, immers klimaatdrammers krijgen een groenere wereld.

Ik zie alleen voordelen voor iedereen. Geen oervervelende televisie van net-geen- kabinetscrisissen, geen onderlinge scheldpartijen die het vertrouwen verder beschamen. Niet dat ik erg gecharmeerd ben van deze poppenkast, maar nu ze er toch zijn, laten ze dan ook iets constructiefs doen.