Het klopte op het Batouwepad…….bijna

Het weer zat mee, de dag was vrij en Willy vierde zijn verjaardag en met hem veel bewoners van Lienden ondanks de net nog lockdown. Een hele sliert van gezinnen met jonge kinderen fietsten met oranje versierde rijwielen over de dijk. Waarschijnlijk als alternatief voor oud-Hollandsche spelen, want dat kon nog niet. Het mocht hun pret niet drukken, voor de ouders was het af en toe billenknijpen en voor ons als bezoekende wandelaars van het Batouwepad……we knepen maar een oogje toe. We genoten ook met fietsers wel van de Gelderse Streken zoals ze zich opdienden in Lienden en omgeving. Lienden kende ik trouwens helemaal niet, misschien van de voetbal met Hans Kraay jr. (hansie hansie voor intimi). Maar verder een alleraardigste start van de wandeling.

We waren vooraf trouwens gewaarschuwd door derden dat het pad niet hèt klompenpad der klompenpaden zou zijn. Over de hele linie hebben wij echter genoten. Na een paar kilometer werd het al rustiger en we konden plaatjes schieten bij de vleet. We genoten van de Betuwe die in bloei stond. De fruitbomen contrasteerden met de gele vlaktes met koolzaad. Hoewel, gisteren las ik op het commentaar bij dit klompenpad op de site dat het geen koolzaad betreft maar raapzaad. Weer wat geleerd al zal ik het verschil niet zien en voorlopig koolzaad blijven gebruiken.

Op biologisch gebied is er trouwens best wel wat de leren tijdens de wandeling. Vorig jaar zagen we elders een vlinder met een oranje stipje op de vleugels. Nooit eerder gezien, maar ik heb het opgezocht en ik leerde dat het om een oranjetipje gaat. Ik las dat alleen het mannetje een oranje stip had. Het vrouwtje heeft bruinige vleugel uiteinden. Nu weet ik dat.

Gisteren, natuurlijk gisteren op Koningsdag, zag ik zo’n mannetje vliegen en wees mijn vrouw op het fenomeen dat voor ons uit fladderde.

,,Wist je dat het een mannetje is, vrouwtjes hebben niet zo’n stip!”

Met dat ik dit doceerde kreeg ik een enorm Yentl & de Boer gevoel!! (Als u niet begrijpt wat ik bedoel volg deze link dan maar. Echt doen, is leuk!!!!!!)

Als antwoord kreeg ik: ,,Waarom heet het dan oranjetipje?”

Tja daar had deze man geen antwoord op, maar ik voorvoel dat heel woke-feministisch Nederland is wakkergeschud na lezing van mijn stukje. Waarom moet mevrouw Oranjetipje noodgedwongen de naam van haar echtgenoot dragen? Waarom heet zij niet gewoon mevrouw Bruin vleugelpuntje? Ik zie felle acties in het verschiet. Let op mijn woorden. Of Lienden daar al klaar voor is waag ik te betwijfelen. Het dorp oogt Oranjegezind en zal voorlopig nog wel hechten aan de bestaande situatie. Het zal mij om het even zijn, we lopen het Batouwepad gewoon lekker door. En met plezier hoor.

Meer foto’s op Instagram bij titiissprakeloos

En dan nu echt op het Tuylermarkerpad

De echte liefhebbers van dit pad hebben zich mogelijk al geërgerd aan mijn plaatsing van een onheus klompenpad eerder op de site van klompenpaden bij het Tuylermarkerpad. Een verslag van dit niet officieuze pad liep ik al een half jaar geleden. Een combinatie van het Fliertpad, de Deventer Worp stadswandeling en een piepklein stukje van het Tuylermarkerpad werd georganiseerd door goedbedoelde familieleden, dus de omgeving kende ik al wel een beetje. Een verslag van bovengenoemde wandeling, ik noemde het Husprawegpad, met de intentie dat de klompenpaden de grenzen van de provincie zouden moeten overstijgen. Eigenlijk vind ik dat heel Nederland in een groot klompenpad zou moeten veranderen. Mijn stelling werd deze middag maar weer eens bewezen op het Tuylermarkerpad in Terwolde.

Mooie huisjes en huizen langs de route, rust, veel vogeltjes en vogels en op zeker moment het altijd mooie Deventer op de achtergrond. Verder onverwachte kunstobjecten en natuurlijk de weilanden met daarin paarden, koeien en vooral veel schapen vandaag. Beesten die vanuit hun thuis de enthousiaste klompenpadgangers weer kunnen langs zien struinen.

Vanuit Terwolde staat het Tuylermarkerpad garant voor een fijne zondagmiddagwandeling. Jammer dat de fruitbomen nog net niet helemaal volop in de bloei stonden, anders had ik mogelijk met vijf foto’s van bloesemlandschappen kunnen pronken. Na vandaag dacht ik weer, waar kan ik aan armen trekken en mensen enthousiast maken om de klompenpaden uit te bereiden, te beginnen in Overijssel. Dit was mijn 55e klompenpad, maar als iedere provincie er nu eens 40 voor haar rekening neemt dan heb ik een levensvervulling en kan de rest van mijn leven coronaproof recreëren. Nu is het de planning dat ik medio 2023 klaar ben, maar met nog eens 400 wandelingen extra buiten Gelderland en Utrecht heb ik nog wel even, deo volente, te gaan. Rugzak op en klompen aan.

Een gros woorden voor de week (24 april 2021)

Wat smullen we van maffiaseries waar de onderwereld en de bovenwereld door elkaar lopen. Netflix kent veel van zulke series, rijke mannen, grof taalgebruik, chantage en vooral veel geld en seks. Afgelopen week konden we het in het echt meemaken. Een clash tussen verschillende maffiabendes in Europa zorgde dat het voetbal bijna ter ziele werd gedragen. Gelukkig hadden we de UEFA-koorknapen die op geheel eigen ethische wijze het voetbal hebben gered. Het was de ultieme afleiding voor de ontmanteling van de lockdown, terwijl de ziekenhuizen  volstromen. Of we hoefden niet na te denken over de zoveelste misstap van Rutte c.s. Want als ik daarover had moeten schrijven, was ik helemaal losgegaan en mezelf verloren in vuilspuiterij naar het demissionaire kabinet of het zwabberende coronabeleid. Dan had ik mezelf moeten sensibiliseren. Maar ik heb genoten van de voetbalsoap. De rest kan me toch niet schelen.

Reckense Markepad gooit hoge ogen

Je hoopt dan stiekem toch de eerste te zijn, maar dat is natuurlijk een illusie. Begin van de week zag ik dat er een nieuw klompenpad geopend was. Nu moest ik er nog 78, maar bij “nieuw” werkt het bij klompenpaden net zoals in de reclame van bijvoorbeeld tandpasta. Je interesse is gewekt. Het betreden van een maagdelijk pad is idioterie, want ik kan me niet voorstellen dat er voor de opening van dit pad al niet heel veel gewandeld is in deze omgeving. Nu kan het officieel in de vorm van een klompenpad. En dus na vandaag nog steeds 78 te gaan.

De keuze voor Rekken was mede ingegeven om mijn partner over te halen om mee te lopen. Dat is niet zo heel moeilijk, maar Rekken heeft voor haar iets nostalgisch als getogen Eibergenaar. De Rekkense Instuif was blijkbaar een begrip in haar tijd toen ik er nog niet was. Al jaren voor deze wandeling, laten we zeggen op de eerste week van ons ruim dertig jarig durende relatie na, kwam het regelmatig ter sprake. Ook lepelde ze zomaar en geheel spontaan een versje op dat tegenwoordig in deze tijd van inclusie en woke niet meer kan. Ik wil het u niet onthouden. ,,In Rekken wonen de gekken met een touwtje om hun nekken en dan maar trekken.” Tijden veranderen, maar het is educatief heel mooi om een stukje culturele antropologie mee te nemen in de wandeling. Toch?

Wat niet veranderd is, is ons beider voorliefde voor het coulissenlandschap van de Achterhoek met de vele mooie oude boerderijen. Met de Berkel als ankerpunt tijdens deze wandeling, durf ik te stellen dat de komende jaren dit pad veelvuldig geprezen en geroemd gaat worden. Met name ook voor de hardcore klompenpadders die gruwen van asfalt is dit een heel fijn pad. Al geldt dit niet voor mij, toch was het licht glooiende landschap een heel aangenaam decor om de zondagmiddag door te brengen.

voor meer foto’s zie ook Intagram: account titiissprakeloos

Een gros woorden voor de week (17 april 2021)

Na de ontmaskering van onze premier als leugenaar, was ik benieuwd hoe ik naar zijn persconferentie zou  luisteren. Veel van de voorgaande afleveringen vond ik goedkoop. Eerst een week ‘lekken’, kijken hoe het valt en dan pas optreden. Het is een soort  stoer achter de troepen aanlopen van Rutte. Iedere vorm van kordaatheid en regie is afwezig. Met de kleurloze inhoud had ik me al verzoend, de vorm van de ‘persco’ trof me echter onaangenaam. Ik heb ooit geleerd, ongeacht je professie, dat je altijd naar je doelgroep toe moet praten. Inleven in je doelgroep is een eerste vereiste. De wijze waarop Rutte ons toespreekt doet vermoeden dat hij de Nederlanders randdebielen vindt. Zo kinderlijk met die pictogrammen op het katheder: wassen, afstand en testen. Walgelijk. Mark Rutte doet me denken aan het aardvarken in het centrum van Arnhem. Onaantastbaar, zelfvoldaan, maar vooral schaamteloos.

Een gros woorden voor de week (10 april 2021)

Het is te populistische om deze week te vatten in De Leugen regeert. Het is ook onjuist want inzake Coronabeleid zwabbert de Leugen gigantisch. In een optimistische bui kun je prachtige spreuken te berde brengen zoals Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel. Of de oneliner No lie can live for ever. Wie omarmt dat tegenwoordig nog? Ga even voor uzelf na, tien jaar geleden. Wie kende de woorden spindoctor en framen? Ik niet, nu beweert iedere Janboerenlul bij een onwelgevallige uitspraak dat het gespindoctort of geframed is. Niemand gelooft meer in het 9e gebod dat je geen valse getuigenis mag afleggen. Nu we dan toch van God los zijn, durf ik wel iets te spindoctoren. Vorige week dacht ik nog, wij hebben gelukkig geen Trump. Nu weet ik beter, we hebben hem al tien jaar in ons midden.

De week in een gros woorden (3 april 2021)

Voor de samenvatting van deze week heb ik me verdiept in het gezondheidsgevaar van de anti-aanbakpan. Je weet wel, de teflonlaag  die mogelijk kankerverwekkend is. Een vluchtige blik leert dat de oude pannen gevaar opleverden, zeker al ze bekrast zijn. Vanaf 2015 is de kankerverwekkende stof verboden en dus minder gevaarlijk. Maar bij langdurige blootstelling aan 260 graden of meer blijven er gezondheidsrisico’s bestaan en 8 jaar is normaliter de uiterste houdbaarheidsdatum. Kortom, de do’s en don’ts van  de teflonpan.  Beste Mark, krassen op je teflonlaag is al vragen om ingewisseld te worden, diepe krassen zijn uiterst gevaarlijk en de 8 jaar is al overschreden. Pandemische gezondheidsrisico’s worden bij fout gebruik heel reëel. Een anti-aanbakpan gaat dan naar de stort. Wat moeten we toch met jou? Functie-elders? Is leraar geschiedenis voor onze jeugd ethisch nog verantwoord? Nederland zit met de brokken, niet recyclebare jokkebrokken.