Leedvermaak om de SGP

 

Is de SGP de nieuwe splijtzwam in de Nederlandse samenleving? Is de uitspraak van het Europese Hof over vrouwen in de SGP de voorbode van een oorlog tussen Venus en Mars in de Bible Belt? Ik denk niets van dit alles, maar het zorgt wel voor gespletenheid in mijn eigen persoonlijkheid. Toen ik vanochtend de kop van ‘Trouw’ las, kon ik het gevoel van leedvermaak niet onderdrukken. Krijgen die reactionaire mannenbroeders lekker de kous op hun kop. Als er al latent Europese gevoelens aanwezig zijn binnen de Staatkundigen, dan zijn die als sneeuw voor de zon verdwenen. Of anders gezegd ‘Als Staphorsters bij een vloekende bootwerker verdwenen’.

Het is natuurlijk bizar dat we de PVV moeten accepteren die iedere geloofsuiting van Moslims de kop in wil drukken met daarbij als leidraad de vrouwenonderdrukking door ‘achterlijke geitenneukers’ als hun morele gelijk achter de hand. Tegelijkertijd hebben we in Nederland aan de rafelranden van het politieke spectrum een curiositeit waarbij discriminatie van de vrouw gerechtvaardigd is. Ik heb het CDA of VVD niet gehoord toen de SGP het verschil moest maken om verder te gedogen. Sowieso is het zelden een item, ook voor linkse politieke partijen, om de positie van de SGP consequent te hekelen. Het lijkt om democratische redenen niet ‘comme-il-faut’. Misschien is de acceptatie van de SGP wel een stilzwijgende afspraak tussen links en rechts, juist omdat ze zo ongevaarlijk zijn. Een soort politieke folklore die we moeten koesteren. Mogelijk zijn er wel heimelijke brieven gestuurd en komt de SGP op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Van mij mag het, want als ik in die Hollandse ogen van Kees van der Staay kijk, dan denk ik: ,,Och, er zit ook geen kwaad in die man, hij zal het vast goed bedoelen met zijn SGP-beginselen.” En als er dan een blik Veluwse vrouwen wordt opengetrokken om heel verontwaardigd te ageren tegen die ‘salon-feministen’, vind ik dat bijna aandoenlijk.

Ik vraag me af of ik ook zoveel mededogen zou hebben als een of andere Mullah in Afghanistan er allerlei beginselen bijhaalt om zijn volste gelijk rond te tetteren dat vrouwen geen onderwijs mogen genieten en in de gezondheidszorg slechts de kruimels mogen ontvangen. Omdat de Koran dat zegt. Beoordeel ik de donkere kijkers van het bebaarde gezicht dan ook zo mild. Geloof ik dan vrouwen die onder hun hoofdbedekking hun eigen onderdrukking, als door Allah geschonken, rechtvaardigen.

Dus is mijn schouderophalen bij het rariteitenkabinet van de SGP gerechtvaardigd? De SGP ziet in de vervolmaking van de verzorgingsstaat blijkbaar een cruciale rol voor de vrouw weggelegd en dat is thuis. Onwillekeurig krijg ik een ‘Malle Babbe’ gevoel, hoe langer ik erover nadenk. Ik ben benieuwd hoe deze politieke rimpeling zich gaat ontwikkelen.

 

Amsterdamse VVD lanceert obsceen voorstel

De Amsterdamse wethouder Eric van der Burg heeft zijn ‘minutes of glory’ in dezer dagen. Hij haalt de landelijke pers met zijn kruistocht tegen dikke kinderen, of moeten we het de Inquisitie tegen ouders van dikke kinderen gaan noemen? De VVD zal eerst eens moeten kijken in eigen gelederen onder het mom ‘Eigen Volk’ eerst. Ik heb nooit een VVD-er horen zeggen dat Erica Terpstra moest afvallen toen ze nog ‘obesed’ was; Ton Elias zou eigenlijk ook de VVD niet meer in de Tweede Kamer mogen vertegenwoordigen vanwege zijn omvang; ik herinner me Pieter Hofstra nog niet zolang geleden rond waggelend in het Haagse. En wat te denken van wijlen Henk Vonhoff? Mijn vader was geen VVD fan en de alliteratie van vet, vvd en Vonhoff was snel gemaakt. Ik ga niet in op de genetische component van het dik zijn bij deze mensen, ik ga niet uitpluizen hoe onevenwichtig deze persoonlijkheden zijn of waren en daardoor mogelijk alle frustraties weg aten. Ik constateer slechts, zonder oordeel over de genoemde individuen.

 

Nu hebben VVD-ers niet het alleenrecht om dik te zijn, dat is te zien in alle partijen. Sterker nog, in heel Nederland is vetzucht een probleem. Nu heeft wethouder Eric van der Burg gemeend met zijn egotripperij, zijn politieke loopbaan een schwung te geven door dikke kinderen en hun ouders te gaan beschadigen, onder het mom we gaan ze helpen. Dikke kinderen zijn het resultaat van kindermishandeling en moeten aangegeven worden bij het Steunpunt Huiselijk Geweld. Proef de laatste zin maar eens goed.

Het is genoegzaam bekend dat Nederland heel hard de Amerikaanse samenleving aan het volgen is. Gebrek aan lichaamsbeweging, zittende beroepen, computerbezigheden voor jong en oud en vooral een zinderend aanbod aan ongezond voedsel. Allemaal waar, maar is dit een losstaand probleem dat door ultieme lompigheid van een arrogante VVD wethouder getackeld kan worden? Zal het maatschappelijke probleem opgelost worden door één groep eruit te plukken als probleemgroep. Of is het beter om de maatschappelijke context te gaan bekijken.

Ik heb niet de pretentie om de toenemende obesitas problemen te verklaren. Welvaart is een van de oorzaken, maar ook armoede. Laat Eric van der Burg eens in zijn eigen stad kijken voor hoeveel gezinnen duurzaam èn duur voedsel niet te betalen is. Hoeveel kinderen kunnen geen lid worden van een sportclub? En voor hoeveel kinderen is de fysieke mogelijkheid om op straat te spelen al een probleem door verkeer of sociale onveiligheid. Dit zijn allemaal speerpunten die bij de VVD nimmer hoog op het prioriteitenlijstje hebben gestaan. Om de economie te stimuleren is consumptie het toverwoord. Meer, meer en nog eens meer. Balans en introspectie passen daar niet bij voor de VVD. Ik kan me zomaar voorstellen dat Eric van der Burg hele leerzame gesprekken kan voeren met zijn partijgenoot Erica Terpstra. Dit had hij moeten doen voordat hij hardwerkende en mogelijk machteloze ouders aan het kruis nagelt en etiketteert als mishandelaars. Denk eens na wethouder van der Burg en maak van de VVD niet helemaal een partij die ‘obesed’ is van obscene voorstellen.

 

Nog zo’n fijne in dit kader, PvdA-er Rob Oudkerk

artikel vanuit het Parool

Hondse politieke beschouwingen (1): Huwelijks aanzoek aan CDA

En dan zeggen ze dat mannen maar één ding tegelijk kunnen doen. Ik zorg voor mijn eigen lichaamsbeweging, ik zorg voor de huishoudelijke logistiek, ik bevorder het dierenwelzijn en dat allemaal door Pippa uit te laten. Tegelijkertijd overdenk ik de politieke toestand in Nederland met het oog op de verkiezingen. Multi-tasken pur sang.

PVDA EN CDA SAMEN IN VRIJE VAL?

Ik schrok oprecht toen de Trouw kopte op zaterdag 7 juli ‘Samsom wil wel met het CDA‘. Daarvoor was ik toch niet na een kleine tien jaar partijloos te zijn geweest, in maart 2012 weer lid geworden van de PvdA? Nu hoeft het CDA ook niet op een blacklist, maar om met de gouwe ouwe van Jan Marijnissen te spreken, effe dimmen, denk ik dan. Mijn onderbuikgevoelens zeggen keihard dat iedereen die heeft zitten gedogen de afgelopen periode maar even in zijn hok terug moet. Mijn realiteitszin schudt me wel weer wakker. Politiek is niet alleen van rancune, hoewel het uitsluiten van de PvdA, voor mij als toeschouwer, bij de oprichting van het gedoogmonster wel gebaseerd was op rancune van het CDA jegens Wouter Bos en zijn PvdA. Rancune die door de PVV te omarmen keihard teruggekeerd is binnen de CDA gelederen.

Maar ook de PvdA heeft het niet breed gezien de peilingen en juist die vrijage van Diederik Samsom met het CDA begreep ik niet. Want als Sybrand van Haersma Buma een keer knipoogt, dan hoef je echt niet te reageren. Ook voor de toekomst is de PvdA niet verantwoordelijk voor alle muurbloempjes. Het is wel zorg om zelf geen muurbloempje te worden. Dus moet de PvdA dan niet nadrukkelijk over de linkerschouder blijven kijken? Zoveel kiezers win je niet bij het CDA, al is het net als de PvdA een volkspartij in het politieke midden. De natuurlijke PvdA kiezers zitten toch echt bij de SP. De SP is daarmee ideologisch een medestander op veel fronten, maar politiek een tegenstander van gewicht. Dat wordt de komende maanden dus balanceren voor Diederik Samsom tijdens de campagne. Leg de kiezer uit dat de PvdA geen tegenstander is van de Socialisten, maar dat ze qua vorm en benaderingswijze de problemen toch wezenlijk anders aanpakken. Ze koesteren wel dezelfde idealen. De SP is een natuurlijke obstakel voor de PvdA, geen natuurlijke vijand. Een vijand benader je anders dan een obstakel. Overigens zit ik me te bedenken, als twee partijen (CDA en PvdA) in het midden zich aan elkaar gaan vastklampen, valt het dan niet veel harder door de zwaartekracht. Het is maar goed dat Diederik Samsom meer beta-vaardigheden heeft dan ik.

MET ZIJN ALLEN!

Dus maar eens kijken wat Samsom heeft te melden. Tijdens het uitlaten van Pippa overdenk ik het interview en concludeer dat ik tevreden ben over de strekking van het verhaal. We moeten als Nederlandse maatschappij in zijn geheel verder. Dat vraagt veel inspanningen van iedereen, maar zeker geen ingebouwde polarisatie. Het besef dat er hervormingen moeten komen is veel breder gedragen dan de ‘Kunduz-coalitie’ doet geloven. Om de PvdA dan weg te zetten als behoudend en niet hervormingsgezind is kortzichtig. De Kunduz-coalitie geeft zeker geen Lente-gevoel, integendeel. Het is hooguit een laatste stuiptrekking van een winderige herfst, die nog één aardige dag in het verschiet heeft. Een ‘feestdag’ waarop we onze kleren even hebben kunnen plooien om Europa te pleasen. Maar iedereen weet dat na die dag de winderige herfst overgaat in een kille winter. De ‘meteorologen’ van de VVD hebben hun vrieskou voorspellingen al aan de openbaarheid gegeven.

Voor waarachtige hervormingen moet je iedereen uiteindelijk meekrijgen. Ook lager-opgeleiden en minder draagkrachtigen moeten voelen dat we met zijn allen uit de economische crisis moeten komen. Krijg je grote groepen niet mee, dan ga je verder met de ingezette polarisatie van dit moment. Sterker nog, ik vind polarisatie nog een positief woord, want tendensen bij de PVV en VVD (en in mindere mate ook bij de SP) is het wij-zij denken. Zij doen het allemaal fout, dus wij moeten ons wapenen tegen de boosdoeners. Bij de VVD voert bovendien het blinde marktdenken nog immer de boventoon, terwijl die arme liberalen dat moeten zien te verenigen met Wilderiaanse benaderingen om de rechterflank te blijven bedienen. Nee, met de VVD kun je de oorlog echt niet winnen.

Zoals Samsom het zegt in het interview: ,,In het Amersfoortse Soesterkwartier, zo’n wijk waar de mensen in de voortuin zitten, hebben ze echt schijt aan hervormingen. En terecht, elke hervorming heeft hen getroffen.” Maar dat geldt ook voor de politie-agent, verpleegkundige en docent als je maar doorgaat met zinloze veranderingen zonder perspectief. Ik denk dat Job Cohen nog immer gelijk heeft dat ‘de boel bij elkaar gehouden moet worden.’ Dit impliceert mijns inziens geen stilstand, maar dat de veranderingen langzamer en evenwichtiger moeten.

==============================================================

De wandeling met Pippa begon in de miezerige regen, we kunnen immers beide wel tegen een stootje. We worden beide toch erg nat. Maar als donkere wolken zich samen pakken, valt een hevige zomers plensbui op ons. Pippa natuurlijk afhankelijk van de grillen van haar baas, kijkt op. ‘Wat gaan we doen?’ De boodschap is duidelijk, we rennen samen in formatie met hetzelfde doel en met dezelfde lasten naar huis. Allebei behoefte aan verdroging, maar ieder op zijn eigen wijze. Voor mezelf een handdoek en droge kleren, voor Pippa haar natuurlijk werkwijze. Ze krijgt de ruimte om flink met haar zwarte vacht te schudden. Ze is haar ballast kwijt en wil weer verder met haar hondenleven.